Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Tawlina jarzębolistna

Tawliny jarzębolistne bardzo szybko się rozrastają dzięki odroślom, więc mogą być wykorzystywane jako rośliny zadarniające i glebochronne. Świetnie sprawdzają się na pochyłościach terenu. To krzewy łatwe w uprawie, odporne na mróz i suszę, niewrażliwe na zanieczyszczenia powietrza, więc idealnie nadają się do posadzenia w warunkach miejskich. Krzewy te dobrze wyglądają posadzone pojedynczo, jak i w grupie. Można je również uprawiać w pojemnikach – będą ciekawą ozdobą tarasu czy balkonu.

Pochodzenie i występowanie

Tawlina jarzębolistna (Sorbaria sorbifolia) to krzew należący do rodziny różowatych. Posiada także inne nazwy, które nawiązują do charakterystycznego kształtu liści: tawlina jarzębinowa, sorbaria jarzębinowa lub tawulec jarzębolistny. Tawlina jarzębolistna w naturze rośnie w Azji północnej i północno-wschodniej. Stamtąd rozprzestrzeniła się na inne kontynenty – do Ameryki Północnej i Europy, gdzie jest traktowana jako roślina ozdobna. Można ją spotkać także w polskich ogrodach. Tawlina jarzębolistna jest gatunkiem bardzo inwazyjnym, szybko się rozprzestrzenia dzięki podziemnym rozłogom. Dlatego też do uprawy w przydomowych ogródkach, na działkach, w parkach i zieleńcach polecana jest jedna z odmian tawliny jarzębolistnej – ‘Sem’. Odmiana ta posiada bardzo dekoracyjne, wielobarwne liście, charakteryzuje się także słabszym wzrostem i nie jest tak inwazyjna jak gatunek.

Wygląd

Tawlina jarzębolistna to silnie rosnący krzew o kulistym pokroju, który może dorastać do około 2-2,5 m wysokości. Rozmnaża się poprzez odrośla, jest gatunkiem bardzo ekspansywnym i inwazyjnym – wycinanie czy wykopywanie roślin jeszcze bardziej pobudza je do wzrostu. Dlatego trzeba dokładnie przemyśleć miejsce posadzenia tawliny jarzębolistnej w ogrodzie, aby nie zagłuszyła innych roślin.

Krzew ten posiada grube i sztywne pędy, młode przyrosty mają barwę czerwoną, dolne gałęzie z czasem drewnieją. Liście przypominają liście jarzębiny (stąd nazwa krzewu) – składają się z 11-25 pojedynczych, lancetowatych, podwójnie piłkowanych, nagich listków. Ciemnozielone listki tworzą okazałe liście osiągające długość do 30 cm.

Kwiaty tawliny jarzębolistnej są białe lub kremowe, drobne (średnica około 6 mm), zebrane w gęste, długie na 25-30 cm wiechy o stożkowatym kształcie. Kwiaty są miododajne i przyciągają wiele owadów zapylających. Ponadto nadają się na bukiety i do wazonu. Tawliny zakwitają w okresie od końca czerwca do sierpnia. Owoce mają postać małych, suchych mieszków.

Tawlina jarzębolistna ‘Sem’

Holenderska odmiana ‘Sem’ to niska, karłowata odmiana tawliny jarzębolistnej. Dorasta do około 1-1,5 m (po około 5 latach od posadzenia), ma zwarty, półkulisty pokrój i sztywne, wyprostowane pędy barwy jasnobrązowej. Ze względu na mniejsze rozmiary krzew ten może być sadzony nawet w małych ogrodach. Ponadto odmiana ‘Sem’ nie wytwarza tak silnych odrosli, jak cały gatunek, nie jest aż tak inwazyjna i ekspansywna.

Krzew ten posiada bardzo dekoracyjne liście o zmiennej barwie, które rozwijają się wczesną wiosną – nawet już w marcu. Młode liście mają kolor różowo-pomarańczowy, z czasem stają żółte, a te rosnące wewnątrz krzewu mają barwę jasnozieloną. Młode pędy i ogonki liściowe są czerwone, a na jesieni liście przebarwiają się na żółto lub bordowo. Liście są pierzaste, dorastają do 20-25 cm i składają się z kilku-kilkudziesięciu pojedynczych, lancetowatych, podwójnie piłkowanych listków długości 8 cm i szerokości 2 cm.

Tawlina jarzębolistna ‘Sem’ zakwita w okresie od początku lipca do końca sierpnia. Drobne (5-8 mm), białe lub kremowe kwiaty zebrane są w gęste, długie na 25-30 cm wiechowate kwiatostany na szczytach pędów. Duże, rozgałęzione kwiatostany sprawiają wrażenie bardzo zwiewnych, delikatnych i puszystych. Miododajne kwiaty bardzo chętnie odwiedzane są przez motyle, pszczoły i inne owady zapylające.

