Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Najlepsze rośliny do biura

Rośliny w biurze tworzą przyjazną atmosferę, pełnią funkcję dekoracyjną, ale też oczyszczają i nawilżają powietrze – a wszystko to wpływa na jakość naszej pracy. Piękne i dobrze dobrane donice mogą być ciekawą ozdobą wnętrza, a oryginalne odmiany popularnych roślin nadadzą mu niepowtarzalnego charakteru. Do biura wybierajmy gatunki mało wymagające, łatwe w uprawie i odporne na niekorzystne warunki np. niedostatek wody, małą ilość światła słonecznego, suche powietrze. Dobór roślin zależy też od wielkości pomieszczenia i wystroju biura.

 

DRACENA

Główną ozdobą draceny są liście, które w zależności od gatunku i odmiany, mogą być jednokolorowe (np. ciemnozielone), bądź wielokolorowe, ozdobione barwnymi smugami czy paskami (np. białymi, kremowymi, żółtymi). Rośliny te wywarzają dosyć długie pnie bez pędów bocznych. Na wierzchołkach pni znajdują się pióropusze liści, które są długie, lancetowate i mają tendencję do wyginania się. !

Rośliny te preferują jasne stanowiska, ale nie powinny stać bezpośrednio na słońcu. Najlepiej umieścić je na parapecie z wystawą zachodnią lub wschodnią, gdzie światło jest rozproszone. Draceny wymagają dość wysokiej temperatury powietrza zarówno latem, jak i zimą, nie wymagają za to dużej wilgotności powietrza, jednak nie zaszkodzi, jeśli od czasu do czasu zwilżymy ich liście. Do zraszania najlepiej używać odstanej wody o temperaturze pokojowej.

Draceny podlewamy obficie latem w taki sposób, aby ziemia cały czas była lekko wilgotna. Natomiast zimą ilość wody ograniczamy i podlewamy roślinę tylko wtedy, kiedy podłoże wyraźnie przeschnie. Draceny należy zasilać przynajmniej raz na dwa tygodnie przez cały okres wegetacyjny (czyli od marca do sierpnia). Do nawożenia najlepiej używać płynnych nawozów przeznaczonych dla roślin ozdobnych z liści. Nie należy zasilać rośliny w okresie jesienno-zimowym, kiedy dracena przechodzi w stan spoczynku.

Ciekawe gatunki i odmiany: dracena deremeńska: ‘Yellow Stripe’ (liście zielone z żółtymi pasami), ‘Warneckii’ (liście zielono-niebieskie z białym brzegiem), ‘Bausei’ (liście z białym paskiem i kremowym brzegiem); dracena Godseffiana: ‘Florida Beauty’ (wyraźny wzór na liściach), ‘Kelleri’ (marmurkowy wzór); dracena Hookera: ‘Latifolia’ i ‘Variegata’ (fantazyjnie przebarwione liście); dracena obrzeżona: ‘Bicolor’(zielone liście z żółtym brzegiem), ‘Tricolor’ (zielono-różowo-kremowe liście), ‘Colorama’ (liście przebarwiają się na czerwono lub różowo); dracena wonna: ‘Lindenii’(jasnozielone liście z żółtym obrzeżem), ‘Massangeana’ (zielone liście ze złotozielonymi pasami w środku), ‘Victoria’ (liście na brzegach mają szerokie, żółte pasy).

FIGOWIEC BENJAMINA

Figowiec benjamina (zwany także fikusem) to roślina, która w warunkach naturalnych może osiągać nawet 30 m wysokości. Spotkać ją można na obszarze od Azji południowej po północną część Australii. Fikus benjamina chętnie uprawiany jest jako roślina doniczkowa: ma ładny pokrój w formie małego drzewka, przewieszające się pędy oraz skórzaste, błyszczące liście w kolorze ciemnej zieleni. Figowiec benjamina ma też wiele ciekawych odmian, które różnią się między sobą kształtem i kolorem liści: mogą być one gładkie lub pofalowane, obrzeżone na biało czy żółto albo jasnozielone.

Figowce preferują stanowiska jasne, ale nie bezpośrednio na słońcu, ponieważ zbyt silne promieniowanie słoneczne może spowodować poparzenia liści. Roślinom tym trzeba zapewnić dość dużą wilgotność powietrza (ich środowiskiem naturalnym są tropiki, gdzie jest bardzo wilgotno). W tym celu należy regularnie zraszać rośliny i nie ustawiać ich w pobliżu grzejników (i innych źródeł ciepła), które bardzo wysuszają powietrze. Optymalna temperatura do uprawy figowców to około 15-25 stopni C (wiosną i latem). W okresie jesienno-zimowym temperatura powinna wynosić około 15 stopni C.

