Ogród w szkle

Teoretycznie rzecz jest prosta do zrobienia, ale osoby, które nie mają wiele doświadczenia w zakresie uprawy i kompozycji roślin, mogą nie osiągnąć od razu spodziewanego efektu. Jeśli więc jest to pierwszy las w szkle albo ogród w słoiku - który do tego ma być np. prezentem - lepiej nabyć gotowy produkt. Kompozycje tego typu to koszt od kilkudziesięciu do maksymalnie kilkuset złotych - zależnie od wielkości naczynia i oczywiście jego zawartości. słoje z kwiatami czy innymi roślinami dostępne są w wersji do postawienia bądź do powieszenia, a także w formie zamkniętej lub otwartej. Warto jednak pamiętać, że prawdziwie bezobsługowe są tylko ekosystemy zamknięte korkowym wieczkiem.

To samowystarczalny świat - ekosystem z własnym mikroklimatem, zamkniętym obiegiem wody i materii. W naczyniu z dość grubego szkła ułożone są warstwowo: ogrodniczy keramzyt zapewniający cyrkulację powietrza, drobne kamyczki lub żwir dla ciekawszego efektu wizualnego, czasami także piasek oraz warstwa ziemi z węglem aktywnym, który zapobiega gniciu roślin i zwalcza potencjalne patogeny. W jednym słoju sadzi się jeden gatunek roślin (lub wręcz jedną roślinę) albo dobiera takie gatunki, którym wzajemne sąsiedztwo nie szkodzi. Podłoże bywa pokryte mchem, a całość może być udekorowana różnego rodzaju dodatkami - naturalnymi (jak szyszki, gałązki, kora, kamienie, muszelki etc.) lub sztucznymi (np. miniaturowe elementy nawiązujące do aranżacji ogrodowych: ławeczka, fontanna, altana).

Kompozycje roślin w szkle tworzy się zwykle w oparciu o gatunki, które lubią wilgotne i raczej zacienione otoczenie. Mogą to być paprocie, skrzydłokwiaty, fikusy, widliczki i inne. Gotową kompozycję podlewa się tylko jeden raz, a następnie na stałe zamyka. Teoretycznie, dzięki zamkniętemu obiegowi wody i „pożywienia", taki ogród czy las w szkle może być wieczny. Rośliny nie usychają, nie gniją i „nie wyrastają" ze słoika.

Teoria teorią, a przecież czasami coś może pójść nie tak. Wtedy lepiej wiedzieć, dlaczego tak się stało i co należy zrobić.

Aby kompozycja roślin w szkle miała się jak najlepiej, słoik musi stać (lub wisieć) w odpowiednim miejscu - najlepiej gdzieś w głębi pomieszczenia, daleko od okna i grzejników. Chodzi o to, by nie padały na niego promienie słoneczne i by nie był narażony na zmienne temperatury, ponieważ to zaburza wewnętrzną równowagę ekosystemu i źle wpływa na rośliny. Należy jednak uważać, by nie przesadzić z zacienieniem. To ma być jedynie światło rozproszone, a nie mrok. Jeśli rośliny w słoiku zaczynają tracić kolor lub wyginają się w stronę światła, oznacza to, że mają go za mało. Trzeba wtedy przestawić słoik w miejsce, w którym jest nieco więcej naturalnego oświetlenia.

Warto też pamiętać, że ogrodu czy lasu zamkniętego w słoiku nie podlewa się. Raz dostarczona tam woda (przy posadzeniu roślin) to wszystko, czego potrzebuje taki ekosystem. Wyjątkiem są sytuacje, w których zbyt częste otwieranie słoja powoduje za dużą utratę wody - wtedy trzeba interweniować. Poznaje się to m.in. po tym, że mech płowieje i staje się nieprzyjemny w dotyku, ziemia traci swój głęboko czarny kolor, a do tego - w wyniku przesuszenia - zmniejsza objętość i nie przylega (jak wcześniej) do ścianek naczynia. W takiej sytuacji należy uzupełnić ilość wody, używając zraszacza.

