Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Malinojeżyna

Malinojeżyna to długowieczny krzew, który powstał ze skrzyżowania maliny i jeżyny. Jest nieco bardziej wymagający w uprawie niż gatunki macierzyste, jednak przy prawidłowej pielęgnacji  odwdzięczy się obfitym owocowaniem każdego roku. Jedną z popularniejszych odmian malinojeżyny jest odmiana 'Tayberry', która ma owoce barwy ciemnoczerwonej, bardzo smaczne i soczyste. Jest to odmiana bardzo plenna, owoce dojrzewają stopniowo od końca czerwca do końca sierpnia. Krzewy te mogą dorastać do 180 cm wysokości.

Pochodzenie i występowanie

Malinojeżyna (Rubus hybrids) to roślina należąca do rodziny różowatych, która powstała ze skrzyżowania ze sobą dwóch gatunków: maliny właściwej (Rubus idaeus) oraz jeżyny krzewiastej (Rubus fruticosus). Mieszaniec ten został wyhodowany w Szkockim Instytucie Produkcji Roślinnej w Dundee. Malinojeżyna łączy w sobie cechy dwóch gatunków tych krzewów jagodowych: po malinie charakteryzuje się dużymi owocami barwy czerwonej lub bordowej, jeżynie natomiast zawdzięcza długie, wiotkie pędy. Malinojeżyna jest gatunkiem wieloletnim cenionym przede wszystkim za bardzo smaczne i słodkie owoce. Prawidłowo pielęgnowana owocuje obficie każdego roku. Spotyka się ją głównie w uprawie amatorskiej, ponieważ raczej nie nadaje się do uprawy towarowej. Malinojeżyna to krzew nieco bardziej wymagający w uprawie niż gatunki, od których pochodzi.

Wygląd

Malinojeżyna to krzew o bardzo silnym wzroście. Posiada rozgałęzione, długie pędy, które mogą osiągać nawet 3-4 m długości. Pędy pokryte są licznymi kolcami (chociaż są też odmiany, które nie posiadają kolczastych pędów). Malinojeżyna nie wytwarza rozłogów (w przeciwieństwie do maliny), w związku z czym nie rozrasta się na boki.

Malinojeżyna kwitnie dość późno – w czerwcu, ale owoce dojrzewają dosyć szybko. Krzew ten owocuje na pędach dwuletnich, a owoce dojrzewają latem (od połowy lipca do końca sierpnia). Owoce malinojeżyny stanowią połączenie owoców malin i jeżyn. Są duże (4-6 cm), w kształcie walcowate, cylindryczne, lekko wydłużone. Mogą mieć barwę od jasnoczerwonej do ciemnopurpurowej (w zależności od odmiany). Owoce malinojeżyny są bardzo aromatyczne, słodkie, czasem lekko kwaskowate. Idealnie nadają się zarówno do bezpośredniego spożycia, jako dodatek do ciast czy deserów, a także na przetwory czy do mrożenia. Dojrzałe owoce malinojeżyny zbiera się z całym dniem kwiatowym (podobnie jak u jeżyny).  

Warunki uprawy i sadzenie

Malinojeżyna to krzew nieco bardziej wymagający w uprawie niż gatunki, od których pochodzi. Roślina ta preferuje stanowiska ciepłe, słoneczne, szybko się nagrzewające i osłonięte przed silnymi wiatrami. Wymaga gleb żyznych, próchniczych, bogatych w składniki odżywcze, luźnych, o lekko kwaśnym odczynie (pH 6.0-6.5). Malinojeżyna powinna rosnąć w glebie dostatecznie wilgotnej, ale woda nie może zalegać w podłożu – zbyt duża ilość wilgoci prowadzi do zagniwania korzeni i niekorzystnie wpływa na mrozoodporność. Nie należy sadzić malinojeżyny na glebach ciężkich, podmokłych, zalewowych, gliniastych. Roślinom tym nie służą także gleby suche, piaszczyste, jałowe.

Malinojeżyny najlepiej sadzić wiosną oraz na jesieni. Krzewy sadzone na wiosnę powinniśmy obficie podlewać, natomiast wokół krzewów posadzonych jesienią trzeba usypać kopczyki z ziemi, które ochronią bryłę korzeniową przed przemarzaniem. Sadzić możemy rośliny z tzw. gołym korzeniem (wczesna wiosna/jesień) lub z uprawy pojemnikowej (cały sezon wegetacyjny). Krzewy umieszczamy nieco głębiej, niż rosły do tej pory (około 5 cm). Sadzonki obficie podlewamy, a glebę wokół lekko udeptujemy, aby ziemia dokładnie oblepiła korzenie. Malinojeżyny nie należy sadzić w zagłębieniach terenu, w których zbiera się woda (tzw. zastoiska mrozowe).

