Róże – poznaj najpopularniejsze gatunki róż

To najszlachetniejsza odmiana róż sadzonych w ogrodach i parkach oraz hodowana na kwiaty cięte. Wywodzi się od róż chińskich i pochodzi ze wschodniej Azji, skąd następnie zawędrowała do Australii.

Wygląd

Róża wielkokwiatowa charakteryzuje się dużymi (od 8 do nawet 20 cm średnicy), pełnymi kwiatami, które wyrastają pojedynczo na szczycie łodygi – dlatego pięknie prezentują się w bukietach. Występują w szerokiej gamie kolorów. Osiągają wysokości od 50 do 120 cm. Ich pędy są sztywne, a liście ciemnozielone i błyszczące.

Zastosowanie

Kwiaty większości gatunków róż wyróżnia charakterystyczny, piękny zapach. Dlatego warto je sadzić w ogrodzie w pobliżu miejsc przeznaczonych do wypoczynku, np. przy tarasie czy altanie. Róże wielkokwiatowe doskonale prezentują się posadzone na wyeksponowanym stanowisku. Można je sadzić wzdłuż ogrodowych ścieżek czy w formie różanej alei. Rosarium warto umieścić na obrzeżu rabaty czy klombu, aby bez przeszkód móc cieszyć się pięknym zapachem kwiatów. Róże wielkokwiatowe idealnie nadają się także na kwiat cięty.

Kwitnienie

Pierwsze kwiaty pojawiają się latem, a kolejne do późnej jesieni. Niektóre odmiany zakwitają tylko raz.

Wymagania uprawowe

Róże wielkokwiatowe mają wysokie wymagania i są trudne w uprawie. Gleba powinna być żyzna, próchnicza, piaszczysto-gliniasta i stale wilgotna, a stanowisko słoneczne (trzeba pamiętać, że róże nie lubią upałów, dlatego zalecany jest lekki przewiew). Ten gatunek wymaga również regularnego przycinania. Pierwsze cięcie należy zrobić wiosną po pierwszym roku od zasadzenia. Kwiaty, które uschną, trzeba usuwać. Róża wielkokwiatowa jest odporna na ujemne temperatury (do -20 stopni). Lubi nawozy wieloskładnikowe, kompost lub obornik.

Róże wielkokwiatowe trzeba zabezpieczyć przed zimą, konieczne jest kopczykowanie i ściółkowanie. Kopczyki warto dodatkowo zabezpieczyć stroiszem z gałązek drzew iglastych, igliwiem, suchymi liśćmi, trocinami, korą, sianem albo słomą. Materiały te będą stanowić dodatkową ochronę przed porywistym, wysuszającym wiatrem i śniegiem. Wpłyną też pozytywnie na ustabilizowanie temperatury gleby wokół krzewów.

Wśród róż rabatowych można wyróżnić wielokwiatowe, bukietowe i mieszane. Odkryto je dość późno, bo pierwszy gatunek pojawił się dopiero pod koniec XIX wieku, a popularność zdobyły dopiero w wieku XX.

Wygląd

Róże rabatowe to niskie, zwarte krzewy, które dorastają do około 100 cm wysokości. Kwiaty są średniej wielkości, mogą być pojedyncze, półpełne lub pełne, występują w różnych barwach. Róże rabatowe przeważnie nie pachną. Ich atutem są jednak piękne barwy. Spotkać można odmiany w prawie każdym kolorze.

Zastosowanie

Róże rabatowe są długowieczne. Najlepiej prezentują się posadzone na rabatach w jednogatunkowych grupach. Różane klomby mogą być jednobarwne lub wielokolorowe. Krzewy te nadają się także na niskie, nieformowane żywopłoty. Dobrze wyglądają też posadzone wzdłuż ogrodowych dróżek. Róże rabatowe można również sadzić w donicach – będą wtedy ozdobą balkonu czy tarasu.

Kwitnienie

Róże rabatowe kwitną bardzo długo – od czerwca do października – i obficie. Na jednym pędzie może wyrosnąć od kilku do kilkudziesięciu kwiatów.

Warunki uprawy

Róże rabatowe są mało wymagające w uprawie. Mogą rosnąć na stanowisku słonecznym lub półcienistym. Nie lubią jednak towarzystwa wysokich drzew. Podłoże powinno być umiarkowanie wilgotne i próchnicze, ale właściwie odpowiada im każdy rodzaj gleby. Należy pilnować, aby ziemia była ciągle wilgotna. W trakcie upałów konieczne może być podlewanie każdego dnia, nawet kilka razy. Warto więc zamontować system automatycznego nawadniania. Liście róż rabatowych są wrażliwe na wodę i mogą chorować, jeśli będą zraszane. Lepiej więc podlewać, kierując wodę pod sadzonki. Jeśli mimo takich zabiegów liście są w złym stanie, może to oznaczać niedobór składników odżywczych. Należy wtedy zastosować nawóz przeznaczony do róż.

