Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Kaktusy

Aby kaktusy prawidłowo rosły, należy uprawiać je zgodnie z ich cyklem życiowym. Sukulentom trzeba zapewnić warunki umożliwiające im naprzemienne okresy rozwoju i spoczynku. Rośliny te wymagają bardzo słonecznego i ciepłego stanowiska oraz przepuszczalnej, ubogiej w składniki pokarmowe gleby. Ostrożnie z podlewaniem i nawożeniem.

Pochodzenie i występowanie

Kaktusy – a właściwie kaktusowate (Cactaceae) – to sukulenty łodygowe, do których należą rośliny zielne, wieloletnie i częściowo zdrewniałe. W zależności od przyjętego systemu klasyfikacyjnego, do kaktusowatych można zaliczyć od ponad 20 do ponad 200 rodzajów i około 1500-2000 gatunków. Środowiskiem naturalnym kaktusów są rejony pustynne, półpustynne i góry, ale można je także spotkać w lasach deszczowych. Zasięg ich występowania rozciąga się od poziomu morza do wysokości nawet 5000 m n. p. m (w Peru i Boliwii). W naturze kaktusy występują głównie w Ameryce Północnej i Południowej (od Kanady, przez USA, Meksyk, Amerykę Środkową i Południową aż do Cieśniny Magellana), ale można je także spotkać w Afryce, na Madagaskarze, na Sri Lance, w Australii, a nawet w rejonie Morza Śródziemnego. Kaktusy uprawiane są jako doniczkowe rośliny ozdobne w wielu miejscach na świecie, także w Polsce. Na doniczkowe gatunki wykorzystuje się głównie gatunki pochodzące z Argentyny, Boliwii i Meksyku.

 

Wygląd

Kaktusy są bardzo zróżnicowane pod względem wyglądu i wielkości: najmniejsze mają zaledwie 1 cm, największe osiągają rozmiary powyżej 10-12 m wysokości. Jeśli chodzi o kształt pędu, to kaktusy mogą mieć kształt kulisty, kolumnowy lub walcowaty. Pędy mogą być jednoczłonowe, wieloczłonowe, rozgałęzione, pojedyncze. Mogą mieć kształt wzniesiony, płożący, zwisający, mogą się także wspinać po podporach. Kaktusy mają ciernie, które są przekształconymi liśćmi. Ciernie także są bardzo zróżnicowane pod względem wyglądu – mogą mieć kształt włosowaty, szczecinowaty, stożkowaty, mogą być pierzaste, kosmate, niektóre są zakończone prosto, inne są haczykowate. Ciernie zakończone haczykiem noszą nazwę glochid – bardzo łatwo się łamią i wbijają pod skórę, a ich wyciąganie jest niezwykle bolesne i trudne.

Wiele gatunków kaktusów kwitnie w warunkach domowych – kwiaty mogą utrzymywać się kilka godzin lub kilka dni. W zależności od gatunku, kaktusy kwitną w dzień albo w nocy, kwiaty pojawiają się na szczycie pędu lub u nasady, a wiele z nich wydziela delikatny zapach.

Warunki uprawy

W swoim środowisku naturalnym kaktusy rosną w klimacie, gdzie występują bardzo skąpe opady deszczu (albo nie ma ich wcale), a podłoże jest piaszczyste lub skaliste, bardzo ubogie w składniki odżywcze, wręcz jałowe. Przeważnie rosną w bardzo nasłonecznionych miejscach w klimacie suchym i gorącym. Jednak okresowo temperatura może tam spadać do kilku stopni powyżej zera, a czasem jest lekki mróz. Kaktusy przystosowały się do tak ekstremalnych warunków klimatycznych – potrafią magazynować wodę i ograniczać jej parowanie.

Aby kaktusy dobrze rosły w warunkach domowych, należy zapewnić im warunki podobne do naturalnych. Przede wszystkim muszą rosnąć w bardzo słonecznym i ciepłym miejscu – najlepszy będzie parapet o wystawie południowej lub specjalne okno kwiatowe czy szklarnia.

Kaktusy powinny rosnąć w specjalnym podłożu przeznaczonym dla sukulentów, które musi być przede wszystkim przepuszczalne. Gleba dla kaktusów powinna być piaszczysta, sucha, przewiewna, uboga w składniki pokarmowe (wręcz jałowa), o odczynie lekko kwaśnym. Do podłoża można dodać gruboziarnistego piasku czy żwiru. Na dno pojemnika koniecznie trzeba wysypać warstwę drenażową, aby umożliwić swobodny odpływ nadmiaru wody.

Kaktusy wymagają podłoża suchego, więc należy bardzo uważać z podlewaniem. Bardziej obficie podlewamy je tylko na wiosnę, na początku sezonu wegetacyjnego. Podlewanie ograniczamy latem, a w okresie jesienno-zimowym podlewamy rośliny bardzo oszczędnie, kiedy ziemia w doniczce wyraźnie przeschnie (nawet co kilka tygodni).

