Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Uprawa rabarbaru

Rabarbar to popularna roślina, która króluje na naszych stołach od maja do lipca. Jest jednym z najwcześniejszych warzyw i spożywa się go głównie na słodko. Rabarbar ma kwaskowaty smak i idealnie nadaje się do przyrządzania ciast (głównie drożdżowych) oraz deserów. Można z niego robić także kompoty, syropy i wina. Ponadto jest to warzywo łatwe w uprawie, dlatego warto mieć je w swoim ogrodzie.

WYSTĘPOWANIE

Rabarbar ogrodowy (Rheum rhabarbarum) to roślina wieloletnia, która należy do rodziny rdestowatych. Inna nazwa rabarbaru to rzewień. Warzywo to w środowisku naturalnym występuje głównie w Azji – rabarbar można spotkać w Chinach, Mongolii, Palestynie oraz na Syberii. Do Europy warzywo to trafiło pod koniec XVI wieku, początkowo do Wielkiej Brytanii, a następnie do Włoch. W Europie Środkowo-Wschodniej rabarbar uprawiany jest dopiero od końca XIX wieku. Obecnie rabarbar często spotkać można w przydomowych ogródkach warzywnych i na działkach. Sezon na to warzywo trwa od maja do lipca.

WYGLĄD

Rabarbar jest byliną, której podziemna część (kłącze, karpa) zimuje w gruncie, a część nadziemna (łodygi i liście) zamiera w okresie jesienno-zimowym. Roślina ta może dorastać do 1,5 m wysokości. Ma bardzo charakterystyczne, długie i grube łodygi barwy czerwonej oraz duże, zielone (także czerwone lub różowe) liście z wyraźnymi żyłkami. Rabarbar to jedno z najwcześniejszych warzyw – zaczyna wypuszczać pąki liściowe krótko po stopieniu się śniegu i rozmarznięciu gruntu. Nierozwinięte pąki liściowe wytrzymują przymrozki do nawet -10 stopni. Warzywo to kwitnie w maju i ma drobne, białe lub różowawe kwiaty zebrane w okazałe kwiatostany. Kwiaty należy jednak usuwać, aby nie dopuścić do wytworzenia się nasion, które osłabiają roślinę i powodują słabsze rozrastanie się karp i liści w kolejnym roku.

STANOWISKO

Rabarbar nie ma specjalnych wymagań co do ilości światła słonecznego. Radzi się dobrze zarówno w cieniu, jak i w pełnym słońcu. Warto jednak pamiętać, że rabarbar uprawiany na stanowiskach zacienionych zaczyna plonować nieco później niż posadzony na stanowisku słonecznym. Roślina uprawiana w pełnym słońcu wydaje bardziej okazałe plony, więc jeśli mamy taką możliwość, to posadźmy rabarbar w nasłonecznionym miejscu.

PODŁOŻE I PODLEWANIE

Roślina ta nie toleruje gleb suchych i piaszczystych, a także zbitych i podmokłych. Najbardziej odpowiednie do uprawy rabarbaru będzie podłoże średnio żyzne i umiarkowanie wilgotne, o odczynie lekko zasadowym lub obojętnym. Rabarbar potrzebuje dużej ilości wody w okresie wytwarzania pąków liściowych i w czasie wzrostu liści. Zbyt mała ilość wody w połączeniu z wysoką temperaturą negatywnie wpływa na jakość plonów: łodygi stają się twarde, włókniste, mniej soczyste i są słabiej wybarwione.

ROZMNAŻANIE

Rabarbar rozmnaża się w sposób wegetatywny czyli przez podział karp. Rozmnażanie generatywne (czyli z nasion) nie jest wskazanie, ponieważ tak otrzymane rośliny nigdy nie powtórzą cech rośliny matecznej. Ponadto wytwarzanie nasion bardzo osłabia roślinę i w kolejnym roku plonuje ona zdecydowanie gorzej. Karpy korzeniowe dzielimy na wiosnę – najlepiej w marcu. Trzeba pamiętać, aby każda nowo powstała sadzonka miała przynajmniej jeden pąk liściowy oraz kilka korzeni. Sadzonki umieszczamy w gruncie w taki sposób, aby pąki liściowe znajdowały się kilka centymetrów pod ziemią (2-3 cm). Przed sadzeniem glebę warto wzbogacić dobrze rozłożonym obornikiem lub kompostem. Świeżo posadzone rośliny podlewamy. Do pierwszych zbiorów będzie można przystąpić najwcześniej w drugim roku po posadzeniu.

ZABIEGI PIELĘGNACYJNE

W okresie wytwarzania pąków liściowych i wzrostu liści rabarbar potrzebuje dużych ilości wody, więc należy go podlewać. Rabarbar nawozimy jesienią nawozami organicznymi (kompotem lub obornikiem), wiosną warto zastosować nawóz mineralny bogaty w azot, który pobudzi rośliny do wzrostu. Koniecznym zabiegiem pielęgnacyjnym jest także usuwanie kwiatostanów, które osłabiają roślinę. Nie możemy zapominać także o regularnym odchwaszczaniu, żeby rabarbar nie musiał konkurować z innymi roślinami o wodę i składniki odżywcze.

CHOROBY I SZKODNIKI

Uszkodzone mechanicznie karpy (np. w czasie ich dzielenia) mogą być atakowane przez bakterie i grzyby, które wywołują groźną chorobą – zgniliznę karp. Inne groźne choroby to zgnilizna ogonków liściowych, plamistość liści, mączniak rzekomy oraz rdza rabarbaru. Jeśli chodzi o szkodniki to na rabarbarze może występować kałdunica zielonka oraz kałdunica rdestówka. Zwalczanie chorób i szkodników lepiej zlecić firmie ogrodniczej, która dobierze odpowiednie środki ochrony roślin.

ZASTOSOWANIE

W kuchni wykorzystuje się jedynie łodygi rabarbaru, ponieważ jego liście są trujące. Warto pamiętać, że liście zawierają kwas szczawiowy, który utrudnia wchłanianie wapnia i może powodować powstawanie kamieni nerkowych. Rabarbar zawiera dość dużo witaminy C, a także karoteny oraz witaminę P. Rabarbar spożywa się przede wszystkim na słodko. Gości na naszych stołach wczesnym latem, na długo przed pojawieniem się pierwszych owoców (np. truskawek). Warzywo to ma kwaskowaty smak i idealnie nadaje się do przyrządzania ciast (głównie drożdżowych) oraz deserów. Można z niego robić także kompoty, syropy i wina. Rabarbar nadaje się również do spożycia na surowo – z cukrem. Ogonki liściowe nadają się do zbioru, kiedy osiągną minimum 20 cm długości – wyłamuje się nisko tuż przy ziemi. Jednorazowo, bez szkody dla rośliny można urwać około 1/3 łodyg z jednej rośliny. Najbardziej wartościowe, najsmaczniejsze i soczyste są młode ogonki liściowe (10–40-dniowe), w których kwas szczawiowy występuje w niewielkich ilościach.

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...
Wczytywanie...