Choroby drzew owocowych, liściastych i iglastych – jak z nimi walczyć?

Opinii 0

Niemal każdy właściciel działki boryka się z problemem patogenów wywołujących choroby u roślin. Dzięki dobrym warunkom i odpowiedniej pielęgnacji można ograniczyć ryzyko ich występowania, lecz nie całkowicie wyeliminować. Choroby drzew owocowych mogą znacznie obniżyć wysokość i jakość plonów, a u ozdobnych drzew liściastych i iglastych powodują zmniejszenie walorów estetycznych, a czasem nawet zamieranie roślin.

Liście klonu z ciemnymi plamami. Chore liście klonu

Z chorobami drzew (dotyczy wszystkich grup) można walczyć poprzez odpowiednią profilaktykę. Ważne jest zapewnienie optymalnych warunków do rozwoju, tj. stanowiska i podłoża. Znaczenie ma przeprowadzanie we właściwym terminie zabiegów pielęgnacyjnych, takich jak cięcie i nawożenie. Poszczególne działania dostosowuje się do grup drzew, czasem do konkretnych gatunków i odmian.

Choroby drzew owocowych

Jedną z najpowszechniejszych chorób grzybowych występujących na drzewach owocowych jest parch jabłoni i gruszy. Objawia się tworzeniem ciemnych plam na liściach, które z czasem wysychają i korkowacieją. Blaszki liściowe natomiast przedwcześnie opadają. Owoce ulegają deformacji, a ich zawiązki porażeniu.

 

W ogrodzie, w którym uprawia się grusze, należy zrezygnować z jałowca sabińskiego, ponieważ jest żywicielem pośrednim rdzy, która atakuje drzewa gruszy.

 

Na wiśniach i czereśniach często występuje rak bakteryjny drzew pestkowych. Poraża wszystkie nadziemne części. Pąki i kwiaty nie rozwijają się, lecz zamierają i brunatnieją. Na liściach występują wodniste plamy. Tkanka w miejscach przebarwień z czasem wysycha i kruszy się. Na korze występują spękania, z których wycieka gumiasta substancja.

 

Wiśnie, czereśnie, a także śliwy, morele i brzoskwinie są narażone na wystąpienie brunatnej zgnilizny drzew pestkowych. Na owocach pojawiają się wtedy ciemniejsze, gnilne plamy. Owoce zasychają i zamieniają się w „mumie”.

 

Typową chorobą dla brzoskwini oraz nektaryny jest kędzierzawość liści. Patogen wywołuje silną deformację liści i bordowienie. Pod koniec czerwca większość z nich opada.

 

Na drzewach owocowych często występują choroby porażające różne ich części - szara pleśń, plamistość liści, mączniak prawdziwy i mączniak rzekomy.

 

Profilaktyczne sposoby walki z chorobami drzew owocowych

  • usuwanie resztek po zbiorach i niedopuszczanie do zalegania na drzewach „mumii” (zaschniętych owoców);

  • regularne cięcie drzew, prześwietlanie korony;

  • profilaktyczne i doraźne stosowanie fungicydów;

  • wybór odmian odpornych lub mało podatnych na daną chorobę;

  • korzystanie z wysokiej klasy, precyzyjnych opryskiwaczy.

 

Mężczyzna wykonuje oprysk drzewek w sadzie przy pomocy opryskiwacza ręcznego

Choroby drzew iglastych

Choroby drzew iglastych najczęściej powodują brązowienie igieł bądź łusek. Powszechnym problemem jest bagatelizowana choroba fizjologiczna wynikająca z niedoboru wody. Iglaki transpirują przez cały rok, a w okresie zimowym czasem nie mogą pobrać wody z zamarzniętej gleby. Występuje wtedy zjawisko suszy fizjologicznej, które najczęściej objawia się wiosną brązowieniem, a nawet zamieraniem drzew i krzewów iglastych.

 

Natomiast najgroźniejszą chorobą iglaków jest fytoftoroza, której wystąpienie kończy się śmiercią drzew i krzewów. Nie ma na nią skutecznego środka, zainfekowane rośliny należy wykopać i spalić. Wywołujący ją patogen poraża także inne grupy roślin.

 

Inne choroby drzew iglastych to zamieranie pędów drzew i krzewów iglastych, zamieranie wierzchołków, gruzełek świerka i cisa, osutka jałowca i plamistość łusek. Na modrzewiach, jałowcach, sosnach i jodłach może także pojawić się rdza.

 

Sposoby zapobiegania chorobom drzew iglastych

  • obfite podlewanie iglaków w okresie jesiennym i sporadyczne podlewanie w bezmroźne, zimowe dni;

  • stosowanie nawozów z azotem jedynie do lata;

  • niedopuszczanie do nadmiernego zagęszczenia drzew;

  • unikanie sadzenia w sąsiedztwie drzew iglastych takich roślin, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia chorób, np.: jałowca sabińskiego i gruszy, brzozy i modrzewia, jodły i brusznicy.

 

Chore drzewo cyprysowe

Choroby drzew liściastych

Choroby drzew liściastych prowadzą nie tylko do oszpecenia drzew, ale także osłabiają ich wzrost, rozwój i przyczyniają się do wzmożonego występowania szkodników (to ostatnie działa w dwie strony). Z tego powodu drzewa liściaste, zwłaszcza te młodsze, powinno się profilaktycznie chronić przed chorobami.

U drzew liściastych może wystąpić fytoftoroza, która często dotyka olchy, jesiony, buki, dęby i brzozy. Do groźnych chorób należy także werticilioza objawiająca się więdnięciem liści, a nawet zamieraniem całych drzew. Nieco osobliwie przebiega u jesionów, które raptownie zrzucają liście bez oznak wcześniejszego więdnięcia. Drzewa liściaste często są porażane przez mączniaka rzekomego i prawdziwego. Powstawanie szarawej grzybni na blaszkach liściowych (czasem pędach i innych organach) osłabia zdolności asymilacyjne drzew.

 

Jak chronić drzewa liściaste przed chorobami?

 

  • resztki po cięciu i opadłe liście ze śladami chorób należy utylizować;

  • należy zadbać o stanowiska, drzewa nie powinny rosnąć w miejscach nadmiernie wilgotnych (poza tymi, które preferują takie warunki);

  • młode drzewa można chronić, profilaktycznie stosując ekologiczne preparaty.

 

Chory liść jabłoni. Liść jabłoni z plamami

Zobacz, o co pytali nasi klienci:

Co robić z resztkami po cięciu roślin?

- Resztki, które zawierają ślady chorób i szkodników, powinno się utylizować. Jeśli są zdrowe, drobniejsze pędy można wykorzystać w kompostowniku. Układa się je cienko, gdyż rozkładają się dłużej niż zielone organy. Nieco grubsze fragmenty można rozdrobnić w rębaku. Po rozdrobnieniu warto wykorzystać je jako ściółkę lub nawet naturalną nawierzchnię.

 

Jak dobierać środki ochrony?

- Środki ochrony dopasowuje się do rodzaju choroby, dlatego kluczem jest rozpoznanie. Następne kryteria wyboru to rodzaj uprawy i zakres temperatur, w których preparaty działają optymalnie. Warto skorzystać z aktualnych programów ochrony, np.: roślin sadowniczych. Preparaty stosuje się naprzemiennie o różnych substancjach aktywnie czynnych, aby patogeny nie uodporniły się na nie.

Dodano: 24-07-2020