Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Muchołówka

Muchołówka amerykańska to owadożerna bylina, która ma bardzo egzotyczny wygląd. Posiada dwa rodzaje liści – jasnozielone liście asymilacyjne oraz liście pułapki wybarwione od środka na czerwono, z kolcami na krawędziach. Muchołówki – jak każde rośliny – przeprowadzają proces fotosyntezy, a z upolowanych i strawionych owadów czerpią wszystkie niezbędne składniki odżywcze, wiec nie wymagają dodatkowego nawożenia.

 

Pochodzenie i występowanie

Muchołówka amerykańska (Dionaea muscipula) to roślina należąca do rodziny rosiczkowatych. Jest jedynym obecnie znanym gatunkiem z rodzaju muchołówka, roślina ta posiada jednak liczne odmiany. Poszczególne odmiany muchołówki różnią się między sobą przede wszystkim pokrojem, barwą, kształtem i wyglądem pułapek. Ta mięsożerna bylina w naturze występuje tylko w Stanach Zjednoczonych – w Karolinie Północnej, Karolinie Południowej i w niewielkim stopniu na Florydzie. Środowisko naturalne muchołówek jest dość specyficzne: rośliny te rosną na nasłonecznych sawannach, otwartych terenach trawiastych, w rzadkich lasach sosnowych, na obrzeżach bagien, torfowisk i mokradeł. Mogą rosnąć na glebach piaszczystych, ubogich i suchych, jak również w podłożu podmokłym, okresowo zalewanym, o wybitnie kwaśnym odczynie. Muchołówki preferują klimat umiarkowany, dobrze znoszą zarówno ciepłe i suche lato, jak i chłodne zimy z kilkustopniowym mrozem. W uprawie domowej należy zapewnić im podobne warunki, pamiętając o tym, że niektóre odmiany muchołówki amerykańskiej są nieco bardziej wymagające i delikatniejsze.

Wygląd

Muchołówka amerykańska to roślina wieloletnia, która pełną dojrzałość osiąga po około 5 latach. Bylina ta tworzy niewysokie rozety rozrastające się do średnicy około 10-20 cm. Rośliny posiadają od 4 do 7 liści, wśród których znajdują się liście asymilacyjne oraz liście-pułapki. Liście asymilacyjne odpowiedzialne są za prawidłowy przebieg procesu fotosyntezy, mają wydłużony, lekko sercowaty kształt i mogą dorastać do około 5-12 cm długości i 2-4 cm szerokości. Natomiast liście owadożerne mają postać pułapek złożonych w dwóch blaszek liściowych. Pułapki o nerkowatym kształcie są niewielkie – dorastają do długości 2-4 cm. Na ich krawędziach znajdują się kolce długości około 6 mm, których może być około 14-20. Ponadto na każdej blaszce liściowej pułapki umieszczone są włoski czuciowe (2,3 lub 4), które reagują na ruch owada i uruchamiają zamknięcie pułapki. Liście pułapki wydzielają też słodki nektar, który wabi ofiary.

Liście asymilacyjne muchołówki amerykańskiej mają barwę jasnozieloną, natomiast liście pułapki z wierzchu są jasnozielone, a od środka mogą mieć barwę różową lub czerwoną w różnych odcieniach. U poszczególnych odmian liście mogą być cale zielone lub czerwone z obu stron, a barwa blaszek liściowych i pułapek może mieć różne natężenie.

Kwiaty muchołówek umieszczone są po kilka-kilkanaście sztuk na długich na 25-30 cm pędach kwiatostanowych. Są drobne (o średnicy około 2,5 cm), bezzapachowe, białe, z wyraźnymi, zielonymi żyłkami na płatkach. Rośliny te kwitną przez około miesiąc w okresie od połowy maja do połowy czerwca.

Mechanizm polowania

Muchołówki wabią owady intensywnie wybarwionymi liśćmi oraz słodkim nektarem. Aby pułapka się zamknęła, owad musi podrażnić włoski czuciowe, które znajdują się na wewnętrznej stronie liścia-pułapki. Do uruchomienia pułapki jeden włosek czuciowy musi zostać poruszony dwukrotnie albo muszą zostać poruszone dwa różne włoski czuciowe –

w odstępie około 30 sekund. Odstęp pomiędzy pierwszym a drugim poruszeniem włosków czuciowych zabezpiecza rośliny przed bezpodstawnym uruchomieniem pułapki, wywołanym np. drobinami niesionymi przez wiatr czy uderzeniami kropli deszczu. Pułapki, które mimo wszystko zamkną się bez owada, otwierają się po około 12-48 godzinach, po około 8-10 cyklach „na pusto” zaczynają obumierać.