Te odmiany są dość odporne na choroby i nieźle znoszą niskie temperatury, jednak przed zimą należy je kopczykować. Kopczyk powinien być usypany do wysokości około 20 cm i ochraniać miejsce okulizacji (szczepienia krzewu), a także bryłę korzeniową oraz nasadę pędów.

Róże kopczykuje się dopiero po pierwszych przymrozkach, przeważnie pod koniec października lub na początku listopada, ale wszystko zależne jest od pogody. Wiosną krzewy można przycinać, zachowując ich naturalny pokrój. Należy też systematycznie usuwać przekwitłe kwiatostany.

Róże miniaturowe pochodzą od karłowej odmiany róży chińskiej.

Wygląd

Przypominają zmniejszone krzewy róż wielkokwiatowych lub wielokwiatowych. Ich wysokość dochodzi do około 40 cm. Występują w kolorach: różowym, czerwonym, białym i żółtym. Jeżeli róża jest dobrze wypielęgnowana potrafi zachwycać mnogością kwiatów o pięknym, regularnym kształcie.

Zastosowanie

Róże miniaturowe są niewielkie, idealnie nadają się więc do posadzenia w donicy. Dobrze wyglądają też na rabatach oraz w ogródkach skalnych. W czasie zimowych miesięcy można je także uprawiać w domu.

Kwitnienie

Róże miniaturowe kwitną przez cały sezon: od maja lub czerwca do jesieni.

Warunki uprawy

Jeśli róża miniaturowa rośnie w doniczce w domu lub na balkonie, wymaga stanowiska jasnego, ale nie powinna stać w pełnym słońcu (zwłaszcza podczas upałów). Latem można przenieść ją na taras lub do ogrodu. W przeciwieństwie do róży wielokwiatowej lubi zraszanie liści. Należy też utrzymywać umiarkowaną wilgotność. Wiosną i przez całe lato warto stosować nawóz wieloskładnikowy co dwa tygodnie. Na zimę różę miniaturową należy przenieść na około 2 miesiące do chłodnego pomieszczenia (0-7 stopni) i mniej podlewać, co pozwoli jej na odpoczynek po sezonie kwitnienia. Po tym czasie należy ją stopniowo przemieszczać w cieplejsze miejsce.

To duża grupa róż, które najczęściej spotkać można w parkach. Można wyróżnić kilka podgrup: dzikie, krzewiaste, historyczne, angielskie.

Wygląd

Róże parkowe to duże, silnie rosnące i obficie kwitnące krzewy o kwiatach średnicy 7-10 cm. Ich proste, sztywne pędy często dekoracyjnie się przewieszają, jednak rośliny te nie wymagają podpór. Występują w pastelowych kolorach. Niektóre odmiany mają jadalne owoce i piękny zapach.

Zastosowanie

Krzewy najlepiej wyglądają posadzone pojedynczo. Nadają się także na nieformowane żywopłoty. Ze względu na spore rozmiary, roślinom należy zapewnić dużo miejsca w ogrodzie. Płatki niektórych odmian nadają się do przygotowywania przetworów.

Kwitnienie

Róże parkowe w większości odmian kwitną przez cały sezon, powtarzając kwitnienie, ale niektóre odmiany kwitną tylko raz.

Warunki uprawy

Wymagają stanowiska słonecznego, regularnego podlewania oraz przycinania. Są odporne na mróz i choroby. Zaleca się jednak obsypać je na zimę ziemią lub kompostem.

Róże angielskie to współczesna grupa odmian, które powstały ze skrzyżowania ze sobą starych gatunków kwiatów z nowymi. Po starych odmianach róże angielskie odziedziczyły piękne, pachnące kwiaty, po nowych – odporność na choroby i niekorzystne warunki siedliskowe i atmosferyczne, a także powtarzanie kwitnienia i ciekawe, pastelowe barwy.

Wygląd

Róże angielskie tworzą gęste krzewy o naturalnym pokroju i nieco przypominają róże parkowe lub pnące. Mają błyszczące liście barwy ciemnej zieleni, a ich duże, pastelowe kwiaty mogą być pojedyncze, pełne lub półpełne.

Kwitnienie

Prawidłowo pielęgnowane róże angielskie kwitną kilka razy w ciągu sezonu, od czerwca aż do jesieni.

