Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Róża jerychońska

Róża jerychońska to roślina o niezwykłych zdolnościach regeneracyjnych. Ma postać suchej, szaro-brązowej kulki, jednak jeśli umieścimy ją na podstawce z wodą, zacznie się rozwijać. Roślina ta może przechodzić nieskończenie wiele cykli zasychania i ożywania. Jest botaniczną ciekawostką i może stanowić ciekawy prezent – odradzająca się roślina będzie szczególnie atrakcyjna dla dzieci.

Pochodzenie i występowanie

Róża jerychońska to inna nazwa widliczki łuskowatej (Selaginella lepidophylla). Do rodziny widliczkowatych należy tylko jeden rodzaj – widliczki, a zalicza się do niego około 700 gatunków roślin. To sukulenty, które mają postać niedużych rozetek. Większość widliczek to rośliny tropikalne, rosnące w gorącym i wilgotnym klimacie. Część widliczek pochodzi z rejonów klimatów umiarkowanych lub terenów pustynnych. Różę jerychońską w naturze spotkać można w Ameryce Północnej i Południowej (Meksyk, Peru) oraz w Azji (Jordania), gdzie rośnie w gorącym i suchym, pustynnym klimacie. Do Europy została sprowadzona w czasie pielgrzymek do Ziemi Świętej we wczesnym średniowieczu, a dziś jako ciekawostka botaniczna znana jest niemal na całym świecie.

Niezwykłe zdolności

Widliczka łuskowata w naturze występuje na pustyni, gdzie opady zdarzają się bardzo rzadko, a susza potrafi trwać nawet przez kilka miesięcy. Jednak róża jerychońska idealnie dostosowała się do tych trudnych warunków. W czasie skrajnej suszy, kiedy jest wybitnie gorąco i roślinie brakuje składników odżywczych, widliczka łuskowata kurczy się, zwija gałązki do środka i stopniowo zasycha. Przybiera postać kuli, odrywa się od podłoża i może być toczona przez silny wiatr po pustyni. Róża jerychońska w takim stanie może trwać nawet przez kilka miesięcy, a po deszczu, kiedy pojawi się woda, roślina bardzo szybko odżywa i się zazielenia oraz rozmnaża. Widliczka łuskowata może przejść takich cykli nieskończenie wiele. Ze względu na bardzo dużą odporność na suszę, wytrzymałość na ekstremalne warunki i niezwykłe zdolności regeneracyjne, róże jerychońskie noszą nazwę „zmartwychwstanki”.

Wygląd

Widliczka łuskowata ma postać suchej, szaro-brązowej kulki – roślina zwija się z powodu braku wilgoci i składników odżywczych. Jeśli umieścimy różę jerychońską na podstawce z wodą, zacznie się rozwijać. Woda powinna być przegotowana i odstana, może być ciepła. Zanurzone powinny być same korzenie. Pierwsze zmiany można będzie zaobserwować już po kilku minutach, a roślina w pełni rozwinie się po około dwóch dniach – osiągnie wtedy średnicę około 25 cm. Jej pędy raczej nie zazielenią się automatycznie, ponieważ dostępne w sklepach ogrodniczych i internetowych widliczki łuskowate to rośliny martwe. Róża jerychońska może być trzymana w wodzie przez maksymalnie siedem dni. Po upływie tego czasu należy zapewnić jej 2-4 tygodniowy okres suszy. Roślina zbyt długo przetrzymywana w wodzie zacznie gnić i pleśnieć. Róża jerychońska może przejść cykl zasuszania i rozwijania wielokrotnie. W związku z czym może stanowić ciekawostkę botaniczną nawet przez wiele lat. Co ciekawe, widliczka łuskowata w stanie spoczynku (bez wody) może trwać przez długie miesiące, jednak w wodzie wytrzymuje zaledwie kilka dni – potem gnije.

Zabiegi pielęgnacyjne

Róża jerychońska jest rośliną martwą, więc nie należy umieszczać jej w podłożu ani sadzić do doniczki. Kiedy zasuszonej kulce dostarczymy wody – roślina ożyje, a proces „zmartwychwstania” i zamierania możemy przeprowadzać wielokrotnie. Kiedy widliczka łuskowata jest rozwinięta, nie wymaga żadnych zabiegów pielęgnacyjnych – nie musimy jej nawozić ani przycinać, nie uda się jej także rozmnożyć. Trzeba tylko na bieżąco uzupełniać wodę, której szybko ubywa (szczególnie na początku). Po wyjęciu z wody warto jednak obejrzeć korzenie róży jerychońskiej i usunąć te, które zaczynają gnić. Jeśli korzenie nadgniły, musimy roślinę przesuszyć przez co najmniej 2 miesiące.

