Pompy nawadniające

Jedne pompy możemy wykorzystywać do podlewania ze zbiornika na deszczówkę. Mogą mieć specjalną wygiętą rurę przyłączeniową do wieszania w zbiorniku. Mogą też mieć niezależne źródło prądu.

Inne pompy, ogrodowe - do podlewania, mogą być przenośne, można dostosować wyjście pompy na zraszacz i lancę do podlewania, mają różne wydajności - różne ilości zraszaczy można podłączać. Mają też możliwość pompowania wody użytkowej.

Pompy głębinowe są wykorzystywane typowo do dostarczenia wody użytkowej. Montowane są w studniach lub innych zbiornikach wodnych. Mogą też służyć do pompowania wody w celu podlewania.

Jeżeli woda w studni jest zawsze na głębokości nie większej niż 7 m (w okresie najniższego poziomu w roku) można zdecydować się na pompę nawierzchniową. Pompy nawierzchniowe, mogą być przenośne lub montowane na stałe.

Pompy głębinowe z kolei wymagają odpowiedniej średnicy studni, natomiast ciszej pracują i są w stanie pompować wodę z dużych głębokości. Pompy te mają różne maksymalne głębokości zasysania. Przed wyborem takiej pompy, należy dokładnie ustalić na ilu metrach będzie pompa montowana. Główne przedziały głębokości na których pompy są montowane to poniżej 8 m , między 8 a 20 m , między 20 a 30 m.

Pompa z hydroforem to pompa, która się załącza automatycznie. Są hydrofory ze zbiornikiem ciśnieniowym i bez niego. Jeżeli będziemy korzystali w domu z wody, podawanej do ujęć przez pompę, to hydrofor jest potrzebny. Bez niego, przed każdym puszczeniem wody z kranu, musielibyśmy schodzić i ręcznie uruchamiać pompę.

Ponadto im większy zbiornik ciśnieniowy będzie miał hydrofor, tym zwiększy się komfort użytkowania pompy, oszczędność energii napędzającej pompę, ale także cena urządzenia.

Zasada działania hydroforu jest prosta: w zbiorniku ciśnieniowym hydroforu zbierany jest nadmiar wody, który powstaje podczas pracy pompy. Jest w nim też sprężone powietrze, które w momencie odkręcenia ujęcia wody wypycha ten nadmiar i pompa nie musi być uruchamiana przy niedużych poborach wody, np. przy napełnianiu garnka. Rzadszy rozruch pompy przynosi znaczne oszczędności.

Zapas wody w zbiorniku ciśnieniowym hydroforu to około 40% pojemności tego zbiornika. Średniej pojemności zbiornik (100 litrów) pozwala zatem na pobranie nawet około 40 litrów wody bez załączenia pompy. (Zależy to od ustawienia ciśnienia załączania i rozłączania pompy).

Wraz ze wzrostem pojemności zbiornika ciśnieniowego hydroforu, różnice ciśnień podczas korzystania z wody są mniej odczuwalne, jest zapas wody gdy brakuje prądu, pompa rzadziej hałasuje, można zamontować pompę o mniejszej wydajności i mocy.

Uwaga! Dobrze, gdy zbiornik ciśnieniowy jest przeponowy (jest oddzielenie w nim wody od powietrza). Wtedy nie wymaga dodatkowego uzupełniania braku powietrza, a także woda jest lepszej jakości - nie napowietrzona.

Jeżeli będziemy korzystali z dużej ilości wody (ma to miejsce w przypadku podlewania), należy wziąć pod uwagę, że pompa powinna mieć większą wydajność. Przykładowo, średni zraszacz wyrzuca około 1200 litrów wody na godzinę. Wyobraźmy sobie, że korzystamy jednocześnie z 5 takich zraszaczy. Pompa, która poradziłaby sobie z poborem jednoczesnym takiej ilości wody powinna mieć minimum wydajność 6000 l/h, ale nawet pompa o tak dużej mocy może nie być optymalnym rozwiązaniem.

Przykład: jeżeli chcemy przepompować wodę z prędkością 8 litrów wody na sekundę a pompa wodę będzie pobierała z głębokości 12 metrów, to pompa, której wydajność jest zobrazowana wykresem nie będzie dla nas wystarczająca (punkt obrazujący nasze potrzeby znajduje się nad krzywą). Natomiast gdy chcemy z 12 metrów przepompować wodę z prędkością poniżej 6 l/s, ta pompa będzie odpowiednia.

W dużym przybliżeniu, można założyć, że:

Wiadome jest, że bardzo rzadko korzysta się jednocześnie z więcej niż dwóch ujęć wody. Średnio 4 osobowa rodzina w domku nie zużywa jednocześnie więcej niż 3500 l/h, pompa o takiej wydajności powinna być zupełnie wystarczająca.

Uwaga! Parametry maksymalne pompy są mierzone przy innych parametrach minimalnych, a zatem nierzeczywistych.

Większość ujęć wodnych pracuje dobrze przy ciśnieniu około 2-2,2 bar. W wyniku przedostawania się wody przez instalację, następują utraty ciśnienia (z reguły poniżej 1 bar). Jeżeli mamy pompę wyposażoną w hydrofor, to uruchomi on pompę przy ciśnieniu poniżej 3 bar a wyłączy gdy ciśnienie osiągnie między 3,5 a 4 bar. Takie ciśnienie powinna wytwarzać pompa w standardowych warunkach. Tym niemniej ciśnienie jakie będzie potrzebne w naszej sytuacji zależy od następujących czynników:

Ciśnienie maksymalne powinno być o 60-65 % wyższe od minimalnego (między innymi dlatego, by mógł dobrze funkcjonować hydrofor),zatem pompa powinna móc wytwarzać ciśnienie około 58m (5,8 bar)

Pompy z silnikiem spalinowym mają tę zaletę, że jest się uniezależnionym od energii elektrycznej, zatem są to wygodne pompy przenośne, mogące także działać stacjonarnie. Są to tylko pompy nawierzchniowe.

Większość pomp jest wyposażona w silniki elektryczne, które są znacznie cichsze, praktycznie bezobsługowe i można je montować pod wodą.

Jeżeli zdecydujemy się na wybór pompy elektrycznej, to możemy kupić pompę z silnikiem jednofazowym bądź trójfazowym. Te drugie wymagają istnienia instalacji elektrycznej trójfazowej. Z reguły mocniejsze pompy mają silniki trójfazowe, co nie znaczy, że pompy z silnikami jednofazowymi są gorsze. Silniki trójfazowe natomiast są oszczędniejsze w zużyciu energii.

Im więcej wirników jest w pompie, tym większe ciśnienie jest ona w stanie wytworzyć. Tym niemniej często bywa tak, że pompa trójwirnikowa wytwarza większe ciśnienie niż inna pompa czterowirnikowa. Inaczej pompy wielowirnikowe nazywane są wielostopniowymi.

Moc silnika jest kolejnym parametrem, od którego zależy zdolność do wytwarzania ciśnienia i wydajność pompy. Określa też pobór energii przez silnik pompy. Przy wyborze pompy głównymi parametrami liczbowymi, na które należy zwrócić uwagę, to wydajność, maksymalne ciśnienie, głębokość ssania i cena.