Róże – poznaj najpopularniejsze gatunki róż

Opinii 0

Róże (Rosa) to krzewy z rodziny różowatych. Jako rośliny ozdobne są uprawiane od niemal 5 tysięcy lat. Poszczególne grupy i odmiany różnią się między sobą: wielkością i pokrojem krzewów, wyglądem i barwą kwiatów, wymaganiami uprawowymi, odpornością na choroby i szkodniki oraz wrażliwością na mróz. Niektóre z nich kwitną tylko raz w sezonie, inne powtarzają kwitnienie, jedne – piękne pachną, inne – są bezwonne. Warto poznać najciekawsze i najpopularniejsze odmiany tych roślin.

 

WARTO WIEDZIEĆ

 

Obecnie znamy ponad 200 dzikich gatunków róż. Liczbę odmian szacuje się na około 20 tysięcy! Według podstawowej klasyfikacji róż krzewy te dzielimy na 7 grup: wielkokwiatowe, rabatowe (wielokwiatowe), miniaturowe (karłowe), parkowe, okrywowe, pnące, angielskie.

Róże wielkokwiatowe – czym się charakteryzują?

róże wielkokwiatoweRóże wielkokwiatowe to najliczniejsza i najbardziej szlachetna grupa róż. Swoją popularność zawdzięczają dużym, pełnym kwiatom, które wyrastają pojedynczo na szczycie łodygi. Kwiaty większości gatunków z tej grupy pięknie pachną. Dlatego warto je sadzić w ogrodzie w pobliżu miejsc, gdzie wypoczywamy, np. przy tarasie czy altanie.

 

Róże wielkokwiatowe pięknie prezentują się posadzone na wyeksponowanym stanowisku. Można je sadzić wzdłuż ogrodowych ścieżek czy w formie różanej alei. Rosarium warto umieścić na obrzeżu rabaty czy klombu, aby bez przeszkód móc cieszyć się pięknym zapachem kwiatów. Róże wielkokwiatowe idealnie nadają się także na kwiat cięty.

 

 

Róże wielkokwiatowe – wygląd, wymagania uprawowe

Róże wielkokwiatowe mają wysokości od 50 do 120 cm. Ich pędy są sztywne, a liście ciemnozielone i błyszczące. Kwiaty są pachnące, duże i występują w wielu barwach w różnych odcieniach. Róże wielkokwiatowe powtarzają kwitnienie. Przy prawidłowej pielęgnacji będą kwitły od czerwca aż do jesieni.

 

Róże wielkokwiatowe są dość wymagające w uprawie. Powinny rosnąć na stanowiskach ciepłych, słonecznych, zacisznych, osłoniętych od wiatru. Podłoże do ich uprawy musi być żyzne, dość wilgotne i głęboko uprawione. Aby róże te powtarzały kwitnienie, trzeba je prawidłowo przycinać. Musimy też zadbać o ochronę chemiczną, ponieważ są często atakowane przez choroby i szkodniki. Nie wymagają za to podpór, bo ich pędy są sztywne.

 

Róże wielkokwiatowe trzeba zabezpieczyć przed zimą, konieczne jest kopczykowanie i ściółkowanie. Kopczyki warto dodatkowo zabezpieczyć stroiszem z gałązek drzew iglastych, igliwiem, suchymi liśćmi, trocinami, korą, sianem albo słomą. Materiały te będą stanowić dodatkową ochronę przed porywistym, wysuszającym wiatrem i śniegiem. Wpłyną też pozytywnie na ustabilizowanie temperatury gleby wokół krzewów.

 

 

Róże rabatowe – wygląd, zastosowanie

róże rabatoweRóże rabatowe to niskie, zwarte krzewy, które dorastają do około 100 cm wysokości. Kwitną bardzo długo, od czerwca do października, i obficie – na jednym pędzie może wyrosnąć od kilku do kilkudziesięciu kwiatów. Kwiaty są średniej wielkości, mogą być pojedyncze, półpełne lub pełne, występują w wielu różnych barwach. Róże rabatowe przeważnie nie pachną.

 

Róże rabatowe (zwane również wielokwiatowymi) długowieczne. Najlepiej prezentują się posadzone na rabatach w jednogatunkowych grupach. Różane klomby mogą być jednobarwne lub wielokolorowe. Krzewy te nadają się także na niskie, nieformowane żywopłoty. Dobrze wyglądają też posadzone wzdłuż ogrodowych dróżek. Róże rabatowe można również sadzić w donicach – będą wtedy ozdobą balkonu czy tarasu.

