Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Jałowiec

Jałowce to rośliny wytrzymałe na suszę, mróz, zanieczyszczenia powietrza. Najlepiej rosną na stanowiskach wybitnie słonecznym, w podłożu suchym, piaszczystym, jałowym. Wśród jałowców jest wiele różnych gatunków i odmian, które różnią się między sobą pokrojem, wysokością i zabarwieniem igieł.

Pochodzenie i występowanie

Jałowiec (Juniperus) to roślina iglasta należąca do rodziny cyprysowatych. Jałowce w naturze rosną na półkuli północnej w strefie klimatów umiarkowanych i subpolarnych, a także w wysokich górach w strefie międzyzwrotnikowej. Iglaki te mają bardzo wiele gatunków i odmian, które różnią się między sobą wysokością (od 15 cm do nawet 40 m), pokrojem (płożący, kulisty, stożkowaty, kolumnowy), wybarwieniem igieł i łusek (ciemnozielone, jasnozielone, szaroniebieskie, złociste). Jałowce dzięki dużemu zróżnicowaniu znajdą zastosowanie w każdym ogrodzie. Mogą rosnąć tam, gdzie inne rośliny sobie nie poradzą – w pełnym słońcu, na suchej, jałowej, piaszczystej glebie.

 

Wygląd

Jałowiec to rodzaj bardzo zróżnicowany, w obrębie którego znajdziemy krzewy niskie i płożące, krzewy szeroko rozrastające się, drzewa o pokroju kolumnowym lub wąsko stożkowatym. Niektóre gatunki rozwijają liście tylko w formie igieł (np. jałowiec pospolity, łuskowaty, rozesłany), inne mają igły oraz łuski (np. jałowiec sabiński, chiński, pośredni, wirginijski). Igły jałowców są sztywne i kłujące, ułożone są na pędach po 3 w okółku. Część jałowców to rośliny dwupienne (występują osobniki męskie i żeńskie), inne to gatunki jednopienne (na jednym egzemplarzu znajdują się kwiaty męskie i żeńskie). Charakterystyczne dla wszystkich jałowców są szyszkojagody – kuliste, drobne, ciemnogranatowe, pokryte woskowatym, sinym lub srebrzystym nalotem.

 

Warunki uprawy i zabiegi pielęgnacyjne

Jałowce powinny rosnąć na stanowiskach wybitnie słonecznych, nie należy sadzić ich w cieniu, bo zmarnieją. Najlepiej rosną w podłożu piaszczystym, jałowym, suchym, kamienistym – czyli tam, gdzie inne rośliny sobie nie poradzą. Preferują wapienny odczyn gleby. Jałowce są w pełni mrozoodporne, niewrażliwe na suszę i zanieczyszczenia powietrza, dlatego idealnie nadają się do posadzenia w warunkach miejskich. Nie wymagają nawożenia. Bardzo dobrze znoszą cięcie i nie boją się przycinania, więc możemy kontrolować ich rozrastanie się (a są to rośliny dość silnie rosnące i ekspansywne). Do najczęstszych chorób jałowców należą: zamieranie pędów i szara pleśń. Szkodniki jałowca to: tarcznik jałowcowiec, mączystek jałowcowy, miodownica jałowcowa, licinek jałowcowiaczek, zwójka słomkóweczka, pomiernik jałowczak, borecznik jałowcowy.

Zastosowanie

Jałowce idealnie nadają się do ogrodów w stylu naturalistycznym, na wrzosowiska, skalniaki. Można obsadzać nimi zbocza i pochyłości terenu czy murki oporowe, sprawdzą się także jako rośliny okrywowe i zadarniające (odmiany płożące). Jałowce dobrze prezentują się w zestawieniach z innymi roślinami iglastymi, ale mogą być też sadzone pojedynczo w wyeksponowanym miejscu na trawniku. Wśród wielu gatunków i odmian znajdują się rośliny o igłach barwy ciemnozielonej, niebieskawej, srebrzystoniebieskiej, złocistej – będą stanowić ciekawy element kolorystyczny w ogrodzie.

 

Jałowiec - gatunki

Jałowiec chiński

Jałowiec chiński (Juniperus chinensis) – gatunek ten obejmuje zarówno bardzo duże drzewa, jak i krzewy średniej wielkości, które mogą mieć pokrój stożkowaty lub szeroko rozłożysty. Obok jałowca sabińskiego jest najczęściej uprawianym gatunkiem krzaczastym. Jałowiec chiński wytwarza igły (ostre, kłujące, ułożone po 3 w okółku) oraz łuski (drobne, tępe, ściśle przylegające do pędu).

