Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Jesień pełna astrów

Astry (zwane marcinkami) to jedne z najpopularniejszych jesiennych kwiatów. Zakwitają pod koniec sierpnia i mogą być ozdobą ogrodu nawet do listopada. Dekoracyjne są przede wszystkim ich kwiaty we wszystkich odcieniach fioletu, błękitu, różu i czerwieni.

NAZWA I ZASTOSOWANIE

Słowo „aster” pochodzi z łaciny i oznacza gwiazdę. W przypadku astrów nazwa wiąże się także z budową tej rośliny, ponieważ kwiaty marcinków mają gwiaździsty kształt. Astry nie są trudne w uprawie i nie wymagają zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Dlatego są bardzo popularne w naszych ogrodach. Kwitną wtedy, kiedy większość roślin już przekwitła, a intensywne barwy ich kwiatów potrafią ożywić każdy jesienny ogródek. Nadają się nie tylko do uprawy w gruncie, można je także sadzić w donicach i w pojemnikach na tarasie czy na balkonie. Niektóre gatunki i odmiany nadają się również na kwiat cięty. Marcinki to rośliny wieloletnie, które bardzo dobrze znoszą długie polskie zimy i nie trzeba zabezpieczać ich przed mrozem.

WARUNKI UPRAWY

Marcinki to rośliny dość łatwe w uprawie. Aby pięknie rosły i obficie kwitły, należy zapewnić im ciepłe, jasne i słoneczne stanowisko. Wymagają też żyznej, próchniczej gleby zasobnej w związki pokarmowe. Astry źle rosną w podłożu piaszczystym, ubogim i suchym, nie tolerują także stanowisk podmokłych. Jednak w czasie dużej suszy należy je obficie podlewać. Rosną dość szybko, więc trzeba je regularnie zasilać nawozami wieloskładnikowymi. Nawożenie jest szczególnie wskazane w okresie kwitnienia (czyli jesienią), kiedy rośliny potrzebują dużej dawki składników odżywczych. Astry często atakowane są przez mączniaka prawdziwego. Silnie porażone pędy należy usunąć i spalić, a roślinę trzeba opryskać odpowiednim środkiem chemicznym. Profilaktycznie powinno stosować się także opryski preparatami grzybobójczymi, a także środkami na mszyce.

REGULARNE PRZYCINANIE

Aby nasze astry miały ładny pokrój i dobrze się rozkrzewiały, należy je regularnie przycinać. Marcinki przycinamy po kwitnieniu, a także w czerwcu i w połowie lipca. Skracanie pędów przyczynia się do zagęszczania rośliny, a także do bardziej obfitego kwitnienia. Astry to długowieczne byliny, jednak co kilka lat (3-5) warto je odmłodzić. Stare rośliny rosnące ciągle w tym samym miejscu słabiej kwitną. Odmładzanie marcinków polega na wykopaniu kęp i rozdzieleniu ich. Zabieg ten najlepiej wykonać jest wczesną wiosną (marzec). Dzielenie kęp to także najlepszy sposób na rozmnażanie astrów. Można je także rozmnażać przez sadzonki (pobierane w kwietniu i maju) oraz z nasion.

ASRTY - GATUNKI WYSOKIE

Astry nowoangielskie i nowobelgijskie to rośliny, które mogą osiągać dość duże rozmiary (dorastają nawet do około 2 m wysokości). Poza tym rosną dość szybko, więc należy zapewnić im odpowiednie podpórki. W przeciwnym razie będą pokładać się pod swoim ciężarem i stracą całą swą urodę. Wyższe odmiany astrów oprzeć można o specjalną drabinkę lub trejaż. Można też posadzić je wzdłuż płotu, ogrodzenia czy ściany budynku i po prostu podwiązać. Wysokie gatunki będą stanowić barwne tło dla niższych roślin, dlatego warto posadzić je z tyłu rabaty.

ASTRY - GATUNKI NISKIE

Niższe astry świetnie nadają się jako rośliny okrywowe (np. astry krzaczaste), można z nich także tworzyć obwódki i niskie żywopłoty. Pięknie wyglądają też posadzone na klombie z innymi roślinami lub wzdłuż ogrodowych ścieżek. Astry dobrze prezentują się na rabatach, gdzie rosną inne jesienne gatunki np.: chryzantemy, dalie, nawłocie, rozchodniki, rudbekie, trytomy, zawilce japońskie, a także ozdobne trawy (np. miskanty, śmiałek darniowy, trawa pampasowa).

NAJPOPULARNIEJSZE GATUNKI ASTRÓW

Kwitnące na biało, różowo, czerwono, fioletowo, niebiesko astry są ciekawą ozdobą jesiennego ogrodu. Z wielu odmian i gatunków każdy może wybrać coś dla siebie. Do najpopularniejszych należą astry alpejskie, krzaczaste, nowoangielskie oraz nowobelgijskie.

