Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Mamilaria – popularny kaktus

Mamilaria to chętnie uprawiana w naszych domach roślina ozdobna z rodziny kaktusowatych. Swą popularność zawdzięcza posiadaniu ładnych, drobnych kwiatów, które pojawiają się od wiosny do jesieni (głównie latem). Liczne kwiaty tworzą na wierzchołku pędu dekoracyjny wianuszek, przypominający koronę i mogą mieć barwę od kremowej, żółtej, przez różową, czerwoną, aż do purpurowej i fioletowej. Mamilarie są łatwe w uprawie i przy odrobinie pielęgnacji mogą być ciekawą ozdobą naszego mieszkania, a w okresie letnim – także balkonu czy tarasu.

POCHODZENIE I WYSTĘPOWANIE

Mamilaria (Mammillaria) to często hodowany w naszych domach sukulent z rodziny kaktusowatych. Swą popularność zawdzięcza dekoracyjnym kwiatom, które pojawiają się wiosną i latem. Ponadto jest to roślina dość łatwa w uprawie. Mamilaria pochodzi z Meksyku, ale w naturze spotkać ją można także w Ameryce Południowej (np. w Gwatemali, Hondurasie, Kolumbii, Wenezueli), a także na Karaibach i na południu Stanów Zjednoczonych. Znanych jest ponad trzysta gatunków tych ciekawych roślin, a także wiele odmian, które różnią się pomiędzy sobą przede wszystkim wielkością brodawek, pokrojem, wysokością oraz kolorem kwiatów. Mamilarie można także podzielić ze względu na zewnętrzne podobieństwo poszczególnych gatunków. W związku z tym wyróżnia się mamilarie zielone, białe, barwne, o haczykowatych cierniach oraz miniaturowe, które często posiadają bardzo duże kwiaty.

WYGLĄD

Kaktusy te mogą mieć pokrój kulisty lub walcowaty i osiągają wysokość od 5 do 30-40 cm. Mogą rosnąć pojedynczo lub w grupach, zebrane w kępy do średnicy nawet 50 cm. Mamilaria nie posiada żeber, ma natomiast brodawki (łac. „mammill”), z których wyrastają ciernie (po kilka sztuk), tworząc okółki. Ciernie i włosy wyrastające ze szczytu każdej brodawki wyglądają bardzo dekoracyjnie i – obok kwiatów – są główną ozdobą rośliny. Ciernie mogą być delikatne i włosowate albo długie i ostre, różnią się także barwą – od białych i kremowych, przez żółtawe aż do czerwonawych i brązowych. Mamilarie kwitną wiosną i latem. Kwiaty pojawiają się w zagłębieniach pomiędzy brodawkami (z aksilli czyli pachwin) na wierzchołku rośliny i tworzą charakterystyczny wianuszek, przypominający koronę. Kwiaty mogą mieć wielkość od kilku milimetrów do kilku centymetrów i są bardzo liczne. Występują w kolorze białym, kremowym, żółtym, czerwonym, różowym, purpurowym (w różnych odcieniach) i mają talerzykowaty lub lejkowaty kształt. Owoce mamilarii dojrzewają we wnętrzu pędu i pojawiają się na powierzchni dopiero wtedy, kiedy w pełni dojrzeją. Są podłużne, gładkie i mają intensywną czerwoną barwę (choć owoce niektórych gatunków są jasnozielone) i często pozostają na roślinie przez całą zimę, co stanowi dodatkową ozdobę kaktusa.

STANOWISKO I PODŁOŻE

Mamilaria potrzebuje bardzo słonecznego i ciepłego stanowiska – idealny będzie parapet z wystawą południową lub południowo-zachodnią albo południowo-wschodnią. Zbyt mała ilość światła spowoduje, że roślina nie zakwitnie. W okresie wiosenno-letnim pojemnik z kaktusem można wystawić na balkon czy taras, jednak musimy zadbać, aby roślina nie była narażona na opady deszczu, ponieważ nadmiar wody jej nie służy. Mamilarie bardzo dobrze znoszą wysokie temperatury, są natomiast bardzo wrażliwe na przymrozki – temperatura poniżej 0 stopni sprawia, że woda w tkankach roślinnych zamarza. Kaktusy te wymagają regularnego wietrzenia. Mamilaria preferuje gliniasto-piaszczyste przepuszczalne podłoża o odczynie obojętnym. Do jej uprawy można użyć gotowych mieszanek przeznaczonych dla kaktusów, jakie dostaniemy w każdym centrum ogrodniczym. Można też skomponować odpowiednie podłoże samemu – wystarczy wymieszać odkwaszony torf (lub kompost) z ziemią próchniczą, piaskiem i drobnym żwirkiem. Na dno donicy trzeba wysypać warstwę drenażu, aby umożliwić swobodny odpływ nadmiaru wody. Mamilarie rozmnaża się głównie przez wysiew nasion, które można pozyskać z dojrzałych owoców. Można także pobierać sadzonki z dobrze rozrośniętych karp. Młodych egzemplarzy mamilarii nie trzeba przesadzać zbyt często. Starsze rośliny przesadzamy co około 3-4 lata, najlepiej na wiosnę. W trakcie przesadzania i innych zabiegów pielęgnacyjnych powinno się używać rękawiczek, ponieważ drobne ciernie mogą powbijać się w dłonie albo boleśnie nas pokłuć.