 

 

Róże rabatowe – warunki uprawy

Róże rabatowe są mało wymagające w uprawie. Mogą rosnąć na stanowisku słonecznym lub półcienistym. Podłoże powinno być umiarkowanie wilgotne i próchnicze. Te odmiany są dość odporne na choroby i nieźle znoszą niskie temperatury, jednak przed zimą należy je kopczykować. Kopczyk powinien być usypany do wysokości około 20 cm i ochraniać miejsce okulizacji (szczepienia krzewu), a także bryłę korzeniową oraz nasadę pędów.

 

Róże kopczykujemy dopiero po pierwszych przymrozkach, przeważnie pod koniec października lub na początku listopada, ale wszystko zależne jest od pogody. Wiosną krzewy przycinamy, zachowując ich naturalny pokrój. Trzeba też systematycznie usuwać przekwitłe kwiatostany.

 

 

Róże miniaturowe – charakterystyka, uprawa

róże miniaturoweRóże miniaturowe pochodzą od karłowej odmiany róży chińskiej. Swym wyglądem przypominają zminiaturyzowane krzewy róż wielo- i wielkokwiatowych. Róże miniaturowe są niewielkie, idealnie nadają się do posadzenia w donicy, dobrze wyglądają na rabatach oraz w ogródkach skalnych. Kwitną niemal cały sezon.

 

W czasie zimowych miesięcy można je także uprawiać w domu. Do gruntu wysadzamy je w drugiej połowie maja. Róże karłowe są łatwe w uprawie, odporne na choroby i szkodniki, dobrze znoszą mrozy.

 

 

Róże parkowe – charakterystyka, uprawa

Róże parkowe to duże, silnie rosnące i obficie kwitnące krzewy. Ich proste, sztywne pędy często dekoracyjnie się przewieszają, jednak rośliny te nie wymagają podpór. Róże parkowe w większości odmian kwitną przez cały sezon, powtarzając kwitnienie, ale niektóre odmiany kwitną tylko raz.

 

Krzewy najlepiej wyglądają posadzone pojedynczo. Nadają się także na nieformowane żywopłoty. Ze względu na spore rozmiary, roślinom należy zapewnić dużo miejsca w ogrodzie. Róże parkowe są łatwe w uprawie, odporne na choroby i mróz.

 

 

Róże angielskie – charakterystyka, uprawa

róże angielskieRóże angielskie to współczesna grupa odmian, które powstały ze skrzyżowania ze sobą starych gatunków kwiatów z nowymi. Po starych odmianach róże angielskie odziedziczyły piękne, pachnące kwiaty, po nowych – odporność na choroby i niekorzystne warunki siedliskowe i atmosferyczne, a także powtarzanie kwitnienia i ciekawe, pastelowe barwy.

 

Róże angielskie tworzą gęste krzewy o naturalnym pokroju i nieco przypominają róże parkowe lub pnące. Mają błyszczące liście barwy ciemnej zieleni, a ich duże, pastelowe kwiaty mogą być pojedyncze, pełne lub półpełne. Prawidłowo pielęgnowane róże angielskie kwitną kilka razy w ciągu sezonu, od czerwca aż do jesieni.

 

 

Róże okrywowe – charakterystyka, uprawa

Róże okrywowe to mają bardzo długie pędy, które płożą się tuż przy ziemi. Te dość niskie krzewy charakteryzują się silnym systemem korzeniowym, więc mogą być stosowane jako rośliny zadarniające.

 

Róże okrywowe kwitną bardzo długo (czerwca do późnej jesieni) i obficie – na jednym pędzie może rozwinąć się nawet kilkadziesiąt kwiatów. Idealnie nadają się do obsadzania skarp i pochyłych terenów. Mogą więc rosnąć i na rabatach, i w ogródkach skalnych. Róże okrywowe są bardzo łatwe w uprawie, odporne na mróz i choroby.

 

 

Róże pnące – charakterystyka, uprawa

róże pnąceRóże pnące tak naprawdę nie potrafią się „piąć”, ponieważ nie wytwarzają organów czepnych (jak np. winobluszcz). Nie potrafią się także owijać wokół podpór (jak np. bluszcz). Wymagają podwiązywania do podpór i najpiękniej prezentują się posadzone przy pergoli czy trejażu. Można je także sadzić przy altanach, ogrodzeniach, murach i ścianach budynków.

 

W zależności od odmiany róże pnące różnią się wielkością kwiatów, mogą mieć pędy sztywne lub giętkie, niektóre kwitną tylko raz w sezonie, inne powtarzają kwitnienie. Róże pnące są łatwe w uprawie. Zabezpieczenia przed mrozem wymagają przede wszystkim róże pnące powtarzające kwitnienie. Krzewy, które kwitną tylko raz w roku, są bardziej mrozoodporne.

Dodano: 11-03-2019