Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Śnieguliczki

Śnieguliczki w naturze występują w Ameryce Północnej, jednak są to krzewy bardzo popularne także w naszych ogrodach i parkach. Śnieguliczki są bardzo łatwe w uprawie, dlatego ich pielęgnacja nie powinna nastręczać trudności nawet początkującym ogrodnikom.

WARUNKI UPRAWY I ZASTOSOWANIE

Obecnie znanych jest siedemnaście gatunków śnieguliczki (Symphoricarpos). Krzewy te dobrze rosną zarówno w pełnym słońcu, jak w cieniu czy w półcieniu. Nie mają także specyficznych wymagań jeśli chodzi o glebę. Poradzą sobie w podłożu suchym, jałowym i piaszczystym, a także na glebach ciężkich i gliniastych. Do tego są bardzo odporne na mróz, niedostatek wody i suszę, a także na zanieczyszczenia powietrza, dlatego idealnie nadają się do posadzenia w warunkach miejskich. Krzewy te dobrze znoszą cięcie, więc można z nich tworzyć niezbyt wysokie żywopłoty formowane. Szpalery ze śnieguliczki spotkać można w parkach, przy skwerach i drogach. Niskie odmiany o rozłożystym pokroju idealnie nadają się do posadzenia jako rośliny okrywowe.

DEKORACYJNE OWOCE

Rośliny te mogą być ozdobą ogrodu przez cały rok, a to za sprawą owoców, które utrzymują się na krzewach od jesieni aż do wiosny. Drobne, kuliste owoce mogą mieć barwę białą, różową, czerwoną, zdarzają się także odmiany posiadające owoce w kolorowe plamki. Jagody śnieguliczki chętnie zjadane są przez ptaki i stanowią dla nich cenne źródło pożywienia w czasie zimowych miesięcy. Należy jednak pamiętać, aby nie sadzić śnieguliczki tam, gdzie często przebywają dzieci (np. w pobliżu placów zabaw), ponieważ dekoracyjne owoce są trujące! Ponadto kwiaty śnieguliczki są miododajne i przyciągają owady zapylające (pszczoły, trzmiele), które mogłyby okazać się niebezpieczne dla dzieci.

CHOROBY I SZKODNIKI

Śnieguliczki są dość odporne na szkodniki i choroby. Jednak niekiedy atakuje je pordzewiacz śnieguliczkowy, roztocz który deformuje najmłodsze liście i zawiązki owocowe. Ciemnopurpurowe lub czarne plamy na liściach i owocach, a także przedwczesne opadanie liści to objawy antraknozy. Chorobę zwalczamy podlewając rośliny roztworem odpowiedniego preparatu i opryskując krzewy środkami ochrony roślin.

CIEKAWE GATUNKI I ODMIANY ŚNIEGULICZKI

Poniżej prezentuję i krótko charakteryzuję ciekawe gatunki i odmiany śnieguliczki:

 

Śnieguliczka biała

Śnieguliczka biała (Symphoricarpos albus) to najczęściej spotykany gatunek. Może osiągać wysokość około 2 m i nadaje się do tworzenia żywopłotów formowanych. Jest to dość szeroki i rozłożysty krzew, który tworzy rozległe kępy i szybko się rozrasta dzięki podziemnym rozłogom. Dość łatwo dziczeje i tworzy rozległe zarośla, więc jeśli nie będzie systematycznie przycinany, może zarosnąć cały ogród. Lepiej do tego nie dopuścić, bo krzew ten jest dość trudny do wytępienia. Śnieguliczka biała ma liście koloru ciemnej zieleni oraz białoróżowe, miododajne kwiaty, które pojawiają się stopniowo w okresie od czerwca do września. Od końca sierpnia do października na krzewie dojrzewają małe, białe, kuliste jagody o miękkim, gąbczastym miąższu. Owoce śnieguliczki są przysmakiem ptaków i mogą utrzymywać się na roślinie przez całą zimę. Krzew ten jest całkowicie mrozoodporny. Cięcie prześwietlające i korygujące krzewu należy wykonać wczesną wiosną, usuwamy wtedy pędy chore, połamane i uschnięte. Ciekawą odmianą śnieguliczki białej jest np.:

‘White Hedge’ – jest to odmiana nieco niższa niż gatunek i dorasta do około 1,5 m wysokości. Ma drobniutkie, ciemnozielone liście i bardzo dekoracyjne, duże owoce barwy białej. Odmiana ta bardzo dobrze znosi cięcie i nadaje się na żywopłoty.

 

Śnieguliczka koralowa

Śnieguliczka koralowa (Symphoricarpos orbiculatus) to bardzo gęsty, szeroki krzew z dekoracyjnie wygiętymi, omszonymi pędami. Może dorastać do około 1,5 m wysokości. Zielonoszare liście na jesieni zmieniają barwę na kolor pomarańczowoczerwony. Kwiaty śnieguliczki koralowej są zielonkawo-czerwone, a kuliste owoce mają barwę różową (czasem purpurową) i mogą być ozdobą krzewu nawet do wiosny. Krzew ten kwitnie i owocuje na tegorocznych pędach, więc należy przycinać go na wiosnę. Interesującą odmianą jest np.:

‘Foliis Variegatis’ – liście tej odmiany ozdobione są białym brzegiem, co wygląda bardzo dekoracyjnie.

 

Śnieguliczka Chenaulta

Śnieguliczka Chenaulta (Symphoricarpos x chenaultii) jest to bardzo gęsty krzew o łukowato wygiętych pędach, które są delikatnie owłosione. Liście mają kolor zielono-niebieski i nie zmieniają swojej barwy aż do późnej jesieni. Krzew ten ma bardzo dekoracyjne, kuliste owoce barwy czerwonej, które pokryte są białymi plamkami. Śnieguliczka Chenaulta to gatunek niezbyt odporny na mróz, dlatego można go sadzić tylko w najcieplejszych częściach Polski. Ciekawą odmianą śnieguliczki Chenaulta jest np.:

‘Hancock’ – to szeroki i niski krzew (osiąga około 0,5 m wysokości) o drobnych, owłosionych listkach. Odmiana ta idealnie nadaje się jako roślina okrywowa, ponieważ ma długie pędy, które płożą się po ziemi i dość szybko się ukorzeniają.

 

Śnieguliczka Doorenbosa

Śnieguliczka Doorenbosa(Symphoricarpos x doorenbosii) to mieszaniec, który powstał ze skrzyżowania ze sobą śnieguliczki białej, koralowej i Chenaulta. Na szczególną uwagę zasługują dwie odmiany tego gatunku:

‘Mother of Pearl’ – krzew ten dorasta do około 1,5 m wysokości. Ma drobne liście barwy ciemnej zieleni i różowe kwiaty, które zebrane są w krótkie, gęste kłosy. Główną ozdobą tej odmiany są kuliste, białe owoce pokryte dużymi plamkami barwy różowej.

‘Magic Berry’ – odmiana ta nadaje się do małych ogrodów, ponieważ osiąga około 1 m wysokości. Jest to gęsty i szeroki krzew o drobnych liściach barwy ciemnej zieleni. Bardzo dekoracyjne owoce tej odmiany dojrzewają już w lipcu i mają liliowo-czerwony kolor i elipsoidalny kształt.

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...
Wczytywanie...