Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Rośliny zimozielone

Kiedy opadną już wszystkie liście, ozdobą ogrodu są drzewa i krzewy iglaste. Ale nie tylko. Zimowy ogród mogą ożywić także rośliny zimozielone o skórzastych, błyszczących listkach w kolorze ciemnej zieleni. Poniżej prezentuję najpopularniejsze gatunki.

BARWINEK POSPOLITY

Roślina ta ma ciemnozielone, skórzaste liście i kwitnie na biało, niebiesko lub fioletowo (w zależności od odmiany). Preferuje miejsca wilgotne i zacienione, ale pięknie kwitnie także na stanowiskach słonecznych. Świetnie sprawdza się jako roślina okrywowa np. pod koronami wielkich drzew, gdzie występuje dość znaczne zacienienie. Nadaje się także do posadzenia na skarpach i dobrze wygląda w ogródkach skalnych. Rozmnaża się dość szybko przez rozłogi, więc trzeba pilnować, by nie zdominował innych roślin. Ciemnozielony dywan z barwinków może być ozdobą ogrodu nawet w czasie bezśnieżnych zim, ponieważ jest to roślina odporna na mróz.

BUKSZPAN WIECZNIEZIELONY

Do małych ogrodów polecałbym bukszpan wieczniezielony, ponieważ jest to roślina bardzo wolno rosnąca. Nadaje się także do ogrodów miejskich, bo dobrze znosi zanieczyszczenia powietrza. Świetnie znosi cięcie, więc można z niego tworzyć zimozielone żywopłoty (w naszych warunkach klimatycznych dorasta do ok. 3m wysokości). Odpowiednio przycinany może przybrać kształt stożka, kuli, sześcianu lub innej, dowolnej figury. Ładnie wygląda posadzony jako niski żywopłot wokół ogródka ziołowego lub rabaty. Bukszpan wieczniezielony ma skórzaste, błyszczące liście w kolorze ciemniej zieleni. Zdarzają się jednak odmiany o liściach żółtych (‘Aureovariegata’) lub ozdobionych białym brzegiem (‘Argenteovariegata’). Bukszpany najlepiej rosną na stanowiskach cienistych i osłoniętych od wiatru. Preferują żyzne i wilgotne gleby, ale źle rosną na terenach podmokłych. Są za to wytrzymałe na suszę.

LAUROWIŚNIA WSCHODNIA

Zimozielona laurowiśnia wschodnia najlepiej czuje się w ciepłych rejonach kraju (na zachodzie i północnym zachodzie), ponieważ nie jest do końca odporna na mróz. Ma duże, skórzaste, błyszczące liście w kolorze ciemnozielonym. Wiosną jej ozdobą są białe, pachnące kwiaty, kształtem przypominające wzniesione grona. Laurowiśnia najlepiej rośnie w cieniu, wymaga miejsc osłoniętych od wiatru. Lubi żyzne, wilgotne gleby. Trzeba ją często i obficie podlewać. Najbardziej odporne na mróz odmiany to: ‘Otto Luyken’, ‘Schipkaensis’ i ‘Zabeliana’ (powtarza kwitnienie we wrześniu). Jednak w zimniejszych rejonach Polski nawet te odmiany wymagają na zimę okrycia.

RUNIANKA JAPOŃSKA

Zimozieloną krzewinką doskonale nadającą się na roślinę okrywową jest runianka japońska. Ten niski krzew (max 20cm wysokości) rozmnaża się dzięki podziemnym rozłogom i szybko pokrywa dostępny teren dywanem ciemnozielonych, błyszczących, ząbkowanych liści. Runianka preferuje cieniste i wilgotne stanowiska, dobrze rośnie w cieniu wielkich drzew. Lubi żyzne i próchnicze gleby. Aby runianka japońska nie przemarzała w czasie bezśnieżnych i mroźnych zim, należy okrywać ją gałązkami iglaków.

TRZMIELINA FORTUNE’A

Gładkie i skórzaste liście trzmieliny Fortune’a mogą przybierać różną barwę w zależności od odmiany. Szarozielone listki z białym brzegiem są charakterystyczne dla odmiany ‘Emerald Gaiety’. Natomiast liście odmiany ‘Emerald’n Gold’ mają szeroki, złoty brzeg. Zielone liście z żółto-kremowym środkiem ma odmiana ‘Sunspot’. Odmiany o pstrokatych liściach najpiękniej wybarwiają się na stanowiskach słonecznych. Inne odmiany dobrze rosną także w cieniu. Trzemielina preferuje wilgotne i żyzne gleby bogate w próchnicę. Najlepiej czuje się w miejscach osłoniętych od wiatru. Bardzo dobrze znosi przycinanie, a regularne cięcie przyczynia się do zagęszczenia rośliny.

 

Zimozielone gatunki mają nie tylko ozdobne liście, zdarzają się także rośliny o kolorowych, ozdobnych owocach. Czerwone, pomarańczowe, żółte, granatowe owoce pięknie kontrastują z ciemnozielonymi listkami i często stanowią pożywienie dla ptaków.

