Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Drewno do kominka

W kominku nie należy palić przypadkowym drewnem. Aby jego praca była wydajna i ekonomiczna opał wymaga odpowiedniego przygotowania. Jakie powinno być drewno kominkowe?

WILGOTNOŚĆ DREWNA OPAŁOWEGO

Warunkiem efektywnego palenia w kominku jest stosowanie właściwego opału. Największym błędem popełnianym przez właścicieli kominków jest palenie drewnem o zbyt dużej wilgotności. Takie drewno, oprócz tego, że pali się nieekonomicznie (mokre może mieć nawet dwukrotnie mniejszą kaloryczność od suchego), mocno się dymi, powoduje również powstawanie większej ilości sadzy, która zanieczyszcza wkład oraz przewód kominowy. Obniżona temperatura spalania mokrego drewna przyczynia się też do szybkiego osmolenia szyb wkładu i osłabienia ciągu. Wilgotność drewna kominkowego nie powinna przekraczać 20%. Jak jednak przekonać się czy drewno jest suche? W tym celu można np. sprawdzić, czy kora łatwo odchodzi od drewna. Będzie tak, gdy drewno jest stosunkowo wilgotne. Od suchego drewna korę oddziela się z trudem. Warto też pamiętać, że sezonowane drewno (o odpowiedniej wilgotności do spalania) ma też nieco ciemniejszą barwę, niż świeżo ścięte drewno tego samego gatunku. Jeśli zdecydujesz się na zakup świeżego drewna bezpośrednio w nadleśnictwie czy tartaku musisz liczyć się z koniecznością jego długotrwałego sezonowania. Świeże drewno o dużej wilgotności musi być połupane na szczapy (nie należy sezonować drewna w dużych kawałkach, np. w balach) i składowane w przewiewnym miejscu przez około 1-2 lata (w zależności od jego rodzaju). Z uwagi na długi okres sezonowania, opał warto kupować z dużym wyprzedzeniem. Dobrym rozwiązaniem jest ułożenie pociętego drewna w stożek lub w rzędach przy jednej ze ścian domu czy garażu. Sezonowane drewno powinno być odizolowane od podłoża i ułożone stosunkowo luźno, aby powietrze mogła swobodnie przepływać między szczapami. Dobrze też, jeśli sezonowany opał będzie zadaszony, można też przykryć go od góry folią, która uchroni drewno przed deszczem czy śniegiem. Problemu z długotrwałym sezonowaniem drewna unikniemy, kupując odpowiednio wysuszone, drewno sprzedawane w postaci gotowych do spalania w kominku polan.

NAJLEPSZE GATUNKI DO KOMINKA

Do palenia w kominku najlepiej jest wybierać drewno drzew liściastych. Drewno drzew iglastych ma stosunkowo małą gęstość, przez co spala się szybciej, zawiera też duże ilości żywicy, która zanieczyszcza wkład i komin. Wybierając najlepsze drewno do kominka należy zwrócić uwagę na jego wartość opałową, podawaną zazwyczaj w kWh na metr przestrzenny. Określa ona ilość ciepła możliwa do uzyskania z danego drewna. Najlepsze pod tym względem jest drewno grabu (z 1 mp można uzyskać nawet około 2200 kWh). Za nim plasuje się drewno buku czerwonego, dębu, jesionu, brzozy, wiązu, klonu, olchy, topoli oraz wierzby. Dobre do palenia w kominku jest również drewno drzew owocowych – m.in. śliwy, jabłoni, gruszy. Kaloryczność drewna to jednak nie jedyny ważny parametr. Istotna jest także zawartość kwasów i garbników, które w trakcie spalania wydzielają duże ilości dymu, sadzę, kwasy oraz inne substancje, zanieczyszczające kominek i przewód kominowy. Spośród drzew rodzimych największe ilości garbników zawiera dąb, świerk, sosna, jodła, modrzew, brzoza, wierzba oraz olcha.

CIĘCIE OPAŁU

Drewniane bale należy pociąć na polana. Aby ułatwić sobie prace z tym związane warto sięgnąć po pilarkę. Może to być pilarka spalinowa, elektryczna bądź akumulatorowa (w przypadku tej ostatniej przed przystąpieniem do pracy warto upewnić się, że akumulator urządzenia został maksymalnie naładowany tak, aby wystarczył do pocięcia całego zapasu drewna. Ponieważ pilarki spalinowe są stosunkowo ciężkie przed zakupem warto sprawdzić czy korpus maszyny jest wąski, dobrze wyważony. Osoby, które nie mają doświadczenia w pracy pilarką powinny wybrać mniejsze urządzenie o niedużej mocy. Znacznie łatwiej, niż pilarką spalinową operuje się urządzeniem elektrycznym (sprawdzi się, gdy w pobliżu miejsca pracy znajduje się gniazdo elektryczne) lub akumulatorowe, do obsługi którego nie jest wymagane paliwo ani bieżąca energia elektryczna. Pilarka okaże się niezastąpiona przy dzieleniu bali na mniejsze kawałki. Łupanie na polana niewielkiej wielkości można z powodzeniem wykonać za pomocą odpowiednio wyważonej siekiery.

zobacz produkty
Wczytywanie...