 

Aster alpejski

Aster alpejski (Aster alpinus) to dość niska bylina, która dorasta do około 20-30 cm wysokości. Spotkać go można w górach Ameryki Północnej, Europy i Azji. Dziko rosnące astry alpejskie występują także w polskich górach. Zakwitają najwcześniej ze wszystkich astrów – w maju – i kwitną aż do końca czerwca. Rośliny ta preferują stanowiska ciepłe i słonecznie, w miejscu pełnym słońca astry alpejskie będą kwitły długo i obficie. Wymagają żyznego i przepuszczalnego podłoża. Gatunek ten dobrze wygląda posadzony na skalniakach. Idealnie nadaje się także na kwiat cięty. Na zimę należy astry alpejskie zabezpieczyć przed mrozem.

 

Aster krzaczasty

Aster krzaczasty (Aster dumosus) jest jednym z najniższych astrów, ponieważ osiąga wysokość od około 20 do około 50 cm. Pochodzi z Ameryki Północnej. Jest to bardzo dekoracyjna bylina o gęstym i zwartym pokroju. Zakwita pod koniec lata oraz jesienią (sierpień-październik), a kuliste krzewinki obficie obsypane są kwiatami. Astry krzaczaste najpiękniej prezentują się posadzone w grupach. Można je sadzić na rabatach bylinowych, w ogródkach skalnych oraz na klombach przy trawniku. Nadają się także na obwódki i niskie żywopłoty oraz jako rośliny okrywowe. Aby intensywnie rosły i pięknie kwitły, należy umieścić się na stanowisku jasnym, słonecznym i ciepłym. Astry krzaczaste wymagają też żyznego podłoża i częstego nawożenia w okresie kwitnienia.

 

Aster nowobelgijski

Aster nowobelgijski (Aster novi-belgii) to jedna z najpopularniejszych, jesiennych roślin polskich ogrodów. Jej środowiskiem naturalnym jest Ameryka Północna. Gatunek ten ma ciemnozielone liście i rośnie dość silnie, tworząc rozłogi, więc jest dość ekspansywny. Zakwita pod koniec sierpnia i kwitnie aż do listopada. Astry nowobelgijskie mogą dorastać do około 100-160 cm, dlatego nadają się do posadzenia przy płotach, ogrodzeniach oraz przy ścianach budynków. Mogą stanowić barwne tło dla mniejszych roślin, tworzy się z nich także wielopoziomowe kompozycje kwiatowe. Ze względu na swoją wysokość astry te wymagają podpór i podwiązywania. Rośliny te najlepiej rosną w żyznym i próchniczym podłożu, wymagają też regularnego nawożenia szczególnie w okresie kwitnienia. Jeśli posadzimy je na stanowisku jasnym i słonecznym, odwdzięczą się obfitym kwitnieniem. Kwiaty astrów nowobelgijskich są duże (mają około 3 cm średnicy) i mogą mieć barwę biała, różową, czerwoną, fioletową lub niebieską. Rośliny te silnie się rozrastają, więc co około 3-4 lata należy je odmłodzić i przesadzić.

 

Aster nowoangielski

Aster nowoangielski (Aster novae-angliae) to najwyższy z astrów, może dorastać nawet do 2 m wysokości. Przeważnie spotyka się jednak rośliny, które mają powyżej 150 cm. Astry nowoangielskie pochodzą z Ameryki Północnej. Mają jasnozielone listki oraz długą, sztywną, wyprostowaną łodygę, która jest częściowo zdrewniała i pokryta włoskami. Te wysokie rośliny dobrze prezentują się posadzone w parkach, w dużych ogrodach i na działkach. Mogą także stanowić kolorowe tło dla innych roślin. Charakteryzują się silnym wzrostem i (podobnie jak astry nowobelgijskie) także wymagają podpór i podwiązywania. Astry nowoangielskie zakwitają najpóźniej ze wszystkich astrów. Niebieskie, fioletowe, różowe bądź czerwone kwiaty pojawiają się dopiero we wrześniu i są ozdobą rośliny aż do listopada. Rośliny te wymagają jasnego i słonecznego stanowiska, bardzo źle rosną w cieniu. Astry te powinny rosnąć w glebie przepuszczalnej i żyznej. Nie tolerują zarówno podłoża zbyt suchego, jak i podmokłego. Są to rośliny całkowicie mrozoodporne, więc nie wymagają okrycia na zimę. Co ciekawe kwiaty astrów nowoangielskich zamykają się po zmroku, w czasie opadów deszczu, a także zaraz po ścięciu. W związku z tym rośliny nie nadają się kwiat cięty. Potoczna nazwa astrów nowoangielskich to marcinki.

 

Aster gawędka

Aster gawędka (Aster amellus) jest rośliną średnio wysoką, dorasta do około 40-80 cm. Pochodzi z Europy Środkowej, spotkać go można także w zachodnich rejonach Azji. Kwitnie od połowy lipca do końca października, a kwiaty mogą przybierać barwę białą, różową, czerwoną, fioletową lub niebieską w różnych odcieniach. Astry te nadają się na kwiat cięty, można je także sadzić na rabatach bylinowych. Wymagają stanowiska słonecznego, a podłoże powinno być żyzne i lekkie, najlepiej wapienne. W czasie suszy należy je obficie podlewać, a w okresie kwitnienia trzeba rośliny zasilać nawozem. Aster gawędka to bylina długowieczna, ale rosnąca bardzo wolno. Co około 4-5 lat rośliny należy odmłodzić, ponieważ zaczynają słabiej kwitnąć.

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...
Wczytywanie...