 

Jałowiec łuskowaty

Jałowiec łuskowaty (Juniperus squamata) – gatunek ten obejmuje zarówno formy płożące, jak i krzaczaste o poziomych lub wzniesionych pędach. Krzewy te mają zwarty, gęsty pokrój i osiągają niewielkie rozmiary, więc idealnie nadają się do małych ogrodów, na skalniaki, wrzosowiska, murki oporowe i skarpy. Jałowce łuskowate posiadają tylko igły, które są sztywne i kłujące, z wierzchu mają barwę niebieskawą, od spodu zieloną.

 

Jałowiec nadbrzeżny

Jałowiec nadbrzeżny (Juniperus conferta) – gatunek ten ma formę niskiego, rozłożystego krzewu o gęstych, płożących pędach. Dorasta do około 30 cm wysokości i może rozrastać się do szerokości 1,5 m. Igły są długie, kłujące, barwy intensywnie zielonej z białawymi pręgami na wierzchniej stronie. Jałowiec nadbrzeżny to roślina jednopienna, która wytwarza kuliste, duże szyszkojagody barwy ciemnogranatowej, pokryte woskowatym, srebrzystym nalotem.

 

Jałowiec Pfitzera

Jałowiec Pfitzera (Juniperus x media) – to inaczej jałowiec pośredni, który powstał ze skrzyżowania ze sobą jałowca chińskiego z jałowcem sabińskim. Poszczególne odmiany tego gatunku przeważnie mają formę krzaczastą. Jałowce pośrednie bardzo dobrze znoszą cięcie, kiedy są zbyt ekspansywne możemy regulować ich rozrastanie się i nadawać im ładny pokrój. Najpiękniej wyglądają posadzone pojedynczo na trawniku w wyeksponowanym miejscu.

 

Jałowiec płożący

Jałowiec płożący (Juniperus horizontalis) – gatunek ten posiada długie, poziomo ułożone pędy, które ścielą się po ziemi. Wierzchołki pędów przeważnie unoszą się do góry, osiągając maksymalnie 50 cm wysokości. Jałowiec płożący to idealna roślina okrywowa na miejsca suche i słoneczne – szczelnie zarasta dostępny teren, a pędy często się zakorzeniają. Gatunek ten ma drobne łuski barwy niebieskozielonej lub stalowoniebieskiej, które silnie przylegają do pędu.

 

Jałowiec pospolity

Jałowiec pospolity (Juniperus communis) – to nasz gatunek rodzimy, który rośnie niemal w całej Polsce: na nizinach, wyżynach i w górach. Ma pokrój krzaczasty lub kolumnowy i brunatne, miękkie pędy. Wytwarza tylko igły, które są sztywne, kłujące i mają barwę szarozieloną. Egzemplarze żeńskie wydają fioletowogranatowe szyszkojagody, które pokryte są woskowatym, sinym nalotem. Jagody są przysmakiem ptaków, wykorzystuje się je także w farmakologii i w kuchni jako przyprawę (np. do aromatyzowania wędlin i alkoholu).

Jałowce pospolite preferują stanowiska słoneczne, mogą rosnąć nawet w podłożu suchym i piaszczystym. Są odporne na suszę, mróz i zanieczyszczenia powietrza.

 

Jałowiec sabiński

Jałowiec sabiński (Juniperus sabina) – w Polsce w naturze rośnie na słonecznych stokach w Pieninach. Ma postać niezbyt wysokiego krzewu, który jest dość ekspansywny i rozrasta się do szerokości 3-4 m. Jego skośne pędy (ścielące się lub rosnące do góry) mają na końcach miotełkowate rozgałęzienia. Pędy pokryte są łuskami, w bardziej ocienionych częściach znajdują się także szarozielone igły. Po roztarciu igły i łuski wydzielają silny, charakterystyczny zapach trującego sabinolu (alkaloid). Gatunek ten jest odporny na mróz i suszę, dobrze rośnie w suchej, wapiennej glebie.

 

Jałowiec skalny

Jałowiec skalny (Juniperus scopulorum) – gatunek ten w naturze rośnie w Ameryce Północnej, w naturze występuje na suchych, skalistych, nasłonecznionych górskich stokach. Jałowiec skalny ma grube, sztywne, wałeczkowate pędy. Szyszkojagody dojrzewają dopiero w drugim roku. Poszczególne odmiany tego jałowca mają pokój kolumnowy lub szeroko rozłożysty. Najlepiej wygadają posadzone pojedynczo lub w grupach w formie luźnego szpaleru albo nieformowanego żywopłotu.

zobacz produkty
Wczytywanie...
zobacz inne porady