BERBERYSY

Zimozielone odmiany berberysów są za to dość mało odporne na mróz. Bez okrywania mogą przeżyć tylko w najcieplejszych rejonach kraju i to w czasie bardzo łagodnych zim. W ogrodzie ładnie będzie prezentował się berberys brodawkowaty, który jest dość niskim (max 1m wysokości), kulistym krzewem o ciemnozielonych, błyszczących listkach. Późną wiosną kwitnie na żółto, a latem obsypany jest ciemnogranatowymi owocami z sinym nalotem. Zimozieloną ozdobą ogrodu może być także berberys Juliany, którego ciemnozielone listki na jesień przebarwiają się na czerwono. Berberys ten ma kolczaste ząbki na liściach oraz długie (ok. 4cm) ciernie, więc lepiej sadzić go z dala od miejsc, do których dostęp mają dzieci. Kwitnie na żółtopomarańczowo i ma granatowe owoce. Berberys brodawkowaty i berberys Juliany wymagają miejsc osłoniętych od wiatru. Preferują żyzne, wilgotne podłoże i nie lubią przesadzania. Nie trzeba ich przycinać.

IRGA DAMMERA

Ekspansywną, bardzo szybko rosnącą rośliną zimozieloną jest irga Dammera. Aby nie zdominowała innych roślin, należy ją często i dość silnie przycinać. Stosowana jest jako roślina okrywowa, ponieważ szczelnie pokrywa dostępny teren. Dobrze rośnie także na skarpach i terenach pochyłych. Irga najpiękniej wygląda jesienią, kiedy krzew pokrywa się kulistymi, czerwonymi owocami. Roślina ta preferuje stanowiska słoneczne, lubi lekkie, przepuszczalne gleby. Bardzo źle znosi suszę, więc powinna być regularnie podlewana. W czasie bezśnieżnych i mroźnych zim może przemarzać. Lepiej okryć ją wtedy gałązkami drzew iglastych, a ziemię wokół wyściółkować (np. korą).

MAHONIA POSPOLITA

Ozdobna przez cały rok jest mahonia pospolita. Ma ciemnozielone, błyszczące liście, które jesienią zmieniają barwę na czerwonobrunatną. Wiosną mahonia kwitnie na jasnożółto, a latem pojawiają się ciemnogranatowe, jadalne owoce. Krzew ten lubi żyzną, wilgotną, próchniczą glebę o lekko kwaśnym pH (5-6,5). Preferuje stanowiska cieniste i osłonięte od wiatru. Mahonia stosowana jest jako roślina okrywowa w cieniu wielkich drzew, nadaje się także na niezbyt wysokie żywopłoty (dorasta do 1,5m wysokości). Jest to roślina dosyć odporna na mróz i nawet kiedy przemarznie w czasie bezśnieżnych zim, potrafi odrodzić się na wiosnę.

OSTROKRZEWY

Do krzewów zimozielonych, które mają skórzaste, błyszczące, ciemnozielone liście i barwne owoce, zaliczyć możemy ostrokrzew. Sztywne, kłujące listki tej rośliny wykorzystuje się czasem do robienia stroików na Święta Bożego Narodzenia. Szczególnie ładnie wyglądają gałązki obsypane czerwonymi lub żółtymi, kulistymi owocami (zdarzają się także owoce czarne). Ostrokrzew należy do roślin dwupiennych (egzemplarze żeńskie muszą zostać zapylone pyłkiem z egzemplarzy męskich). Aby pojawiły się owoce, osobniki o kwiatostanach żeńskich powinny rosnąć nie dalej niż 20-30 m od osobników o kwiatostanach męskich.

Jednym z najpopularniejszych ostrokrzewów w naszych ogrodach jest ostrokrzew Meservy o buraczkowo-brązowych pędach i ciemnozielonych liściach o fioletowo-brązowym odcieniu. Na jaskrawoczerwone owoce możemy liczyć wtedy, gdy posadzimy obok siebie odmiany żeńskie i męskie np. ‘Blue Girl’ i ‘Blue Boy’ albo ‘Blue Princess’ i ‘Blue Prince’.

Równie popularne są ostrokrzewy kolczaste, szczególnie w odmianach ‘Argenteomarginata (ciemnozielone listki mają srebrzyste lub białe obrzeża) lub ‘Aureomarginata’ (liście o żółtych obrzeżach). Ostrokrzewy preferują stanowiska osłonięte od wiatru, dobrze rosną zarówno w słońcu, jak i w cieniu. Lubią żyzne, przepuszczalne gleby o lekko kwaśnym odczynie (pH 5,5-6,5). Ostrokrzewy dobrze znoszą zanieczyszczenia powietrza. Bardzo dobrze znoszą cięcie, więc można z nich formować niskie żywopłoty. Nie powinno się ich za to przesadzać. W zimniejszych rejonach kraju nawet zimozielone gatunki trzeba na zimę osłaniać.

OGNIK SZKARŁATNY

Bardzo ozdobną rośliną (szczególnie zimą i jesienią) jest ognik szkarłatny. A to za sprawą małych, kulistych owoców, które mogą przybierać barwę żółtą, pomarańczową lub jaskrawoczerwoną. Owoce pojawiają się na koniec lata i utrzymują się na krzewach aż do wiosny. Pięknie kontrastują z ciemną zielenią liści ognika, a także z bielą śniegu. Są również przysmakiem ptaków. W czasie mroźnych zim liście ognika szkarłatnego stają się brązowe, rude lub brunatne, niekiedy opadają. Dlatego w chłodniejszych rejonach kraju krzewy należy na zimę okrywać. Ogniki lubią ciepłe i słoneczne miejsca osłonięte od wiatru. Preferują żyzne gleby. Dobrze znoszą suszę i zanieczyszczone powietrze wielkich miast. Za to bardzo źle znoszą przesadzanie. Pięknie wyglądają posadzone w grupach. Nadają się także na niezbyt wysokie, cierniste żywopłoty (ciernie mają ok. 1,5cm długości).

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...
Wczytywanie...