Prowadzenie i przycinanie krzewów

Malinojeżynę można uprawiać w formie kolumnowej lub szpalerowej. W przypadku uprawy kolumnowej najsilniejsze pędy dwuletnie przywiązujemy do wysokiego, mocnego palika. Po owocowaniu pędy wycinamy, a następnie do palika przywiązujemy pędy tegoroczne, które będą owocować w kolejnym roku. W przypadku uprawy szpalerowej należy wbić w ziemię paliki, a pomiędzy nimi w dwóch rzędach rozciągnąć drut (na wysokości około 50-60 cm oraz 120-130 cm). Rośliny sadzimy obok siebie w odstępach co około 1,5-2 m, aby mogły swobodnie się rozrastać. Przycinamy je na wysokości około 150-160 cm. Dwuletnie pędy przywiązujemy do drutu, a po owocowaniu wycinamy je i przywiązujemy pędy tegoroczne. Malinojeżyny przycinamy w okresie od końca sierpnia do września.

Zabiegi pielęgnacyjne

Malinojeżyna to krzew, który nie jest całkowicie odporny na mróz, dlatego wymaga okrycia na zimę. Rośliny uprawiane w formie szpalerowej należy późną jesienią przygiąć do ziemi i zabezpieczyć np. agrowłókniną lub słomą. Natomiast malinojeżyny uprawiane w formie kolumnowej trzeba owinąć słomianymi chochołami. Osłony zdejmujemy wczesną wiosną.

Malinojeżyny nie wytwarzają odrostów korzeniowych (w odróżnieniu od malin), więc rozmnożyć je można za pomocą odkładów wierzchołkowych lub poprzez sadzonki zielne. Jeśli chcemy rozmnożyć krzewy przez odkłady, należy przygiąć pędy do ziemi i przysypać je ziemią. Kiedy się ukorzenią, trzeba odciąć sadzonkę i przesadzić ją na miejsce docelowe. Rozmnażanie przez sadzonki należy przeprowadzić w okresie letnim (lipiec). W tym celu pobieramy około 30-40 cm sadzonki półzdrewniałe z pędów tegorocznych i ukorzeniamy je wilgotnym podłożu (mieszanina torfu i piasku).

Malinojeżyna może być narażona na występowanie szkodników takich jak np. krzywik maliniaczek, mszyce, przebarwiacz malinowy, pryszczarka, szpeciel jeżynowiec. Czasem pojawiają się też choroby grzybowe (np. mączniak). Szkodniki i choroby, które atakują maliny i jeżyny, mogą także zaatakować malinojeżynę. W przypadku stwierdzenia objawów, krzewy należy opryskać odpowiednim środkiem ochrony roślin.

Malinojeżyny należy regularnie odchwaszczać, aby nie musiały konkurować z innymi roślinami o wodę i składniki odżywcze. Glebę wokół roślin warto wyściółkować korą drzew iglastych.

Zastosowanie

Malinojeżyny uprawia się przede wszystkim ze względu na bardzo smaczne, słodkie i soczyste owoce. Owoce są duże, w zależności od odmiany mogą być jasnoczerwone lub ciemnopurpurowe. Idealnie nadają się zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i na przetwory. Można z nich robić dżemy, konfitury, galaretki, soki, wina czy nalewki. Owoce malinojeżyny można także mrozić.

Odmiany

'Buckingham Tayberry' – jest to odmiana bezkolcowa o smacznych, soczystych, ciemnoczerwonych owocach, które mogą osiągać około 5 cm długości. Owoce zaczynają dojrzewać w połowie lipca i dojrzewają stopniowo do połowy sierpnia.

'Loganberry' – jest to amerykańska odmiana bezkolcowa. Ma duże owoce o wydłużonym kształcie, które dojrzewają w drugiej połowie lipca. Owoce mają kolor jasnoczerwony. Odmiana wrażliwa na mróz, wymaga okrycia na zimę.

'Tayberry'– jedna z najpopularniejszych odmian malinojeżyny. Ma owoce barwy ciemnoczerwonej, bardzo smaczne i soczyste. Odmiana bardzo plenna, owoce dojrzewają stopniowo od końca czerwca do końca sierpnia. Krzewy mogą dorastać do 180 cm wysokości.

 

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...