Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Wierzba – ciekawe gatunki, odmiany

Wierzby to nieodłączny element polskiego krajobrazu. Mogą mieć postać niskiej, płożącej krzewinki, kształtnego krzewu o kulistej koronie lub wysokiego drzewa o dekoracyjnie zwisających pędach. Bardzo popularne są formy szczepione na pniu. Do najpopularniejszych gatunków i odmian należą wierzba iwa (w odmianie 'Pendula), wierzba całolistna (i jej odmiana 'Hakuro Nishiki' o wielobarwnych liściach), wierzba mandżurska (odmiana 'Tortuosa' o fantazyjnie powyginanych pędach i liściach).

Warunki uprawy i pielęgnacji

Wierzby preferują stanowiska ciepłe i słoneczne, osłonięte przed wysuszającymi wiatrami. Najlepiej rosną w żyznej, przepuszczalnej glebie, która jest dostatecznie wilgotna. W czasie suszy wymagają obfitego podlewania, lubią też dość dużą wilgotność powietrza, dlatego najlepiej jest sadzić je w pobliżu stawów czy oczek wodnych. Wierzby nawozimy każdego roku na wiosnę po przycięciu. Najlepiej do tego celu użyć wolno działającego, wieloskładnikowego nawozu.

Wierzby bardzo dobrze znoszą cięcie, a regularne przycinanie pobudza rośliny do wytwarzania nowych pędów, nadaje koronie pożądany kształt i ogranicza nadmierny wzrost. Wierzby przycinamy wiosną po kwitnieniu, ale jeszcze przed rozwojem liści. Cięcie powinno być dość silne, zostawiamy kilka pąków u nasady pędów. Dzięki temu nowe pędy w kolejnym roku będą kwitły bardzo obficie. Po przycięciu rośliny należy obficie podlać i zasilić nawozem. Warto również pamiętać o systematycznym wycinaniu wszystkich pędów dzikich, które wyrastają z podkładki u wierzb szczepionych na pniu.

Wierzby rozmnażamy z sadzonek zielnych, które pobiera się w czerwcu. Można je także rozmnażać z sadzonek zdrewniałych, które sporządzamy na początku zimy i ukorzeniamy.  

Pochodzenie i występowanie

Wierzba (Salix) to roślina z rodzaju wierzbowatych, którą spotkać można niemal na całym świecie (jak dotąd nie stwierdzono jej występowania tylko na Antarktydzie i na kontynencie australijskim). Obecnie znanych jest ponad 400 gatunków wierzby, z czego w Polsce występuje około 30. Wierzby mogą tworzyć niskie, płożące krzewinki, które idealnie nadają się do umacniania skarp czy wydm, mogą też mieć postać krzewów o pokroju kulistym lub zwisającym. Wierzby to także wysokie, pokaźnych rozmiarów drzewa o zwisających pędach, które są nieodłącznym elementem polskiego krajobrazu. Rośliny te mają wiele bardzo dekoracyjnych odmian, które chętnie wykorzystywane są jako gatunki ozdobne w przydomowych ogrodach oraz w nasadzeniach zieleni miejskiej. Szczególnie dekoracyjne są wierzby karłowe szczepione na pniu.

Wygląd

Wierzba to roślina zrzucająca liście na zimę, która może mieć postać niskiej krzewinki, krzewu lub wysokiego drzewa (w zależności od gatunku i odmiany). Liście wierzby przeważnie mają kształt lancetowaty (czasem eliptyczny), są wąskie i długie, piłkowane. Wierzby to rośliny dwupienne – to znaczy, że kwiaty męskie i żeńskie występują na różnych osobnikach.

Wierzby najpiękniej wyglądają wczesną wiosną, kiedy ich bezlistne jeszcze pędy pokrywają się „kotkami” – dekoracyjnymi kwiatostanami męskimi. Miękko owłosione kotki mogą mieć barwę złocistą bądź srebrzystoszarą. Kwiaty wierzby są miododajne. To jedne z najwcześniej kwitnących roślin, a ich pyłek i nektar stanowi pierwszy po zimie pokarm dla pszczół.

Wierzba iwa

Wierzba iwa (Salix caprea) w stanie dzikim tworzy wysokie krzewy lub małe drzewa, które mogą dorastać do około 6-10 m wysokości. Powszechnie występuje w Europie i Azji, gdzie porasta widne lasy i zarośla. W naszym kraju wierzby iwy można spotkać niemal wszędzie: od nizin, przez tereny wyżynne, aż do górskich. Preferują żyzne i dość wilgotne podłoże. Do małych ogrodów przydomowych polecana jest szczególnie odmiana 'Pendula'.

