Jak ułożyć parkiet w pokoju? Porady dla osób planujących położenie parkietu!

Opinii 0

Podobno najważniejsza we wnętrzu jest ... podłoga. Solidnie wykonana wystarczy na lata, naturalny materiał będzie trwały i ładnie się zestarzeje, a jeśli do tego ułoży się go w ciekawy wzór, sukces gwarantowany. Te wszystkie zalety łączy parkiet. Pasuje do każdego stylu wystroju i nigdy nie wyjdzie z mody.

Układanie parkietu – od czego zacząć?

układanie parkietuParkiet potrzebuje dobrze przygotowanego podłoża. Musi być równe, suche, oczyszczone i bez pęknięć. Bez prawidłowo przygotowanej bazowej posadzki, nawet najdroższy parkiet długo nie poleży. Dlaczego? Drewno ma właściwości higroskopijne: kurczy się i rozszerza, a pod ciężarem sprężynuje na podłoże. Wraz z nim pracuje klej, który także powinien być elastyczny.

 

Te wszystkie „kaprysy parkietu” musi znosić też posadzka. Najłatwiejsze rozwiązanie to wylewka samopoziomująca dobrana pod podłogi drewniane. Klepki można układać na niej już po paru dniach. Podkłady cementowe nakładane tradycyjnie na listwach mogą opóźnić prace nawet o kilka miesięcy (długo schną).

 

Trzeci sposób, to przyklejanie klepek do płyty OSB – polecany, gdy również czas liczy się najbardziej albo trzeba ułożyć klepki na starej podłodze. Przed ułożeniem parkietu warto też pomyśleć o warstwie z płyt izolacyjnych – termicznej, która dociepli podłogę i akustycznej, która stłumi hałasy.

 

 

Parkiet z jakiego drewna będzie najlepszy?

drewno do parkietuNajpopularniejszy materiał to dąb – jest trwały, można go więc układać w miejscach często eksploatowanych, ma jasną barwę i nadaje się na ogrzewanie podłogowe. Jesion jest twardy i trwały, ma również bogaty repertuar odcieni: od bieli po lekką czerwień, idealny do położenia na maty grzewcze. Akacja – ma ciemny odcień, jest twarda i odporna na zmianę wilgotności. Z krajowych gatunków poleca się jeszcze drewno bukowe i brzozę. Drewno egzotyczne: merbau, jatoba, doussie czy teak charakteryzuje się bardzo dużą twardością i odpornością na ścieranie oraz pięknymi odcieniami. Wyjątkowo trwały jest też orzech amerykański, zachwyca również pięknym rysunkiem słojów i brązową barwą.

 

Oprócz rodzaju drewna z którego wykonany jest parkiet warto też wziąć pod uwagę jego klasę. Wyróżnia się trzy: pierwsza, tzw. select, to klepki bez słojów o jednolitym kolorze, za nie trzeba najwięcej zapłacić. Druga klasa, tzw. natur – widoczne jest już usłojenie, pojawiają się lekkie różnice w kolorze drewna. I w końcu trzecia klasa parkietu – tzw. rustic. Występują duże różnice w kolorystyce, pojawiają się sęki, zarówno zrośnięte jak i otwarte, pęknięcia i biele. U różnych producentów nazwy mogą się różnić, niektórzy stosują też czwartą klasę, tzw. robust, w której jasne lamele mieszają się z ciemnymi.

 

 

Rodzaje parkietu

rodzaje parkietuNajpopularniejsze to klepki tradycyjne do łączenia na pióro i wpust. Parkiet lamelowy (lamparkiet) produkuje się z drewna litego, klepki mają gładkie brzegi bez pióra i wpustu, są też mniejsze i cieńsze od tradycyjnych, więc nie wytrzymają wielokrotnego cyklinowania. Łączy się je na styk, przez co mogą się szybciej odkształcać. Ale to zdecydowanie tańsza opcja.

 

Parkiet warstwowy (finish parkiet) złożony jest z dwóch lub trzech sklejonych ze sobą części. Wierzchnia to drewno, spód może być też drewniany lub z materiału drewnopochodnego. Układany na pióro i wpust, lakierowany lub olejowany fabrycznie, więc musi być kładziony na idealnie równym podłożu, gdyż po przyklejeniu nie będzie cyklinowany. To dobre rozwiązanie, gdy chcemy skrócić czas remontu, nie trzeba bowiem czekać po przyklejeniu parkietu na lakierowanie, a później schnięcie podłogi.

 

Parkiet mozaikowy to wzór naniesiony i przyklejony do specjalnej, cienkiej siatki. Ułatwia to tworzenie skomplikowanych kompozycji.

 

I w końcu parkiet przemysłowy. Małe deszczułki układane na sztorc połączone są w bloczki za pomocą taśmy samoprzylepnej. Po ułożeniu parkietu zdziera się ją z powierzchni. Można też układać je we wzór okrętowy. To tańsza od tradycyjnego parkietu opcja, która wyróżnia się dużą trwałością.