Warunki uprawy

Tawlina jarzębolistna to roślina łatwa w uprawie, niewymagająca zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Krzew ten preferuje stanowiska słoneczne, ale poradzi sobie także w półcieniu. Warto jednak pamiętać, że kolorowe liście odmiany ‘Sem’ będą się ładniej wybarwiać w miejscach wybitnie słonecznych.

Tawliny jarzębolistne mogą rosnąć nawet na przeciętnych glebach ogrodowych. Optymalne podłoże powinno być świeże, żyzne, umiarkowanie wilgotne. Krzewy te radzą sobie zarówno w podłożu o odczynie lekko kwaśnym, jak i lekko zasadowym. Tawliny jarzębolistne są odporne na upały i niedostatek wody w glebie. To także krzewy w pełni mrozoodporne – nie straszne im mrozy nawet do minus czterdziestu stopni. Bardzo dobrze znoszą zanieczyszczenia powietrza, więc idealnie nadają się do posadzenia w warunkach miejskich.

Tawliny jarzębolistne najlepiej sadzić jest wczesną wiosną (jeszcze zanim rozwiną się pączki liściowe) albo późną jesienią (dopiero po opadnięciu liści). Świeżo posadzone rośliny obficie podlewamy.

Odmiana ‘Sem’ wymaga stanowisk wybitnie słonecznych. Najlepiej rośnie w podłożu głębokim, żyznym, świeżym i wilgotnym. Nie jest aż tak odporna na mróz, jak cały gatunek, ale bez szwanku wytrzymuje mrozy do minus dwudziestu stopni – w związku z tym z reguły nie wymaga okrywania na zimę.

Zabiegi pielęgnacyjne

Tawlina jarzębolistna to roślina całkowicie mrozoodporna, która nie wymaga zabezpieczania przed zimą. Krzew nie potrzebuje także ochrony chemicznej, ponieważ praktycznie nie jest atakowany przez żadne choroby i szkodniki.

Tawliny jarzębolistne rozmnażamy przez sadzonki zielne albo korzeniowe, które pobieramy późnym latem. Krzewy te bardzo łatwo rozmnażają się same przez odrośla (odrosty korzeniowe), są to rośliny bardzo ekspansywne, a wręcz inwazyjne (ich roczne przyrosty sięgają nawet 100 cm, a odrosty korzeniowe mogą pojawić się nawet kilka metrów od macierzystego krzewu). Jeżeli nie będziemy kontrolować ich rozrastania się, w krótkim czasie mogą rozprzestrzenić się na cały ogród, zagłuszając inne gatunki. Trzeba bardzo dobrze przemyśleć miejsce posadzenia tawliny jarzębolistnej w ogrodzie. Najlepiej przygotować specjalną rabatę obwiedzioną murkiem oporowym wkopanym dość głęboko w ziemię. Dzięki temu ograniczymy rozrastanie się odrośli. Trzeba pamiętać, że wykopywanie korzeni i wycinanie pędów pobudza rośliny do wytwarzania nowych przyrostów.

Co roku tawliny należy przycinać – wycinamy wtedy stare pędy bardziej rozrośniętych okazów. Pędy uschnięte czy połamane wycinamy do momentu pojawienia się żywej tkanki. Przycinanie krzewów wykonujemy zimą, jeszcze zanim zacznie się sezon wegetacyjny (tawliny bardzo wcześnie wypuszczają pąki liściowe, często już w marcu).

Warto posadzić w ogrodzie odmianę ‘Sem’ tawliny jarzębolistnej, która nie jest tak inwazyjna, jak cały gatunek.

Zastosowanie

Tawliny jarzębolistne bardzo szybko się rozrastają, wiec mogą być wykorzystywane jako rośliny zadarniające i glebochronne. Świetnie sprawdzają się na pochyłościach terenu, skarpach, zboczach, nasypach i pagórkach. To krzewy łatwe w uprawie, odporne na mróz i suszę, niewrażliwe na zanieczyszczenia powietrza, więc idealnie nadają się do posadzenia w warunkach miejskich – w parkach, zieleńcach, na poboczach dróg, na cmentarzach. Są chętnie wykorzystywane w nasadzeniach zieleni miejskiej: na osiedlach, na terenach przemysłowych, do przysłaniania mniej atrakcyjnych fragmentów krajobrazu. Tawliny jarzębolistne dobrze wyglądają posadzone pojedynczo, jak i w grupie. Nadają się do dużych ogrodów w stylu naturalistycznym, można je sadzić w formie luźnego szpaleru. Krzewy te można także uprawiać w pojemnikach – mogą być wtedy ozdobą tarasu czy balkonu.

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...
Wczytywanie...