 

'Pendula' to odmiana, która ma formę drzewka szczepionego na pniu na wysokości około 80-150 cm. Wytwarza dekoracyjne, oliwkowoszare pędy, które mogą zwisać aż do ziemi, a korona ma ozdobny, parasolowaty kształt. Duże (do 10 cm) liście mają eliptyczny kształt, z wierzchu są omszone i mają kolor zielony, od spodu natomiast są szarozielone. Odmiana 'Pendula' najpiękniej wygląda wczesną wiosną, kiedy bezlistne jeszcze pędy pokrywają się dużymi kotkami barwy srebrzystoszarej. Pylniki kotków odmian męskich pod koniec kwitnienia stają się złociste, co wygląda niezwykle efektownie.

Wierzba całolistna

Wierzba całolistna (Salix integra) to inaczej wierzba zwarta lub japońska. Roślina ta w naturze występuje w Japonii, a w naszym kraju jest uprawiana jako gatunek ozdobny dopiero od lat 90-tych XX wieku. W środowisku naturalnym ma postać krzewu, który może dorastać do około 3 m wysokości, ale może mieć także formę płożącą. Kwiaty pojawiają się jeszcze przed rozwojem liści (na przełomie marca i kwietnia). W ogrodach przeważnie sadzi się formy pienne wierzby całolistnej o ozdobnych, kolorowych liściach. Rośliny te najpiękniej prezentują się w pobliżu oczek wodnych i stawów. Ze względu na dość małe rozmiary nadają się do ozdabiania ogródków skalnych. Ładnie wyglądają posadzone na tle ciemnozielonych gatunków. Można je także uprawiać w donicach czy pojemnikach – będą wtedy ozdobą tarasu czy balkonu. Najpopularniejszą odmianą wierzby całolistnej jest Hakuro Nishiki'.

'Hakuro Nishiki' to odmiana szczepiona na pniu, która wytwarza regularną, kulistą koronę. Pedy są dość sztywne, wzniesione, mogą mieć barwę czerwoną lub pomarańczowożółtą. Odmiana ta najpiękniej wygląda w maju, kiedy jej młode pędy zaczynają pokrywać ozdobne listki barwy biało-różowo-zielono-szarej. Młode listki mogą być też całkowicie białe. Z czasem liście stają się dwubarwne – zielono-białe.

Odmianę 'Hakuro Nishiki' warto często przycinać, co pobudzi roślinę do wytwarzania nowych ozdobnych pędów i liści. Dzięki regularnemu cięciu korona zachowa ładny, kulisty kształt.

 

Odmiana 'Hakuro Nishiki' preferuje słoneczne, ciepłe stanowiska o dużej wilgotności powietrza (warto posadzić ją np. w pobliżu stawu czy oczka wodnego). W czasie bardzo mroźnych, bezśnieżnych zim roślina ta może przemarzać, dlatego warto odpowiednio ją zabezpieczyć.

Wierzba mandżurska

Wierzba mandżurska (Salix matsudana) w naturze występuje w Chinach i Korei. W uprawie spotykana jest głównie jej odmiana Tortuosa'. Swą popularność zawdzięcza fantazyjnie powyginanym pędom. Spotkać ją można w parkach, nasadzeniach zieleni miejskiej, w przydomowych ogródkach. Jej poskręcane łodygi wykorzystywane są w kwiaciarniach do sporządzania bukietów. Mogą być także ciekawą ozdobą w wazonie.

 

'Tortuosa' to najczęściej sadzona w ogrodach odmiana wierzby mandżurskiej. Swą popularność zawdzięcza bardzo dekoracyjnym, spiralnie powyginanym i poskręcanym pędom i liściom. Odmiana 'Tortuosa' tworzy niewielkie drzewa o zwartym, zaokrąglonym pokroju. Ozdobne pędy mają barwę oliwkowozieloną, czasem są lekko żółtawe. Lancetowate liście mają długość około 5-10 cm, z wierzchu są ciemnozielone, od spodu mają barwę szarozieloną. Młode listki są jedwabiście owłosione, starsze są nagie. Odmiana ta nie jest w pełni mrozoodporna, dlatego powinna rosnąć na stanowisku ciepłym, zacisznym, osłoniętym przed mroźnymi, wysuszającymi wiatrami. Wierzba ta kwitnie równocześnie z rozwojem liści, ma jasnozielone kotki umieszczone na krótkich szypułkach.

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...