Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Dzwonek brzoskwiniolistny

Dzwonki brzoskwiniolistne idealnie nadają się do posadzenia w ogrodach rustykalnych, wiejskich, romantycznych i angielskich. Świetnie się sprawdzą w bardziej dzikich zakątkach ogrodu, np. na łąkach kwietnych. Dobrze prezentują się także na skalniakach i rabatach bylinowych. Rośliny te kwitną dość długo – od czerwca do sierpnia, a ich dekoracyjne, dzwonkowate kwiaty mogą mieć barwę niebieską, fioletową, białą (w zależności od odmiany).

Pochodzenie i występowanie

Dzwonek brzoskwiniolistny (Campanula persicifolia) to roślina wieloletnia z rodziny dzwonkowatych. Angielska nazwa tej byliny to „peach-leaved bellflower”. Dzwonkowatych jest na świecie około trzysta gatunków, z czego w Polsce występuje około 20 – w naturze można je spotkać w widnych lasach i zaroślach, na leśnych polanach i łąkach, na łagodnych górskich stokach, na skraju lasu. Dzwonki są także chętnie uprawiane jako rośliny ozdobne – na szczególną uwagę zasługują ich delikatne kwiaty, które mogą być barwy fioletowej, niebieskiej, różowej czy białej. Dzwonek brzoskwiniolistny w stanie dzikim występuje dość powszechnie w Europie i na Syberii. W Polsce byliny te można spotkać na terenach nizinnych (zarośla, leśne polany, łąki) oraz w niezbyt wysokich partiach gór (głównie w Karpatach). Dzwonki brzoskwiniolistne uprawiane są także jako rośliny ozdobne. Swą popularność zawdzięczają niebieskofioletowym kwiatom, które są ozdobą rośliny od czerwca do sierpnia.

Wygląd

Dzwonki brzoskwiniolistne mają pojedyncze, nierozgałęzione łodygi, które mogą osiągać od 30 do 100 cm wysokości. Są smukłe, sztywne, nagie lub delikatnie omszone. Byliny te wyrastają z podziemnych kłączy, które poziomo się rozrastają. Błyszczące, gładkie i sztywne liście mają kształt wąskolancetowaty, a blaszki są drobno ząbkowane. Liście mają barwę jasnozieloną.

Największą ozdobą rośliny są kwiaty – szeroko rozwarte dzwonki zebrane w kilkukwiatowe grona na szczycie pędu kwiatostanowego. Kwiaty mają dzwonkowaty kształt, są szerokie, półkoliste i duże (długość około 5 cm, średnica około 3 cm). Dzwonki brzoskwiniolistne kwitną dość długo – od czerwca do początków sierpnia, a ich kwiaty mogą być fioletowo-niebieskie (np. odmiana 'Coronata') lub białe (odmiana 'Alba'). Owoce dzwonków brzoskwiniolistnych mają postać otwierających się pod szczytem torebek.

Warunki uprawy i zabiegi pielęgnacyjne

Dzwonki brzoskwiniolistne to rośliny dość łatwe w uprawie, które nie wymagają zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Mogą rosnąć zarówno na stanowiskach słonecznych, jak i w półcieniu, a nawet w cieniu. Preferują gleby próchniczo-gliniaste lub piaszczysto-gliniaste, żyzne, przepuszczalne i dość lekkie. Podłoże powinno być umiarkowanie wilgotne, o odczynie zasadowym (gleba wapniowa). Dzwonki brzoskwiniolistne nie wymagają obfitego podlewania ani intensywnego nawożenia. W czasie suszy należy jednak zadbać o to, aby gleba była stale lekko wilgotna. Dzwonki brzoskwiniolistne rzadko atakowane są przez choroby i szkodniki – nie potrzebują dodatkowej ochrony chemicznej. Rośliny te są także w pełni mrozoodporne, więc nie wymagają okrywania na zimę – dobrze znoszą nawet najbardziej surowe zimy. Byliny te kwitną od czerwca do początków sierpnia – warto regularnie wycinać przekwitłe kwiatostany, co pobudzi rośliny do wytwarzania nowych pąków kwiatowych (niekiedy dzwonki powtarzają kwitnienie na jesieni).

Dzwonki brzoskwiniolistne najlepiej rozmnażać jest przez podział bryły korzeniowej. Podziemne kłącza dzielimy na wiosnę albo na jesieni (po kwitnieniu) i od razu wysadzamy na miejsce docelowe. Byliny te można także uzyskać z nasion, które wysiewamy wiosną – zakwitną w drugim roku uprawy.

