Sukulenty – łatwe w uprawie ozdobne rośliny

Opinii 0

Sukulenty to rośliny łatwe w uprawie, jednak trzeba zapewnić im odpowiednie warunki i prawidłowo o nie dbać. Kluczowe jest ciepłe, jasne stanowisko i oszczędne podlewanie. Wśród bogatej oferty sukulentów znajdziemy rośliny małe i duże, z ozdobnymi liśćmi oraz te o dekoracyjnych kwiatach. Niektóre z nich do złudzenia przypominają żywe kamienie, inne wyglądają jak małe drzewka.

Sukulenty – naturalne występowanie

naturalne występowanie sukulentówSukulenty swoją nazwę biorą od łacińskiego słowa „succulentus” co znaczy „soczysty”. Jest to grupa roślin należąca do kserofitów (sucholubnych), które przystosowały się do życia w miejscach, gdzie brakuje wody. Można je spotkać głównie tam, gdzie jest gorąco i sucho: na pustyniach, półpustyniach i wydmach, na stepie, porastają również skały. Niektóre gatunki występują także w nieco chłodniejszym klimacie oraz w górach.

 

Sukulenty wykształciły tkankę wodną, dzięki której potrafią gromadzić wodę (może być ona umiejscowiona w liściach, łodygach lub korzeniach). Ponadto rośliny te dostosowały się anatomicznie i fizjologicznie do niekorzystnych warunków atmosferycznych.

 

 

Sukulenty – rodzaje roślin

Sukulenty możemy podzielić na trzy grupy – podział ten uwzględnia miejsce magazynowania wody w tkankach rośliny. Pierwsza grupa to sukulenty łodygowe, należą do nich np. kaktusowate, wilczomleczowate, astrowate. Rośliny te spotkać można głównie na pustyniach obu Ameryk. Druga grupa to sukulenty liściowe, czyli np. gruboszowate oraz aloesy czy agawy. Rosną przede wszystkim na pustyniach w Afryce. Grupa trzecia to sukulenty korzeniowe, należą do nich np. szczawiki czy pelargonie.

 

 

Uprawa sukulentów – optymalne stanowisko

uprawa sukulentów

Sukulenty nie są wymagające w uprawie, jednak trzeba zapewnić im odpowiednie warunki i prawidłowo o nie dbać. Najlepiej rosną ustawione na parapecie okna o wystawie południowo-wschodniej – jest tam jasno i ciepło.

 

Na parapecie okna o wystawie południowej lub południowo-zachodniej sukulenty mogłyby zostać poparzone przez zbyt silne promienie słoneczne. Okna północne są zaś zdecydowanie zbyt ciemne (pędy sukulentów zaczną się nieestetycznie wyciągać i żółknąć).

 

Sukulentom nie przeszkadza suche i ciepłe powietrze, jakie często panuje w naszych domach. Nie wymagają zraszania, można je jednak przecierać z kurzu wilgotną szmatką.

 

 

Uprawa sukulentów – idealne podłoże

Sukulenty w naturze rosną na glebach bardzo ubogich w składniki odżywcze, więc podłoże do ich uprawy nie musi być żyzne. Rośliny te powinny być uprawiane w glebie lekkiej, piaszczystej i przepuszczalnej. Gotowe podłoże dla sukulentów możemy dodatkowo rozluźnić dodając do niego np. drobne kamyki, żwir, keramzyt. Sukulenty nie wymagają zbyt częstego przesadzania – wystarczy to zrobić raz na 3-4 lata, kiedy stara doniczka robi się wyraźnie za ciasna.

 

UPRAWA SUKULENTÓW: PORADA EKSPERTA

 

Doniczki do uprawy sukulentów powinny być dość płytkie i szerokie. Na dno doniczki trzeba wysypać warstwę drenażową. Pojemniki muszą być dostoswane do wielkości rośliny, nie mogą być zbyt duże, bo będą gromadzić nadmierną wilgoć, której nie tolerują sukulenty.

 

 

Sukulenty: nawożenie, podlewanie i pielęgnacja

mały sukulent ogrodowy w szklanym terrariumSukulenty podlewamy oszczędnie, ziemia w doniczce nigdy nie powinna być mokra. Między kolejnymi podlewaniami podłoże powinno wyraźnie przeschnąć. W okresie wiosenno-letnim wystarczy podlewać sukulenty raz w tygodniu, jesienią nawadnianie roślin ograniczamy, zimą podlewamy je nie częściej niż raz w miesiącu. Niektórych gatunków nie podlewamy wcale w okresie od późnej jesieni do wiosny. Roślinom tym trzeba zapewnić nieco chłodniejsze pomieszczenie (ok. 15 stopni).

 

Sukulenty w naturze rosną w glebie ubogiej w składniki odżywcze, nie wymagają więc częstego nawożenia. W okresie wiosenno-letnim można zasilać je płynnym nawozem do sukulentów. Nawozy takie są ubogie w azot i zawierają sporo fosforu. Sukulenty nawozimy nie częściej niż co 2 tygodnie. Na okres jesieni i zimy całkowicie zaprzestajemy nawożenia.