Warunki uprawy widliczek

Inaczej postępujemy z innymi gatunkami widliczek, które należą do roślin tropikalnych i można je uprawiać w warunkach domowych. Najlepiej byłoby uprawiać je w specjalnej szklarni, oranżerii lub terrarium. Widliczki takie wymagają przede wszystkim bardzo dużej wilgotności powietrza, więc należy je regularnie zraszać odstaną wodą o temperaturze pokojowej. Podłoże w doniczce powinno być stale wilgotne, ale roślin nie należy zalewać (woda nie może zalegać na podstawce). Woda powinna być przegotowana, miękka, odstana. Widliczki muszą mieć także zapewnioną stałą temperaturę powietrza, która zimą nie może spadać poniżej 15 stopni C. Są to rośliny bardzo wrażliwe na przeciągi, więc muszą stać na parapecie okna, które nie jest używane do wietrzenia pomieszczeń. Przeciągi powodują u widliczek brązowienie, zasychanie i opadanie pędów, niekorzystnie działa też na nie bardzo suche powietrze (szczególnie zimą w ogrzewanych mieszkaniach). Widliczki ustawiamy w miejscu jasnym, ale nie bezpośrednio na słońcu. Należy je nawozić raz w miesiącu płynnym nawozem wieloskładnikowym, dodatkowo rozcieńczonym. Rośliny przesadzamy dopiero wtedy, kiedy korzenie wyraźnie przerosną doniczkę. Zabieg ten należy przeprowadzić na wiosnę.

Zastosowanie

Róża jerychońska to roślina o niezwykłych zdolnościach regeneracyjnych. Widliczka łuskowata może przechodzić nieskończenie wiele cykli zasychania i ożywania. Jest botaniczną ciekawostką i może stanowić ciekawy prezent – odradzająca się roślina będzie szczególnie atrakcyjna dla dzieci.
Niestety nie potwierdzają się informacje o cudownych właściwościach leczniczych i odmładzających róży jerychońskiej. Prawdą jest natomiast to, że widliczka łuskowata oczyszcza powietrze z dymu papierosowego i innych zanieczyszczeń. Zdolności oczyszczające powietrze posiadają także inne rośliny doniczkowe np. paprotka, dracena, fikus, skrzydłokwiat, palma koralowa, filodendron i wiele innych.

Inne widliczki

Widliczka Kraussa (Selaginella kraussiana) – afrykańska roślina tropikalna, w naturze występuje w południowo-zachodniej Europie, w Polsce uprawiana jako roślina doniczkowa. Tworzy płożące pędy dorastające do szerokości 40 cm i kilku-kilkunastu cm wysokości, które pokryte są łuskowatymi, owalnymi, zielonymi listkami. Roślina wymaga dużej wilgotności podłoża i częstego zraszania. Jej ciekawe odmiany to 'Aurea' (o zielono-złotych listkach) oraz 'Variegata' (o pstrokatych, kremowo-zielonych listkach).

 

Widliczka Martensa (Selaginella martensii) – roślina pochodzi z Ameryki Środkowej i Meksyku, jest uprawiana w wielu miejscach na świecie. Posiada pędy ulistnione i bezlistne, które mogą się ukorzeniać. Może dorastać do wysokości około 30 cm i osiągać szerokość około 80 cm (w warunkach domowych odpowiednio – 5 i 25 cm). Roślina dość trudna w uprawie, wymaga stałej wilgotności podłoża i wysokiej wilgotności powietrza (konieczne zraszanie lub uprawa w szklarni).

 

Widliczka ostrozębna (Selaginella selaginoides) – jedyny gatunek widliczki, jaki występuje w Polsce w środowisku naturalnym. Rośnie w Sudetach i Karpatach Zachodnich. Od 2014 roku widliczka ostrozębna jest objęta w Polsce częściową ochroną gatunkową (jej chronione siedliska znajdują się w kilku parkach narodowych: babiogórskim, karkonoskim, pienińskim, tatrzańskim). Widliczka ostrozębna to niewysoka roślina darniowa o pędach płożących i wzniesionych (do 5-10 cm).

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...