Zastosowanie i odmiany

Dzwonki brzoskwiniolistne to byliny, które idealnie nadają się do ogrodów w stylu wiejskim, rustykalnym, naturalistycznym. Pasują też do ogrodów romantycznych i angielskich. Dzwonki mogą rosnąć w dzikich zakątkach ogrodu, w widnych zaroślach, na „łąkach” kwietnych, a także na wyższych rabatach bylinowych (dzwonki brzoskwiniolistne mogą dorastać nawet do 100 cm wysokości). Bardzo dobrze prezentują się także w ogródkach skalnych. Rośliny te dość intensywnie się rozrastają dzięki podziemnym kłączom, należy im zatem zapewnić dość dużo miejsca w ogrodzie albo kontrolować ich nadmierne rozrastanie się. Dzwonki brzoskwiniolistne nadają się również na kwiat cięty.

Poszczególne odmiany dzwonków brzoskwiniolistnych różnią się między sobą przede wszystkim barwą kwiatów:

'Alba' – odmiana o kwiatach białych.

'Azure Beauty' – odmiana o kwiatach półpełnych barwy niebieskiej.

'Coronata' – odmiana o podwójnych dzwonkach, kwiaty ametystowo-niebieskie.

'Grandiflora' – odmiana o kwiatach fioletowych, kwitnie w czerwcu i lipcu.

'La Belle' – odmiana o kwiatach pełnych barwy fioletowo-niebieskiej.

Inne dzwonki

Dzwonek kremowy (Campanula lactiflora) – to jeden z najwyższych gatunków dzwonków, może dorastać do 150 cm wysokości. Ma szeroko dzwonkowate kwiaty zebrane w luźne, okazałe kwiatostany. Kwiaty mogą mieć barwę fioletową, liliową, różową, białą. Dzwonki kremowe preferują słoneczne stanowiska i żyzną, przepuszczalną glebę o umiarkowanej wilgotności. W naturze rosną na Kaukazie.

 

Dzwonek szerokolistny (Campanula latifolia) – bylina ta może dorastać do około 120 cm wysokości, ma sztywne, proste i nierozgałęzione pędy. Kwiaty pojawiają się w czerwcu i lipcu, mogą mieć barwę fioletową lub białą, dorastają do 5 cm. Dzwonki te nie tolerują podłoża piaszczystego i jałowego ani podmokłego, nie służy im także gleba o kwaśnym odczynie.

 

Dzwonek skupiony (Campanula glomerata) – to bardzo dekoracyjny gatunek o małych kwiatach (2 cm) zebranych w kuliste kwiatostany, które mogą mieć barwę fioletową, niebieską albo białą (w odmianach). Dzwonki te dorastają do około 80 cm wysokości. Kwitną w czerwcu, warto je przyciąć po kwitnieniu. Nie tolerują podłoża o odczynie kwaśnym.

 

Dzwonek karpacki (Campanula carpatica) – gatunek ceniony za odmiany, które różnią się między sobą przede wszystkim barwą kwiatów (mogą być białe lub niebieskie w różnych odcieniach), wyglądem kwiatów (pojedyncze lub pełne), wysokością (od 20 do 40 cm), pokrojem (pędy mogą być sztywne i proste albo pokładające się). Dzwonki te kwitną w czerwcu i lipcu, często powtarzają kwitnienie jesienią. Idealnie nadają się na skalniaki, murki oporowe, tereny pochyłe w ogrodzie.

 

Dzwonek Poszarskiego (Campanula poscharskyana) – gatunek ma pokładające się pędy, które mogą się rozrastać na długość około 70-80 cm. W związku z tym trzeba mu zapewnić sporo miejsca. Kwitnie od czerwca do sierpnia i ma drobne, małe kwiaty barwy niebieskofioletowej z jasnym środkiem. Idealnie nadaje się skalniaki i rabaty bylinowe. Może być uprawiany w dużych pojemnikach.

 

Dzwonek dalmatyński (Campanula portenschlagiana) – to jeden z niższych gatunków, którego pędy rozrastają się do około 10 cm. Ma małe, drobne kwiaty (zaledwie 2 cm) barwy niebieskofioletowej i kwitnie w czerwcu, a często powtarza kwitnienie we wrześniu. Dzwonki dalmatyńskie idealnie nadają się na skalniaki, murki oporowe, rabaty bylinowe (powinien być sadzony z przodu klombu ze względu na niski wzrost). Gatunek ten dość dobrze znosi suszę.

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...