Czasami zdarza się, że wody w środku może być za dużo. Niekiedy dzieje się tak w wyniku zmiany warunków zewnętrznych, w których znajduje się słoik z lasem czy ogrodem albo na skutek przelania rośliny. Wtedy można zaobserwować nadmierne parowanie widoczne na ściankach naczynia. Najlepiej w takiej sytuacji przewietrzyć kompozycję, otwierając słój na kilka bądź kilkanaście minut. Zabiegi takie zaleca się jednak głównie w przypadku młodych ogrodów,lasów, w których wewnętrzna równowaga ekosystemu jest jeszcze na etapie stabilizacji. Przy kompozycjach starszych i już odpowiednio „zrównoważonych" otwieranie naczynia jest niekorzystne, ponieważ zaburza się specyficzny mikroklimat osiągnięty wewnątrz, a to m.in. dzięki niemu rośliny mogą pozostawać cały czas w swojej zminiaturyzowanej postaci i nie wymagają żadnej specjalnej pielęgnacji.

Oryginalna kompozycja roślin w szkle to doskonały pomysł na prezent - na różne okazje i dla różnych osób. Niezobowiązujący, niekłopotliwy, nieszablonowy i miły dla oka drobiazg, który pasuje do wnętrza w każdym stylu i o różnym charakterze. Ogród czy las w słoiku może zdobić sypialnię, stanąć w salonie, kuchni, przedpokoju. Świetnie sprawdza się także w biurach, gdzie dbanie o rośliny zwykle jest problematyczne.

Las w słoiku - otwarty czy zamknięty?

Do wyboru są zarówno lasy w słoiku otwartym, jak i zamkniętym. Różnią się przede wszystkim sposobem pielęgnacji - te otwarte muszą być częściej podlewane. Niezależnie jednak od rodzaju, warto pamiętać, że lepszą opcją jest delikatne przesuszenie niż przelanie roślin hodowanych w słoiku. Jest to sytuacja, którą o wiele łatwiej naprawić.

Gdzie ustawić las w słoiku?

Las w słoiku nie może być narażony na bezpośrednie promienie słońca - temperatura wewnątrz staje się wtedy zbyt wysoka, co może powodować „ugotowanie" roślin (będą wtedy nie do uratowania). Powinien stać także z dala od kaloryferów czy nagrzewających się sprzętów elektronicznych, które także mogą narażać kompozycję na wahania temperatur. Jednoczenie nie powinno być to jednak miejsce zbytnio zacienione - poziom nasłonecznienia należy dostosować przede wszystkim do gatunku uprawianych roślin. Najmniej potrzebują go np. paprocie i mchy, zaś więcej m.in. storczyki, chamedory czy kalatee.

Ile żyje las w słoiku?

Znane są przykłady tego typu kompozycji, które żyją już kilkadziesiąt lat. Jednak teoretycznie, las w słoiku może trwać... wiecznie! Jest w nim zamknięty obieg wody i niezbędnego roślinom „pożywienia". Konieczne jest jednak zapewnienie mu odpowiednich warunków, zwłaszcza prawidłowych temperatury i nasłonecznienia - jeśli tego nie otrzyma, znacznie wzrasta ryzyko obumarcia roślin.

Jakie rośliny wybrać do lasu w słoiku?

W przypadku lasu w szkle poleca się wybierać rośliny lubiące wilgoć. Dobrze sprawdzają się: bluszcze, skrzydłokwiaty, paprocie, fitonie, fikusy, widliczki, peperomie, palmy areka, widliczki oplątwy i wiele innych. Świetnie wyglądają także różnego rodzaju sukulenty, lecz należy pamiętać, by zawsze umieszczać je w słoikach otwartych.

Jak często zmieniać wodę w uprawie hydroponicznej?

W systemie hydroponicznym zwykle wymienia się wodę co 2-4 tygodnie. Trudno podać konkretne terminy, ponieważ wiele zależy od indywidualnych czynników (np. miejsca ustawienia roślin czy temperatury). Wystarczy wtedy spłukać korzenie, wyczyścić pojemnik, bardzo dokładnie go wypłukać, napełnić świeżą wodą i wstawić rośliny, Co ważne, musi być to woda destylowana lub przegotowana.