Kaktusy w naturze rosną w podłożu jałowym, więc nie wymagają częstego nawożenia. Rośliny te zasilamy kilka razy w ciągu sezonu wegetacyjnego – od maja do końca lata. Do nawożenia najlepiej używać specjalnych nawozów przeznaczonych dla kaktusów, które mają zbilansowany skład. Nie należy nawozić kaktusów zaraz po przesadzeniu oraz w okresie jesienno-zimowym i wczesną wiosną.

Zabiegi pielęgnacyjne

Aby kaktusy prawidłowo rosły, należy uprawiać je zgodnie z ich cyklem życiowym. Sukulentom trzeba zapewnić warunki umożliwiające im naprzemienne okresy rozwoju i spoczynku. Okres spoczynku przeważnie przypada zimą, trzeba wtedy ograniczyć podlewanie i obniżyć temperaturę do około 12-15 stopni C. Temperatura zimowania jest inna dla różnych gatunków: kaktusy zimnolubne mogą przezimować w temperaturze około 5 stopni C, ciepłolubne wymagają temperatury wyższej – nawet 18 stopni C. Po okresie spoczynku kaktusy powinny zostać zahartowane, nim wrócą na swoje stałe miejsce. Gatunki kwitnące powinny zawiązać pąki kwiatowe po około 3-6 tygodniach. Kwitnienie większości kaktusów przypada na maj i czerwiec.

Kaktusy przesadzamy na wiosnę do doniczek niewiele większych, niż rosły do tej pory. Podlewamy je dopiero po kilku dniach. Nie nawozimy.

Kaktusy mogą być atakowane przez szkodniki takie jak: wełnowce i przędziorki. Porażone rośliny należy opryskać odpowiednim środkiem chemicznym. Z chorób najczęściej występują te o podłożu grzybowym.

Wybrane gatunki kwitnące

Astrofytum – kaktusy te w naturze występują w północno-wschodnim Meksyku. Mają kształt kulisty lub gwiaździsty i dobrze wykształcone żebra, których jest od 5 do 10. Żebra niektórych gatunków pokrywają grube, białe włoski. Kaktusy te mają duże kwiaty barwy żółtej w różnych odcieniach, z czasem czerwieniejące.

Echinocereus – kaktusy o walcowatym kształcie i wysokości do 130 cm, wymagają okresu spoczynku przez około 5-6 miesięcy (bez podlewania). Mają piękne kwiaty o kielichowatym kształcie, które osiągają nawet 10 cm średnicy.

Echinocactus grusonii – kaktus ten w naturze występuje głównie w Meksyku. Ma kształt kuli i osiąga dość duże rozmiary: może dorastać do metra wysokości przy średnicy 50-80 cm. Kaktus ten posiada od 20 do 35 żeber z niewielkimi areolami, które pokryte są filcem, wyrastają z nich żółtozłociste ciernie długości 3-5 cm. Kwitną tylko starsze egzemplarze, kwiaty są duże i żółte.

Echinopsis – kaktusy te pochodzą z Ameryki Południowej. Charakteryzują się dużą zmiennością: mogą mieć kształt kulisty, walcowaty lub kolumnowy. Są bardzo proste w uprawie i łatwo doprowadzić je do kwitnienia. Kwiaty rozwijają się w nocy, są długie i lejkowate.

Ferokaktus – kaktusy te w naturze rosną w USA i Meksyku. Mają kształt kulisty, z wiekiem bardziej walcowaty, posiadają długie, mocne ciernie. Kwitną dopiero wtedy, kiedy osiągną wysokość przynajmniej 25 cm. Kwiaty mają kształt lejkowaty lub dzwonkowaty i mogą być barwy żółtej, różowej lub czerwonej. Są to kwiaty dzienne, zamykają się na noc.

Mamilaria – kaktusy te w naturze występują w USA, Meksyku i na północy Ameryki Południowej. Znanych jest około 160 gatunków mamilarii. Kaktusy te są niewielkie, dorastają do około 30 cm wysokości i przeważnie mają kształt kulisty. Nie posiadają żeber. Kwiaty mają kształt lejkowaty lub talerzykowaty i występują w wielu barwach.

Notokaktus – kaktusy te w naturze występują w Brazylii i Argentynie. Mają kształt kulisty, z wiekiem bardziej walcowaty. Kwitną na na żółto, pomarańczowo, czerwono, różowo.

Opuncja – kaktusy te w naturze występują w Ameryce Północnej i Południowej. Mają bardzo wiele różnorodnych form, niektóre z nich mogą być nawet uprawiane w ogródkach skalnych i alpinariach w naszym klimacie. Opuncje mają piękne kwiaty barwy żółtej, pomarańczowej lub czerwonej w różnych odcieniach.

zobacz produkty
Wczytywanie...