Figowce preferują żyzne, przepuszczalne podłoże, najlepiej gliniasto-piaszczyste. Jeśli chodzi o podlewanie to należy zadbać o to, aby ziemia w doniczce z fikusem była stale lekko wilgotna. Nie można jednak dopuścić do zalegania wody, ponieważ będzie to prowadzić do gnicia korzeni. W okresie od marca do października fikusy nawozimy raz w tygodniu, natomiast w okresie od października do marca wystarczy nawożenie raz na dwa miesiące. Do zasilana figowców należy używać nawozów do roślin ozdobnych z liści.

PALMA KORALOWA

Palma koralowa to inaczej chamedora. Środowiskiem naturalnym tej rośliny jest Ameryka Środkowa i Południowa. Chamedora rośnie dość wolno, osiągając nawet 200-300 cm wysokości i rozrasta się na szerokość od 50 do nawet 200 cm, dlatego idealnie nadaje się do ozdabiania dużych pomieszczeń: biur, holów, hoteli, itp. Palma koralowa ma bardzo dekoracyjne, intensywnie zielone liście zebrane w pióropusze. Ponadto jest to roślina kwitnąca – ma wiechowate, zwisające kwiatostany barwy biało-żółtej lub pomarańczowej.

Chamedora preferuje stanowiska jasne, ale nie bezpośrednio na słońcu. Bardzo dobrze sobie radzi także w półcieniu. Najlepiej rośnie w pomieszczeniach dość chłodnych – około 18-20 stopni C, zimą temperatura nie powinna spadać poniżej 13-14 stopni C.

Palmę koralową latem podlewamy dość często, nawet 2-3 razy w tygodniu, zimą natomiast wystarczy podlać ją raz w tygodniu. Ziemia w doniczce powinna być stale lekko wilgotna, ale nie wolno dopuścić do zalania korzeni, dlatego na dnie donicy powinna się znaleźć warstwa drenażu.

Chamedorę nawozimy w okresie wegetacyjnym czyli od wiosny do jesieni. Najlepiej do zasilania używać płynnego nawozu dla roślin ozdobnych z liści. Palma koralowa lubi zraszanie, szczególnie zimą – kiedy kaloryfery bardzo wysuszają powietrze. Ozdobne liście trzeba regularnie czyścić wilgotną ściereczką. Nie należy używać nabłyszczaczy.

Palma koralowa dobrze znosi zanieczyszczenia powietrza.

SANSEWIERIA

Sansewieria (inaczej zwana wężownicą) to roślina długowieczna i bardzo wytrzymała na niekorzystne warunki: suche i zanieczyszczone powietrze, wysoką temperaturę i słońce, częste zmiany otoczenia, niedostatek wody (bez podlewania może wytrzymać nawet cztery tygodnie). O wiele groźniejsze jest dla niej przelanie, w wyniku którego kłącze i liście zaczynają gnić. Idealnie nadaje się do uprawy w biurach, sklepach, hotelach oraz do ozdoby mieszkań. Może rosnąć zarówno w pełnym słońcu, jak i w półcieniu czy cieniu. Jednak aby liście ładnie się wybarwiały, donicę z sansewierią warto postawić w dość jasnym, dobrze oświetlonym miejscu.

Sansewieria posiada płożące kłącze, z którego wyrastają mięsiste, grube liście, które mogą dorastać do około 40-80 cm (niektóre nawet do 1,5 m). Listki odmian karłowych mają około 25-30 cm długości. Liście sansewierii są sztywne, wzniesione, ostro zakończone i mają ciemnozieloną barwę. Ozdabiają je poprzeczne, nieregularne paski i prążki (jaśniejsze lub ciemniejsze od koloru liści). Niektóre odmiany mają kremowe lub żółto-białe obrzeże. Jeżeli roślina jest prawidłowo pielęgnowana, powinna zakwitnąć późną wiosną lub na początku lata. Drobne, delikatnie pachnące kwiaty mają barwę żółtozieloną lub zielonobiałą.

Donice do uprawy sansewierii powinny być ciężkie i stabilne, aby rośliny się nie przewróciły. Pojemniki powinny mieć też dosyć grube ścianki, ponieważ kłącze i korzenie dość silnie się rozrastają.

Sansewieria nie toleruje zraszania, nie należy także stosować nabłyszczacza do liści. Zakurzone liście trzeba za to regularnie przecierać wilgotną szmatką, co poprawi wygląd rośliny. Szczególnie ozdobne są odmiany takie jak np.: 'Craigi' (liście kremowo obrzeżone), 'Golden Hahnii' (liście tworzą rozety i mają szeroki, żółty brzeg), 'Hahnii' (odmiana karłowa, liście tworzą rozety, mają ciemnozieloną barwę i ciemniejsze paski), 'Laurentii' (ma bardzo ozdobne, długie, obrzeżone na żółto liście).