Jeśli jednak roślina upolowała owada odpowiedniej wielkości (mniejsze są w stanie się wydostać), zamyka się w czasie krótszym niż 1 sekunda i zaciska się na nim coraz silniej. Muchołówki zaczynają wydzielać enzymy trawienne, które rozkładają ciało owada i umożliwiają wchłonięcie przez roślinę cennych składników odżywczych. Trawienie może trwać nawet 10 dni, w zależności od wielkości owada. Kiedy muchołówka strawi owada w całości, pułapka się otwiera, a resztki ofiary są zdmuchiwane przez wiatr (rośliny te nie trawią chitynowych pancerzyków). Każda pułapka może przejeść od 1 do 4 cykli trawiennych – jest to uzależnione od wielkości schwytanych owadów. Potem liście pułapki czernieją i obumierają albo przekształcają się w liście asymilacyjne. W miejsce obumarłych pułapek wyrastają nowe.

Warunki uprawy

Muchołówki amerykańskie to rośliny, które wymagają bardzo słonecznego stanowiska – najlepiej uprawiać je na parapecie okiennym z wystawą południową, a w okresie wiosenno-letnim można także wystawić je do ogrodu czy na balkon lub taras. W czasie sezonu wegetacyjnego rośliny te wymagają światła słonecznego przez 12 i więcej godzin dziennie. W okresie spoczynku ilość światła ograniczamy.

Muchołówki to rośliny ciepłolubne – wiosną i latem odpowiednia temperatura dla tych roślin waha się w granicach od 20 do nawet 35 stopni. Zimą, w okresie spoczynku, nie powinna spadać poniżej zera ani być wyższa niż 10-15 stopni.

Muchołówki amerykańskie powinny rosnąć w specjalnym podłożu złożonym z torfu i gruboziarnistego piasku lub drobnego żwirku. Podłoże nie musi być zbyt żyzne – powinno być zbliżone do gleby, w jakiej rośliny rosną w naturze. Muchołówek nigdy nie nawozimy.

Muchołówki wymagają stale wilgotnego podłoża. Rośliny te podlewamy przez podsiąkanie czyli lejemy wodę do podstawki, a nie wprost do doniczki. Musimy zadbać o to, aby na podstawce zawsze znajdowała się woda, dolewamy jej od razu, kiedy roślina wchłonie całość. Woda do podlewania muchołówki powinna być miękka, odstana i mieć temperaturę pokojową.

Zabiegi pielęgnacyjne

Muchołówki amerykańskie jako gatunek można rozmnożyć przez nasiona, jednak poszczególne odmiany rozmnażamy tylko wegetatywnie – przez sadzonki liściowe lub podział starszych roślin. Sadzonki liściowe pobieramy wiosną lub wczesnym latem i ukorzeniamy w wilgotnym torfie na słonecznym stanowisku. Kiedy sadzonki się ukorzenią (po kilku tygodniach-miesiącach) można je przesadzić. Podziału roślin można dokonać przez cały sezon wegetacyjny – młode rośliny oddzielamy od rośliny macierzystej i ukorzeniamy.

Muchołówkom należy zapewnić okres spoczynku, który trwa od listopada do marca. Rośliny uprawiane na dworze przenosimy do domu przed nastaniem mrozów i zimujemy w temperaturze powyżej zera i poniżej 10 stopni. Byliny nie wymagają wtedy zbyt dużej ilości światła – im niższa temperatura, tym światła może być mniej. Jednak jeśli trzymamy muchołówkę w temperaturze powyżej 10 stopni, musimy ją doświetlać (choćby żarówką przez kilka godzin dziennie). Zimującym muchołówkom ograniczamy podlewanie, podłoże powinno być jednak lekko wilgotnie. Nie możemy dopuścić ani całkowitego przesuszenia gleby, ani do zalania podłoża (zbyt duża wilgotność może doprowadzić do zgnicia korzeni).

Muchołówki w okresie spoczynku mogą sczernieć i stracić wszystkie liście – powinny odrodzić się na wiosnę.

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...