Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Paprotka - Nefrolepis wyniosły

Nefrolepis wyniosły swą popularność zawdzięcza jasnozielonym, długim, zwisającym liściom, które mogą być także kędzierzawe, podwójnie pierzaste, fantazyjnie fryzowane. Paprocie te najpiękniej wyglądają posadzone w wiszących doniczkach. Jeśli zapewnimy tym roślinom prawidłowe warunki do wzrostu i rozwoju, mogą być ozdobą naszego mieszkania nawet ponad 10 lat.

Pochodzenie i występowanie

Paproć to inaczej nefrolepis lub nerczyłusk (Nephrolepis). Roślina ta należy do rodziny paprotkowatych i w Polsce występuje tylko jako doniczkowa roślina ozdobna. Najpopularniejszą paprotką jest nefrolepis wyniosły, zwany też wysokim (Nephrolepis exaltata). Roślina ta w naturze występuje na północy Ameryki Południowej (Brazylia, Gujana) oraz na Karaibach, a także na południu Ameryki Północnej (głównie w Meksyku i na Florydzie). Paprotki swą popularność zawdzięczają długim, soczystozielonym liściom. Jednak aby pięknie i bujnie rosły, należy zapewnić im odpowiednie warunki.

Warto wspomnieć, że pierwsze paprocie pojawiły się na kuli ziemskiej około czterdzieści milionów lat temu. To właśnie z paproci powstał węgiel kamienny.

 

Wygląd i odmiany

Paprotki mają jasnozielone liście, które mogą dorastać do nawet 180-200 cm długości. Jednak przeważnie w warunkach domowych nie są one dłuższe niż 50-80 cm. Listki ułożone są bardzo gęsto na pojedynczej łodydze, są małe, podłużne, zielone. Liście paproci mogą być pojedynczo lub podwójnie pierzaste, powcinane, falowane, kędzierzawe.

Liście wyrastają z podziemnego kłącza z rozłogami. Paprocie rozmnażają się wiosną albo latem przez zarodniki, które wytwarzane są przez zarodnie znajdujące się na brzegach liści. Jednak hodowane w domu nerczyłuski rozmnażają się przez zarodniki bardzo rzadko. Najlepszym sposobem na uzyskanie nowych roślin jest podział kłącza.

 

Nefrolepis wyniosły ma wiele ciekawych odmian o ozdobnych liściach:

 

'Bostoniensis' – odmiana o liściach dłuższych niż u gatunku, które są intensywnie zielone.

 

'Bostoniensis nana' – jest to odmiana karłowa o bardzo gęstym, zwartym pokroju. Liście barwy intensywnie zielonej.

 

'Hillii' – odmiana o wyjątkowo wąskich liściach, które są podwójnie pierzaste.

 

'Norwoodii' – liście tej odmiany są podwójnie pierzaste i fantazyjnie fryzowane.

 

'Personi' – liście tej odmiany są podwójnie pierzastodzielne.

 

'Roosveltii' – odmiana charakteryzująca się silnym wzrostem. Liście fryzowane.

 

'Smithi' – odmiana o bardzo delikatnych liściach, które są czterokrotnie pierzaste.

 

'Superbissima' – odmiana o bardzo gęstym ulistnieniu.

 

'Teddy Junior' – liście tej odmiany są fantazyjnie fryzowane i mają barwę ciemnej zieleni.

 

'Whitmanii' – odmiana o bardzo ozdobnych liściach, kędzierzawych i drobnych.

Warunki uprawy

Nerczyłuski preferują miejsca półcieniste, z dala od bezpośrednio padających promieni słonecznych. Nadają się do pomieszczeń, których okna mają wystawę północną. Niewiele roślin ozdobnych może rosnąć w miejscach o tak małej ilości światła.

Paprocie dobrze czują się w temperaturze pokojowej. Optymalna temperatura latem wynosi 18-22°C, natomiast zimą: 14-15°C.

Paprocie potrzebują dużej wilgotności powietrza. Należy je regularnie zraszać albo postawić obok specjalny nawilżacz. Suche powietrza (np. znad kaloryfera) zdecydowanie nie służy paprociom. Do zraszania używamy odstanej, miękkiej wody o temperaturze pokojowej.

