Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Świerk pospolity

Świerki pospolite mają regularny, stożkowaty pokrój, ciemnozielone igły i w naturze dorastają do 50 m wysokości. Poszczególne odmiany różnią się między sobą pokrojem (np. kulisty, płaczący, płożący), siłą wzrostu i wysokością (od 20 cm do nawet 20 m), barwą igieł (ciemnozielone, jasnozielone, żółtozielone, niebieskozielone). Świerki pospolite to także jedne z najpopularniejszych drzewek bożonarodzeniowych.

Pochodzenie i występowanie

Świerk pospolity (Picea abies) to drzewo należące do rodziny sosnowatych. W stanie dzikim występuje głównie w Europie: Środkowej, Północnej (Norwegia), Południowej (Bałkany) oraz w Rosji aż do Uralu. Drzewa te w naturze przeważnie rosną na terenach górskich (Alpy, Karpaty, Sudety). Świerk pospolity to jedyny gatunek świerka występujący w Polce w stanie naturalnym, rośnie na południu kraju (góry) oraz na północnym-wschodzie. Raczej nie spotkamy go w lasach Polski centralnej i zachodniej. Świerki to drzewa długowieczne, mogą żyć nawet 600 lat, jednak przeważnie dożywają 200-300 lat. W ogrodach przeważnie uprawiane są odmiany karłowe świerka pospolitego, które mają ciekawy pokrój (płaczący, płożący, kulisty). Odmiany są bardziej odporne na zanieczyszczenia powietrza i lepiej znoszą słabsze gleby. Świerk pospolity to także najpopularniejsze drzewko wykorzystywane na choinki w czasie Świąt Bożego Narodzenia.

Wygląd

Świerk pospolity ma smukłą, stożkowatą koronę. Jego dolne gałęzie z wiekiem zaczynają się zwieszać, górne konary pozostają sztywne i poziome. Drzewo to może dorastać do 40-50 m wysokości, a średnica jego pnia to nawet 1,5-2 m szerokości. Kora jest czerwonobrązowa i łuskowata. Świerki pospolite mają bardzo płytki i rozległy system korzeniowy (talerzowy) i w czasie silnych wiatrów mogą się obalić. Drewno świerka jest dość miękkie, barwy żółtawej. Świerki te mają krótkie igły (około 1-3 cm), w przekroju kwadratowe lub spłaszczone, na końcach zaostrzone, barwy ciemnozielonej. Świerki pospolite to drzewa jednopienne (na jednym egzemplarzu znajdują się kwiaty męskie i żeńskie). Kwiaty męskie mają postać podłużnych, żółtych kotków długości do 1,5 cm i zwisają na końcach pędów. Kwiaty żeńskie są szyszeczkowate, czerwonofioletowe, długości 2 cm i wyrastają pionowo na końcach pędów. Szyszki świerków pospolitych są, gładkie, zwisające, długie na 10-15 cm. Na początku mają barwę zieloną, z czasem stają się jasnobrązowe. Czarne lub brązowe nasiona długości do 5 mm mają podłużne skrzydełka, stanowią pożywienie ptaków i małych zwierząt.

Warunki uprawy

Świerki pospolite w naturze rosną w górach, gdzie klimat jest chłodny i wilgotny, a powietrze czyste. Bardzo źle rosną w podłożu suchym i piaszczystym, na terenach poprzemysłowych i zanieczyszczonych. Poszczególne odmiany lepiej znoszą zanieczyszczenia powietrza, dlatego nadają się do posadzenia w warunkach miejskich.

Drzewa te powinny rosnąć na stanowiskach słonecznych, ewentualnie lekko zacienionych. Wymagają miejsc zacisznych i osłoniętych od wiatru, szczególnie odmiany wysokie, które mogą zostać obalone silnymi podmuchami wiatru (ze względu na płytki system korzeniowy). Preferują gleby świeże, luźne, gliniasto-piaszczyste, głęboko uprawione i dostatecznie wilgotne. Są wrażliwe na przesuszenie, podlewania wymagają szczególnie egzemplarze młode. Glebę wokół drzew można wyściółkować, co ograniczy parowanie wody. Świerki lubią dużą wilgotność powietrza, dlatego najlepiej sadzić je w pobliżu oczek wodnych czy stawów.

Świerki uprawiane w pojemniku możemy sadzić przez cały sezon wegetacyjny. Drzewa z tzw. „gołym korzeniem” sadzimy na jesieni (przed pojawieniem się przymrozków). Dół powinien być przynajmniej dwa razy większy od bryły korzeniowej. Glebę po posadzeniu ubijamy, roślinę obficie podlewamy, a jak podłoże osiądzie – dosypujemy ziemi, aby dokładnie oblepiła korzenie.