Sansewieria wyłapuje z powietrza i neutralizuje toksyczne substancje.

SKRZYDŁOKWIAT

Skrzydłokwiat to roślina bardzo elegancka: ma ciemnozielone, błyszczące liście oraz ozdobne, białe, pięknie pachnące kwiaty osadzone na długiej łodydze. Kwiaty pojawiają się w lipcu i sierpniu, ale skrzydłokwiat bardzo często zakwita także zimą (jeżeli jest prawidłowo pielęgnowany). Kwiaty mogą być ozdobą rośliny nawet 2-3 miesiące, a kiedy zaczynają przekwitać – zielenieją. Kiedy przekwitną, należy je wyciąć. Nazwa rośliny wzięła się od kształtu kwiatu, który ma postać eliptycznej, jajowatej pochwy z ozdobną kolbą w środku. Kwiat przypomina nieco żagiel.

Skrzydłokwiat to roślina łatwa w uprawie, mało wymagająca. Najlepiej czuje się na stanowiskach cienistych lub półcienistych, korzystne jest światło rozproszone, dlatego poradzi sobie w warunkach biurowych. Latem skrzydłokwiat wymaga podlewania dwa razy w tygodniu, zimą wystarczy podlewać go raz na tydzień (kiedy ziemia w doniczce wyraźnie przeschnie). Roślina ta lubi zraszanie – w środowisku naturalnym skrzydłokwiatów panuje dość duża wilgotność powietrza. Do zraszania należy używać odstanej wody o temperaturze pokojowej.

Skrzydłokwiaty zimą nie powinny stać w pobliżu kaloryferów, ponieważ będzie im tam zbyt sucho i za gorąco. Optymalna temperatura do uprawy tych roślin to około 18-23 stopnie C. W naturze skrzydłokwiaty spotkać można w wilgotnych lasach równikowych (głównie w Ameryce Południowej i Środkowej oraz w Południowo-Wschodniej Azji). Rośliny te źle znoszą przeciągi. Potrafią oczyszczać powietrze z toksycznych substancji.

ZAMIOKULKAS

Zamioculcas zamiifolia to roślina, która zyskuje coraz większą popularność. Łączy w sobie urodę i wytrzymałość, bo jest odporna na suszę, niedostatek światła i małą wilgotność powietrza, a do tego pięknie się prezentuje, szybko rośnie i rzadko choruje. A dodatkowo oczyszcza powietrze.

W naturze zamiokulkas rośnie na stanowiskach suchych, jałowych i kamienistych, w cieniu większych roślin, gdzie panuje niedostatek światła słonecznego. Zamiokulkas idealnie przystosował się do tych niekorzystnych warunków. Roślina ta jest sukulentem (podobnie jak np. kaktusy) i potrafi gromadzić zapasy wody i składników odżywczych. Do tego celu służy bulwiaste, podziemne kłącze, a także mięsiste ogonki liściowe oraz ciemnozielone, skórzaste, błyszczące liście, które zbudowane są tak, by ograniczyć nadmierne parowanie wody.

Zamiokulkasy dobrze znoszą suszę. Mogą przeżyć bez wody nawet dwa miesiące. Natomiast gdy podlewamy je zbyt często, kłącze i korzenie mogą zgnić i roślina zacznie zamierać. Zbyt duża ilość wody to także większe prawdopodobieństwo wystąpienia chorób. Zamiokulkasa podlewajmy więc oszczędnie, odstaną wodą o temperaturze pokojowej.

Zamiokulkas nie potrzebuje zbyt intensywnego nawożenia. W okresie wzrostu (czyli od marca do sierpnia) zasilamy go co około dwa-trzy tygodnie nawozem do roślin ozdobnych z liści lub nawozem wieloskładnikowym.

Zamiokulkas najlepiej czuje się w doniczkach szerokich i płaskich, ponieważ kłącze musi mieć swobodę rozrastania się. Zbyt ciasne, plastikowe pojemniki mogą popękać, dlatego do uprawy zamiokulkasa polecam pojemniki ceramiczne, które dodatkowo są bardziej stabilne. Na dnie donicy powinniśmy umieścić warstwę drenażu, by umożliwić odpływ wody.

Komentarze (1):
~Ssabinka (niezalogowany, 195.136.61.*) 2016.07.04, 13:20

Przyczyny żółknięcia liści Draceny

Czy opinia jest przydatna?
( 0 / 0 ) Opinia przydatna dla użytkowników
zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...
Wczytywanie...