Zastosowanie

Wśród krzewów róż angielskich można znaleźć te, które mają cechy parkowych lub pnących. Dobrze wyglądają na rabatach, mogą też stanowić dobrą osłonę ogrodzenia lub rosnąć na pergolach.

Warunki uprawy

W przypadku tej odmiany najważniejsze jest regularne podlewanie, utrzymywanie wilgotnego podłoża oraz nawożenie. Róże angielskie wymagają gleby bogatej w składniki odżywcze, szczególnie fosfor i magnez. Należy używać dedykowanych środków do róż oraz na wiosnę podlewać krzewy gnojówką. Nie trzeba ich przycinać, wystarczy tylko usuwać kwiaty, które uschły.

Róże okrywowe powstały niedawno, bo dopiero w latach 70. XX wieku. Są niskie i obficie kwitną, tworząc kolorowe dywany w parkach i ogrodach przydomowych.

Wygląd

Róże okrywowe mają bardzo długie pędy, które płożą się tuż przy ziemi. Te dość niskie krzewy charakteryzują się silnym systemem korzeniowym, więc mogą być stosowane jako rośliny zadarniające. Występują w kolorach: białym, czerwonym, różowym, żółtym.

Kwitnienie

Róże okrywowe kwitną bardzo długo (czerwca do późnej jesieni) i obficie – na jednym pędzie może rozwinąć się nawet kilkadziesiąt kwiatów.

Zastosowanie

Idealnie nadają się do obsadzania skarp i pochyłych terenów. Mogą więc rosnąć i na rabatach, i w ogródkach skalnych. Można je sadzić również w donicach lub tworzyć żywopłoty.

Warunki uprawy

Róże okrywowe są bardzo łatwe w uprawie, odporne na mróz i choroby. Powinny być sadzone w glebie próchniczej, która została wzbogacona kompostem. Nie są wymagające co do stanowiska. Może ono być słoneczne lub znajdować się w półcieniu. Aby uzyskać efekt zadarnienia, należy posadzić 2-6 sztuk (ilość zależy od tempa wzrostu konkretnej odmiany) na każdy metr kwadratowy rabaty. Podlewać obficie powinno się pod liście i kwiaty (są wrażliwe na wodę). Można, ale nie trzeba ich podcinać.

Nazwa róż pnących może wprowadzać w błąd. W rzeczywistości rośliny te nie są pnączami, ale mają właściwości czepne, które pozwalają sadzić je przy pergolach i ścianach budynków.

Wygląd

W zależności od odmiany róże pnące różnią się wielkością kwiatów, mogą mieć pędy sztywne (mają mniejsze kwiaty, ale obficie kwitną) lub giętkie.

Zastosowanie

Róże pnące tak naprawdę nie potrafią się „piąć”, ponieważ nie wytwarzają organów czepnych (jak np. winobluszcz). Nie potrafią się także owijać wokół podpór (jak np. bluszcz). Wymagają podwiązywania do podpór i najpiękniej prezentują się posadzone przy pergoli czy trejażu. Można je także sadzić przy altanach, ogrodzeniach, murach i ścianach budynków.

Kwitnienie

Niektóre odmiany kwitną tylko raz w sezonie, inne powtarzają kwitnienie.

Warunki uprawy

Róże pnące są łatwe w uprawie, ale pielęgnacja wygląda nieco inaczej niż przy pozostałych odmianach. Wymaga też cierpliwości, bo na spektakularny efekt trzeba czekać kilka lat. Zabezpieczenia przed mrozem wymagają przede wszystkim róże pnące powtarzające kwitnienie. Nie są tak odporne na szkodniki róż. Należy je też przycinać raz w roku po przekwitnięciu pędów.

Z jakimi roślinami sadzić róże? Jakie rośliny lubią róże?

Dobrymi „partnerami” dla róż są inne gatunki ozdobne bylin, krzewów lub pnączy. Dobrze sprawdzą się:

• lawenda, powojnik, czarnuszka, szałwia,
• przywrotnik, gipsówka, bodziszek, lilie, łubin.

Jaką ziemię lubią róże?

Większość gatunków i odmian preferuje glebę piaszczysto-gliniastą, próchniczą, o lekko kwasowym odczynie. Można także skorzystać z gotowego podłoża do róż.

Róże jak piwonie – co to za odmiana?

Często poszukiwane róże, które przypominają kwiaty piwonii to odmiany:

• róża angielska Benjamin Britten;
• róże rabatowe Pomponella;
• róża wielokwiatowa Piano;
• róża herbatnia Ascott;

Róże tego typu często określa się mianem piwoniowych.