 

 

Jak wykończyć parkiet?

lakiery do parkietuNajpopularniejszy jest lakier. Może być rozpuszczalnikowy bądź na bazie wody. Obecne normy unijne zabraniają stosowania lakierów o dużej zawartości rozpuszczalników ze względu na uwalniające się z nich szkodliwe opary. Lakier rozpuszczalnikowy jest jednak bardziej trwały. Może mieć powierzchnię wykończoną na połysk lub półpołysk. Ma też swoje wady – po pewnym czasie się matowi, a wszelkie uszkodzenia mechaniczne są bardziej widoczne i trzeba je usuwać przez cyklinowanie. Nie każdemu spodoba się też lustrzana powierzchnia tak wykończonej podłogi. Z kolei lakier na bazie wody (tzw. ekologiczny) ma bardziej naturalny wygląd, dostępny jest również w opcji matowej, ale odznacza się mniejszą trwałością.

 

Kolejny sposób na wykończenie parkietu to olejowanie. Przede wszystkim można nadać drewnu dowolny odcień – od czarnego po biały. Po drugie drewno wygląda naturalnie, jest przyjemniejsze w dotyku niż zimny, połyskliwy lakier. Łatwiej też usunąć z niego mechaniczne uszkodzenia – wystarczy papier ścierny i kolejna warstwa oleju, którą można nanieść samemu. Wadą jest mniejsza odporność na ścieranie. Zaleca się odświeżanie koloru co dwa lata, na szczęście nie trzeba do tego fachowców. Wosk z kolei nie wnika tak głęboko w drewno jak olej, ale bardziej chroni je przed wilgocią, nadaje aksamitny połysk, ale trzeba taką podłogę często pastować.

 

 

Jak wybrać wzór parkietu?

wzór parkietuZe względu na różnorodny rozmiar desek, parkiet można układać w wiele ciekawych kompozycji, które będą ozdobą wnętrza. Najbardziej klasyczna jest jodełka typu sierżant (tzw. wzór herringbone), w której bok krótszy klepki zestawia się z bokiem dłuższym drugiej klepki pod kątem prostym. Istnieje wiele wariacji tego ułożenia. Parkiet można kłaść diagonalnie, czyli po skosie pomieszczenia, podwójnie, czyli łączyć pary klepek (a nawet potrójnie), do kąta, czyli dłuższym bokiem równolegle do ściany. Klasyczną jodełkę można też modyfikować stosując różnej wielkości klepki – inaczej będzie wyglądała taka ułożona z desek podłogowych, a inaczej taka z małych deszczułek. Ta ostatnia lepiej czuje się w większych wnętrzach.

 

Równie efektowna jest jodełka francuska (tzw. wzór chevron), w której krótsze boki przycina się pod kątem 45 stopni. Ich charakterystyczne łączenie przypomina ostro zakończony grot strzały. Inną odmianą tego wzoru jest jodełka węgierska – tym razem klepki przycięte są pod kątem 60 stopni. Również w przypadku tego wzoru można się bawić wielkością desek – im większe, tym bardziej elegancki efekt. Kompozycję podkreślą też fazowania na brzegach.

 

Parkiet ułożony we wzór cegiełki przekłada się na tzw. mijankę, czyli podobnie jak cegłę, z przesunięciem w połowie długości. Podłoga okrętowa z kolei to mijanka z przesunięciem w 1/3 lub ¼ długości klepki. Im dłuższe w tym przypadku deski, tym lepiej. Zarówno cegiełka jak i wzór okrętowy powinny być układane tylko ze stabilnych gatunków drewna. Klepki o takiej samej długości można też jeszcze układać w równe rzędy, bez żadnego przesunięcia.

 

W plecionce bloczki 2, 3, 4 bądź 5 klepek układa się naprzemiennie krótszym bokiem do boku dłuższego. Puste miejsca powstałe w kątach uzupełnia się intarsją z ciemniejszego drewna. Całość przypomina pleciony kosz.

 

W mozaice z kolei wykorzystuje się krótsze klepki ustawione na sztorc, a bloczki komponuje się tak, by tworzyły kwadraty. Następnie zestawia się je prostopadle do siebie. Ten wzór nazywa się też czasem szachownicą, bo powierzchnia przypomina planszę do gry w szachy.

 

Drabinka to popularne rozwiązanie, jeśli na przykład trzeba wykorzystać klepki o różnej długości. Pozwala też na dużą swobodę aranżacji. Można na przykład dłuższym bokiem ułożyć równolegle do ściany rząd długich deszczułek, a od kolejnego oddzielić go pojedynczym pasem krótkich klepek ustawionych krótszym bokiem do ściany. Można też skomponować pas z podwójnych czy potrójnych deszczułek, przyklejonych do podłoża na równo albo z przesunięciem.

 

Zdecydowanie najdroższe będą parkiety pałacowe. To wzory z długimi tradycjami, które zdobiły podłogi w najbardziej znanych salach balowych czy bankietowych. I rozwiązanie zdecydowanie najdroższe. Jest wiele deseni podłóg pałacowych, np. wersalski, chantilly, monaco, gabinetowy czy diamentowy. Z deszczułek o różnych długościach i kolorach, z wielu gatunków drewna tworzy się misterne zestawienia ozdabiane dodatkowo intarsjami. Takie parkiety często układa się, by stworzyć iluzję trówymiarowej podłogi.