 

 

Najpopularniejsze gatunki sukulentów ozdobnych

Bogactwo gatunków sukulentów ozdobnych sprawia, że łatwo można dobrać gatunek lub gatunki, które dopasują się do aranżacji wnętrza. Oto kilka popularnych roślin zaliczanych do tej grupy, które można z łatwością znaleźć w Polsce i uprawiać w domu.

 

Eszeweria

sukulenty w betonowych doniczkach - styl skandynawskiEszeweria (tłustosz) ma grube liście, które wyrastają tuż przy podłożu i tworzą kształt rozety. Liście mogą mieć barwę zieloną, niebieskawą lub srebrzystą, niektóre gatunki mają owłosione liście. Obecnie znamy aż 150 gatunków tych ozdobnych roślin.

 

Najpopularniejsze z nich to eszeweria agawokształtna (szarozielone rozety z czerwonymi końcówkami liści) oraz eszeweria omszona (spłaszczone, półkoliste rozety). Eszewerie powinny rosnąć na stanowiskach jasnych, słonecznych i ciepłych. Zimą powinny zostać przeniesione do chłodnego pomieszczenia o temperaturze 5-10 stopni.

 

Faucaria

Faucaria ma mięsiste liście, które tworzą rozetę, ale nie ma łodygi. Liście są ze sobą zrośnięte, mają kształt łódki, a na ich brzegu znajdują się dość długie ciernie. Faucaria ma nie tylko ozdobne liście, ale także kwiaty – kwitnie na żółto w okresie od sierpnia do późnej jesieni. Faucaria wymaga jasnego i ciepłego stanowiska. Latem podlewamy ją częściej niż inne sukulenty, zimą zaprzestajemy podlewania i przenosimy roślinę do pomieszczenia o temperaturze 5-6 stopni.

 

Gasteria brodawkowata

Gasteria brodawkowata to inaczej jęzorka brodawkowata. Swą nazwę zawdzięcza długim, mięsistym liściom, które mają ostre końce i są pokryte dekoracyjnymi brodawkami. Liście ustawione są dwurzędowo, a z ich kątów wyrastają czerwono-zielone kwiaty zebrane w grona. Gasteria wymaga słonecznego stanowiska i przepuszczalnego podłoża. Zimą powinna stać w miejscu, gdzie jest minimum 10 stopni.

 

Grubosz jajowaty

Grubosz jajowaty to tzw. „drzewko szczęścia”. Pochodzi z Afryki, gdzie dorasta do 4 m wysokości. Jako roślina doniczkowa rośnie wolno i osiąga max 1 m. Grubosz ma rozgałęzioną koronę, jasną, błyszczącą korę oraz grube, mięsiste liście o kształcie jajowatym. Starsze egzemplarze niekiedy zakwitają. Sukulent ten potrzebuje stanowiska ciepłego i jasnego, ale nie bezpośrednio na słońcu. Im jest cieplej, tym częstszego podlewania wymaga grubosz. Najpopularniejsze odmiany grubosza to ‘Gollum’ i ‘Hobbit’, które mają liście zwinięte w trąbkę.

 

Pleiospilos nelii

Pleiospilos ma liście, które barwą i formą przypominają kamienie: są duże i twarde, owalne w kształcie oraz szarozielony kolor. Roślina nie ma łodygi, a liście zrośnięte są u podstawy (po dwa lub cztery). Pleiospilos zdobią także bardzo dekoracyjne, duże, dwubarwne, żółto-złote kwiaty. Sukulent ten wymaga ciepłego stanowiska i dość suchego podłoża. Bardziej obficie podlewamy go tylko latem, zimą zaś całkowicie zaprzestajemy nawadniania i przenosimy roślinę do pomieszczenia, gdzie jest ok. 15 stopni.

 

Stapelia wielkokwiatowa i pstra

Stapelia wielkokwiatowa ma omszone łodygi pokryte małymi cierniami. Jej główną ozdobą są duże kwiaty o średnicy 10-15 cm. Kwiaty mają barwę czerwonawą z poprzecznymi białymi prążkami i są pokryte włoskami. Łodygi stapelii pstrej są mięsiste, zielone lub szare, niekiedy czerwonawe. Kwiaty ma nieco mniejsze niż stapelia wielkokwiatowa, ale są one niezwykle dekoracyjne – wyróżniają je owalne płatki i żółte lub brązowe płatki.

 

Żywe kamienie

Żywe kamienie – jak sama nazwa wskazuje – przypominają kształtem i kolorem kamienie. Ich liście są grube, naprzeciwległe i oddzielone od siebie niewielką szczeliną. Jesienią ze szczeliny niekiedy wyrasta kwiat barwy białej lub żółtej. Żywe kamienie mogą dorastać do nawet 7 cm wysokości. Sukulenty te wymagają stanowisk ciepłych i słonecznych (najlepszy będzie parapet okna o wystawie południowej). Podlewamy je rzadko, max 1-2 razy w miesiącu, a w okresie zimowym całkiem zaprzestajemy podlewania i przenosimy żywe kamienie do pomieszczenia z temperaturą około 10-15 stopni.