Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Milin o ciekawych kwiatach

Milin to niezwykle dekoracyjne pnącze wieloletnie. Jego główną ozdobą są oryginalne kwiaty, które swym kształtem przypominają nieco trąbkę. Kwiaty o ciepłych, intensywnych barwach – czerwonych lub pomarańczowych – zdobią roślinę od lipca do października.

POCHODZENIE I GATUNKI

Milin (Campsis) to pnącze z rodziny bignoniowatych, które w naturze występuje w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych (milin amerykański – Campsis radicans) oraz w Chinach i Korei (milin chiński lub wielkokwiatowy – Campsis grandiflora). Oprócz tych dwóch gatunków uprawiany jest także gatunek mieszany – milin pośredni (Campsis xtagliabuana), który powstał ze skrzyżowania dwóch poprzednich gatunków. Grecka nazwa milinu – kampsis – nawiązuje do kształtu pręcików (ponieważ wyraz ten oznacza „krzywizna” lub „wygięcie”).

UPRAWA

Ta wieloletnia roślina preferuje stanowiska ciepłe i słoneczne, a także osłonięte od silnych, mroźnych wiatrów. Najlepiej rośnie i najpiękniej kwitnie posadzona w miejscu o wystawie południowej lub południowo-zachodniej. Warto pamiętać, że milin posadzony w miejscu cienistym i chłodnym może w ogóle nie zakwitnąć. Roślinę tą należy sadzić w podłożu żyznym, świeżym, próchniczym i przepuszczalnym (dobrze zdrenowanym), o dostatecznej wilgotności. Pnącze to może rosnąć w glebie o odczynie lekko kwaśnym lub lekko zasadowym. Glebę wokół milinu warto wyściółkować, co zapobiegnie nadmiernemu parowaniu wody i ochroni korzenie przed suszą i mrozem. Milin jest dosyć wrażliwy na mróz, dlatego można go uprawiać tylko w najcieplejszych rejonach naszego kraju (np. w Polsce południowo-zachodniej i na Pomorzu). Warto pamiętać, że młode rośliny należy bezwzględnie okrywać na zimę, ponieważ mogą przemarzać. Okrywamy też starsze pnącza, które rosną w chłodniejszych rejonach Polski. Zabezpieczyć trzeba zarówno korzenie (liśćmi, ziemią lub gałązkami krzewów iglastych), jak i górną część rośliny – najlepiej użyć do tego celu słomianych mat lub białej agrowłókniny.

PIELĘGNACJA I ZASTOSOWANIE

Milin to pnącze, które kwitnie na tegorocznych pędach, więc należy je corocznie przycinać. Cięcie wykonujemy wczesną wiosną. Aby pobudzić roślinę do wytwarzania nowych przyrostów, skracamy zeszłoroczne pędy, na których znajdowały się kwiaty, do około trzech-pięciu pączków. Wiosną usuwamy też pędy przemarznięte, uschnięte, chore i stare. W okresie wytwarzania pąków kwiatowych warto roślinę nawozić nawozami wieloskładnikowymi. Milin zasilamy dwa-trzy razy w ciągu sezonu wegetacyjnego, od wczesnej wiosny do połowy lipca. Roślinę rozmnaża się wiosną, robiąc odkłady płaskie. Pnącze to warto posadzić na stanowisku wyeksponowanym, ponieważ ma bardzo dekoracyjne i efektowne kwiaty. Czerwone lub pomarańczowe kwiaty będą ozdobą miejsca, w którym wypoczywamy i często przebywamy. Milin będzie się pięknie prezentować posadzony przy murze, pergoli, trejażu czy altanie. Roślina ta bardzo dobrze będzie się także czuła posadzona przy południowej ścianie budynku.

 

Milin amerykański (Campsis radicans) to zdrewniałe pnącze, które wywarza liczne korzonki przybyszowe, dzięki którym przytwierdza się do podłoża. Roślina ta jednak jest zbyt ciężka, aby piąć się wysoko do góry. Jej grube pędy dosyć słabo owijają się wokół podpór, dlatego warto je przywiązywać. Milin amerykański może dorastać do około 10 m wysokości. Ma nieparzystopierzaste, długie (do około 30 cm długości) liście, które złożone są z wyraźnie piłkowanych listków o jajowatym kształcie. Listków może być od siedmiu do trzynastu i mają one ciemnozielony kolor. Jesienią liście zmieniają kolor na cytrynowożółty. Główną ozdobą tego krzewu są piękne, oryginalne kwiaty: mają kształt wydłużonej trąbki, która zakończona jest pięcioma wygiętymi, okrągławymi płatkami. Kwiaty mają ciepłe, intensywne barwy – mogą być czerwone lub pomarańczowe, niekiedy żółte – i zebrane są w gęste baldachogrona. W jednym baldachogronie może znajdować się od czterech do nawet piętnastu kwiatów. Pnącze to kwitnie dosyć długo – od lipca do października, a kwiaty pojawiają się stopniowo. Milin amerykański zakwita na tegorocznych pędach, więc warto przyciąć go wczesną wiosną, aby pobudzić roślinę do wytwarzania nowych przyrostów. Owocem milinu jest strąkowata i oskrzydlona torebka, które może osiągać około 15-20 cm długości. Do najpiękniejszych odmian milinu amerykańskiego zaliczyć można np.:

‘Flamenco’ – odmiana ta ma intensywnie pomarańczowe kwiaty.

‘Flava’ – kwiaty tej odmiany mają wiele różnych odcieni koloru żółtego lub pomarańczowego. Inaczej niż u gatunku, liście tej odmiany mają kolor jasnozielony.

‘Florida’ – to kolejna ciekawa odmiana o kwiatach w kolorze pomarańczowym.

‘Ursynów’ – kwiaty tej odmiany mają ciekawe kwiaty koloru czerwono-pomarańczowego.

 

Milin wielkokwiatowy (zwany także chińskim), w przeciwieństwie do milinu amerykańskiego, wytwarza stosunkowo mało korzeni czepnych, w związku z tym owija się głównie końcami pędów. Gatunek ten (jak sama nazwa wskazuje) charakteryzuje się bardzo dużymi kwiatami. Milin wielkokwiatowy jest dość wrażliwy na mróz, dlatego rzadko spotykany jest w polskich ogrodach.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Milin pośredni natomiast ma formę krzewiastą i szeroko rozrasta się na boki. Wytwarza bardzo mało korzeni czepnych, więc ma ograniczone możliwości czepne i wijące. Może dorastać do około 4 m wysokości. Jego kwiaty są większe niż u milinu amerykańskiego i mają dłuższe, szeroko rozchylone płatki korony. Kwiaty zebrane są w luźne wiechy. W Polsce najczęściej uprawiana jest odmiana ‘Madame Gallen”.

Komentarze (1):
~cypriano47@wp.pl (niezalogowany, 77.89.91.*) 2016.09.04, 21:30

Czy jest dostępny w Kaliszu? ,pozdrawiam

Czy opinia jest przydatna?
( 0 / 0 ) Opinia przydatna dla użytkowników
zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...
Wczytywanie...