Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Pnącza

Pnącza to szczególna grupa roślin, wykształcających długie, giętkie pędy. Wystarczy im niewielki kawałek żyznej ziemi i podpora (ściana lub specjalna konstrukcja: pergola, trejaż czy kratka), po której mogą się wspinać przy pomocy korzeni czepnych lub specjalnych przylg, owijać pędami, wąsami lub ogonkami liściowymi. Niektóre trzeba przywiązywać do podpór (tak zwane pnącza prymitywne, na przykład róże). W stosunkowo krótkim czasie potrafią osiągać naprawdę imponujące rozmiary – pędy niektórych gatunków dorastają nawet do 30 m długości.

Wstęp

 

 

Pnącza warto sadzić, bo są nie tylko dekoracyjne - przynoszą też wiele pożytku. Masa zieleni okrywająca budynki poprawia ich wygląd. Ale to nie wszystko. Silnie rosnące pnącza po kilku latach rozwoju wytwarzają taką ilość liści, jak duże drzewo. Mają też podobne znaczenie dla mikroklimatu: podnoszą wilgotność powietrza, zatrzymują znaczne ilości zanieczyszczeń, produkują tlen. Wbrew pokutującym opiniom nie niszczą elewacji i nie przyczyniają się do zawilgocenia ścian. Rzeczywistość jest inna. Dobrze wykonanej elewacji i prawidłowym spoinom między cegłami pnącza nie zagrażają, natomiast chronią elewację przed deszczem i gwałtownymi skokami temperatury. Osuszają też grunt wokół budynku, pobierając znaczne ilości wody z podłoża.

Co stanowi o efekcie dekoracyjnym pnączy?

1.Masa wytwarzanej zieleni (rdesówka, winobluszcze, aktindie, dławisz, chmiel, miliny, kokornak i wiele powojników).
2.Piękne kwiaty (glicynie, powojniki, wiciokrzewy, miliny).
3.Wyjątkowy zapach kwiatów (wiele wiciokrzewów, winorośl pachnąca, niektóre powojniki).
4.Owoce zarówno jadalne (aktinidie, cytryniec), jak i ozdobne (dławisz, powojniki, winniki, wiciokrzewy).
5.Dekoracyjne liście (zimozielone u bluszczy, wiciokrzewów Henriego czy wielobarwne u akinidii pstrolistnej, winnika).

Wymagania siedliskowe

Pnącza nie mają specjalnych wymagań glebowych, ale nie lubią podłoży bardzo suchych i ubogich. Mają też indywidualne wymagania: np. bluszcz i większość wiciokrzewów nie tolerują gleby kwaśnej, natomiast hortensja pnąca i przywarka japońska – wymaga właśnie podłoża kwaśnego. Gatunki ciepłolubne (aktinidie, glicynie, miliny, winobluszcze) preferują stanowiska ciepłe, osłonięte od wiatru i słoneczne. Wiciokrzewy lepiej czują się na stanowiskach półcienistych, a bluszcz, hortensja pnąca i przywarka na stanowiskach półcienistych i cienistych.

Sadzenie i pielęgnacja

 

Pnącza sadzimy przynajmniej 50 cm od podstawy drzew czy murów. Sadzonkę należy umieścić tak, by była lekko nachylona w kierunku podpory, zasypać dół i ubić podłoże, formując wokół rośliny zagłębienie (zwane „miską”), a następnie obficie podlać. Pędy sadzonki należy przymocować do podpory, aby ułatwić roślinie wspinanie się.

 

Pielęgnacja pnączy nie jest skomplikowana. Wystarczy podlewać je w miarę potrzeby (przez pierwsze 2 lata regularnie, potem w czasie suszy), nawozić wiosną kompostem lub nawozem wieloskładnikowym. Szczególnie ważne jest zasilanie pnączy o ozdobnych kwiatach, bo to zapewni obfite ich wytwarzanie.

 

W pierwszych 2-3 latach po posadzeniu warto młode pnącza osłaniać przed mrozem. W tym celu wokół nasady pędów należy usypać 15-20 cm kopczyki ziemi, które będą chronić korzenie przed mrozem, a część nadziemną okryć włókniną lub słomianą matą.

 
Uwaga! Pnącza silnie rosnące trzeba przycinać, gdy zarastają okna, dach, rynny, linię telefoniczną czy przewody energetyczne.

 

 

 

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...
Wczytywanie...