Rośliny te nie wymagają zbyt częstego przesadzania (i go nie lubią), nerczyłuski najlepiej rosną w trochę przyciasnych doniczkach. Kiedy donica stanie się wyraźnie za mała, trzeba paproć umieścić w nieco większym pojemniku. Najlepszym czasem do przesadzania paproci jest wczesna wiosna. Rośliny te preferują gleby lekko kwaśne (pH 5-6), próchnicze i przepuszczalne. Podłoże można także zmieszać z torfem. Paprocie rozmnaża się przez podział. W czasie przesadzania większe egzemplarze można podzielić i posadzić w osobne doniczki. Rośliny te lubią mieć stale wilgotne podłoże. Powinniśmy podlewać paprocie odstałą wodą o temperaturze pokojowej, ponieważ byt zima woda może im zaszkodzić. Warto pamiętać, że rośliny te nie tolerują wody zawierającej wapń. Przy podlewaniu trzeba bardzo uważać, żeby paproci nie zalać. Nadmiar wody jest dla nich bardziej szkodliwy niż susza. Najlepiej zanurzyć doniczkę w wodzie na kilka minut. Zapobiegnie to gromadzeniu się nadmiaru wody w podstawce. Na dno donicy koniecznie trzeba wysypać warstwę drenażową.

Zabiegi pielęgnacyjne

Paprocie są bardzo wrażliwe na chemiczne środki ochrony roślin. Gdy zostaną zaatakowane przez choroby lub szkodniki (np. tarczniki, przędziorki), do zwalczania ich lepiej użyć środków naturalnych. Sprawdzą się np. specjalne pałeczki lub tabletki doglebowe. Przędziorki mogą pojawić się wtedy, kiedy jest zbyt sucho i za gorąco. Natomiast za duża ilość wilgoci może prowadzić do pojawienia się chorób o podłożu grzybowym.

W okresie intensywnego wzrostu (czyli od marca do lipca) powinniśmy paprocie nawozić co około dwa tygodnie. Latem i wczesną jesienią nawóz stosujemy co około trzy tygodnie. Najlepiej używać do tego specjalnego nawozu do paproci. Może być także nawóz uniwersalny albo nawóz do roślin ozdobnych z liści, ale wtedy należy silnie je rozcieńczyć. W okresie spoczynku (czyli od października do lutego) należy całkowicie zaprzestać nawożenia.

Suche listki paproci trzeba usuwać. Należy to robić bardzo delikatnie, ponieważ paprocie nie lubią być dotykane. Zbyt częste dotykanie może doprowadzić do uschnięcia całych pędów. Rośliny te  bardzo źle znoszą także stanie w przeciągu. Nie należy ich również stawiać blisko kuchenek gazowych. Nie szkodzi im za to promieniowanie, jakie generują komputery czy telewizory. Stawiając doniczkę z paprotką w pobliżu sprzętu RTV trzeba uważać, by w czasie zraszania i podlewania rośliny nie został on uszkodzony.

 

Zastosowanie

Rośliny te są ozdobne z liści, nie wytwarzają kwiatów, a opowieść o poszukiwaniu kwiatu paproci jest tylko legendą. Prawdą jest natomiast to, że paprocie oczyszczają powietrze z toksyn. Potrafią wychwycić toksyczne substancje, a następnie je zneutralizować. Oczyszczające procesy metaboliczne zachodzą  w korzeniach. Dlatego właśnie zaleca się alergikom, by otaczali się pióropuszami paproci. Poza tym intensywnie zielony kolor paproci koi stres i łagodzi bóle głowy.

W rejonach o ciepłym i wilgotnym klimacie paprocie mogą być uprawiane w ogrodach, szczególnie w pobliżu zbiorków wodnych, ponieważ rośliny te preferują dużą wilgotność powietrza i podłoża. W Polsce  nefrolepis wyniosły chętnie uprawiany jest jako doniczkowa roślina ozdobna. Swą popularność zawdzięcza jasnozielonym, długim, zwisającym liściom, które mogą być także kędzierzawe, podwójnie pierzaste, fantazyjnie fryzowane. Paprocie te najpiękniej wyglądają posadzone w wiszących doniczkach, można podwiesić je tuż przy suficie albo ustawiać doniczki na wysokich meblach. Ich dekoracyjne liście mogą być też używane przy komponowaniu wieńców, wiązanek i bukietów. Jeśli zapewnimy nerczyłuskowi prawidłowe warunki do wzrostu i rozwoju, może być ozdobą naszego mieszkania nawet ponad 10 lat.

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...