ZIMOWANIE MAMILARII

Mamilarie w okresie od października/listopada aż do marca/kwietnia przechodzą w stan spoczynku. Doniczkę z kaktusem należy wtedy umieścić w jasnym i dość chłodnym pomieszczeniu – optymalna temperatura zimą powinna wynosić około 10 stopni C (wytrzymują nawet temperaturę około 6-8 stopni C). Idealnym miejscem byłaby lekko ogrzewana weranda lub ogród zimowy. W okresie spoczynku kaktus praktycznie nie wymaga podlewania. Całkowicie zaprzestajemy też nawożenia. Jeśli w okresie zimowym zapewnimy mamilarii optymalne warunki, odwdzięczy się obfitym kwitnieniem w kolejnym roku. Jeśli zimą będziemy trzymać mamilarię w bardzo chłodnym pomieszczeniu na parapecie, trzeba uważać, żeby kaktus nie dotykał do szyby. Kontakt z lodowatym szkłem mógłby spowodować zamarznięcie wody w tkankach rośliny.

CIEKAWE GATUNKI

Mamilaria Blossfelda (Mammillaria blossfeldiana) – ma kulisty pokrój i dorasta do około 4-6 cm. Kwitnie na początku lata i ma wyjątkowo duże kwiaty (długości 3,5 cm i średnicy 2 cm), które są bardzo dekoracyjne: lejkowate, bladoróżowe z karminowymi prążkami.

Mamilaria jedwabista (Mammillaria bombycina) – ma kulisto-kępiasty pokrój i dorasta do około 15-20 cm. Latem w górnej części pędu pojawiają się liczne, drobne, lejkowate kwiaty barwy od różowej do karminowej.

Mamilaria Carmen (Mammillaria carmenae) – walcowate pędy osiągają 5-8 cm wysokości i 3-4 cm średnicy. Od wiosny do późnego lata pojawiają się liczne, lejkowate kwiaty barwy kremowej lub różowej o średnicy 1 cm.

Mamilaria zwarta (Mammillaria compressa) – tworzy niskie, półkuliste kępy barwy niebieskozielonej. Kwitnie latem, a liczne kwiaty średnicy 1,5 cm mają ciemno-purpurowy kolor.

Mamilaria Hahna (Mammillaria hahniana) – dorasta do wysokości 20 cm przy średnicy 10-20 cm i tworzy płasko-kuliste kępy. Zakwita latem, a jej liczne, lejkowate kwiaty średnicy 1,5-2 cm mają purpurowo-czerwoną barwę.

Mamilaria wspaniała (Mammillaria magnifica) – początkowo kulisty pęd z czasem staje się walcowaty i osiąga wysokość od 20 do 40 cm przy średnicy 7-9 cm. Drobne, okółkowo ułożone kwiaty mają czerwono-fioletową barwę i pojawiają się latem.

Mamilaria długobrodawkowa (Mammillaria longimamma) – ma kulisty pokrój, wysokość 10-12 cm i średnicę 10 cm i jasnozielony korpus z mięsistymi brodawkami. Kwitnie latem i ma zielono-żółte kwiaty, dość duże: 6 cm wielkości.

Mamilaria wielkobrodawkowa (Mammillaria magnimamma) – na szaro-zielonym korpusie znajdują się spiralnie ułożone stożkowate brodawki. Pokrój kulisty, kępiasty. Kwiaty rozwijają się od wiosny do jesieni i mogą mieć barwę kremową, czerwoną lub purpurowo-fioletową.

Mamilaria Matudy (Mammillaria matudae) – korpus jest smukły i walcowaty, osiąga 30 cm wysokości przy 3-5 cm średnicy. Latem pojawiają się liczne, purpurowe kwiaty długości 1,5 cm.

Mamilaria starcza (Mammillaria senilis) – jasnozielony pęd z czasem staje się walcowaty lub jajowaty i osiąga wysokość do 15 cm przy średnicy 6-10 cm. Długorurkowate kwiaty mają 6 cm średnicy i barwę od szkarłatnoczerwonej do fioletowej.

Mamilaria gęstokolczasta (Mammillaria spinosissima) – niebieskozielony pęd początkowo ma pokrój kulisty, później kolumnowy przy wysokości 30 cm i średnicy 5-8 cm. Żółtawe, czerwono-różowe lub purpurowe kwiaty mają wielkość 1,5 cm i licznie pojawiają się latem.

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...