Zastosowanie

Świerk pospolity to jedno z najpopularniejszych drzewek bożonarodzeniowych. Jego gałązki wydzielają charakterystyczny zapach, który wprowadza do domu świąteczną atmosferę. Świerki pospolite w ogrodzie mogą być wykorzystywane do tworzenia wiatrochronnych żywopłotów formowanych.  Drzewa te mają regularny, stożkowaty pokrój i ciemnozielone igły, więc nadają się do posadzenia w wyeksponowanym miejscu w ogrodzie. Poszczególne odmiany różnią się między sobą pokrojem (np. kulisty, płaczący, płożący), wysokością (od 20 cm do nawet 20 m), barwą igieł (ciemnozielone, jasnozielone, żółtozielonych, niebieskozielone). Odmiany karłowe idealnie nadają się do posadzenia w ogrodzie skalnym czy w pojemniku. Świerki wykorzystywane są także w nasadzeniach zieleni miejskiej i osiedlowej, spotkać je można w parkach, zieleńcach, na skwerach.

Zabiegi pielęgnacyjne

Świerki pospolite bardzo dobrze znoszą cięcie, więc nadają się na gęste, przeciwwiatrowe żywopłoty formowane. Drzewa tniemy na wiosnę, co pobudzi je do wytwarzania nowych pędów.
Świerki pospolite są dość wrażliwe na choroby i szkodniki. Z chorób może pojawić się: zamieranie wierzchołków pędów, opadzina igieł, rdza świerka, gruzełek świerka, opieńka świerka. Szkodniki świerka to np.: przędziorek sosnowiec, ochojnik świerkowo-modrzewiowy, ochojnik świerkowiec, ochojnik świerkowy zielony, świerkowiec mniejszy, świerkowiec większy, osnuja świerkowa, choinek szary. W przypadku stwierdzenia niepokojących objawów należy wykonać oprysk odpowiednim środkiem chemicznym. Świerki opryskuje się także profilaktycznie.

Odmiany

 'Aurea' – odmiana o igłach barwy żółtej. Ma gęsty, stożkowaty pokrój i po 30 latach dorasta do około 20 m wysokości. Najlepiej wygląda posadzona pojedynczo.

 

'Barryi' – odmiana karłowa, wolno rosnąca (po 30 latach osiąga zaledwie 2 m wysokości). Początkowo ma pokrój niemal kulisty, z czasem bardziej stożkowaty, piramidalny. Igły ciemnozielone, krótkie. Najlepiej rośnie przy zbiornikach wodnych.

 


'Cupressina'
– odmiana o pokroju wąsko-kolumnowym, po 30 latach dorasta do około 8-10 m.

 


'Echiniformis' – odmiana karłowa o gęstym pokroju, która po 10 latach dorasta do zaledwie 0,5 m wysokości. Idealna na skalniaki i do uprawy w donicy.


'Frohburg' – bardzo dekoracyjna odmiana o pokroju zwisającym, najpiękniej wygląda posadzona pojedynczo. Po 10 latach osiąga 2 m wysokości, więc nadaje się do małych ogrodów.

 

 

'Inversa' – bardzo dekoracyjna odmiana o pokroju płaczącym, często szczepiona na pniu. Po 10 latach dorasta do około 1,5 m wysokości. Z czasem jej pędy zaczynają ścielić się po ziemi. Najpiękniej wygląda posadzona pojedynczo z roślinami o odmiennym pokroju.

 

 

 

'Little Gem' – odmiana karłowa, bardzo wolno rosnąca, o pokroju płasko kulistym. Po 10 latach dorasta do 20-30 cm wysokości przy szerokości 40 cm. Ma drobne, krótkie, żywozielone igły. Idealna na skalniaki i do uprawy w pojemniku.

 

 

'Nidiformis' – odmiana karłowa, wolno rosnąca (po 10 latach dorasta do zaledwie 20-30 cm wysokości przy szerokości 100 cm). Pokrój gniazdkowaty z oryginalnym zagłębieniem na szczycie, korona pozbawiona wierzchołka. Igły krótkie (1 cm), jasnozielone.

 

 


'Procumbens' – odmiana karłowa o pokroju płożącym. Po 10 latach osiąga zaledwie 20-30 cm wysokości przy średnicy dochodzącej do 2 m. Igły barwy żółtozielonej są gęsto osadzone na pędach.

 

'Pumila Nigra' – odmiana karłowa o zwartej koronie, która początkowo jest kulista, z wiekiem staje się bardziej spłaszczona. Po 10 latach dorasta do 40 cm wysokości i 60-70 cm szerokości. Odmiana o krótkich (1 cm), ciemnych, niebieskozielonych igłach.

 


'Virgata' – odmiana silnie rosnąca (po 10 latach osiąga około 15 m wysokości). Ma bardzo oryginalny, luźny pokrój z długimi, nierozgałęzionymi pędami.

zobacz produkty
Wczytywanie...