Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Brzoza brodawkowata 'Youngii'

Brzoza brodawkowata odmiana 'Youngii' ma bardzo dekoracyjną koronę o parasolowatym kształcie i ozdobny „płaczący” pokrój. Jej jasnozielone liście jesienią przebarwiają się na żółtopomarańczowo. Warto posadzić ją w wyeksponowanym miejscu: samotnie na trawniku, w pobliżu oczka wodnego lub stawu, na wzniesieniu czy na słonecznej skarpie.

Warunki uprawy i pielęgnacji

Brzoza brodawkowata wymaga stanowisk wybitnie słonecznych, można powiedzieć, że jest to roślina światłożądna. Jeśli zaś chodzi o glebę, to gatunek ten nie jest wymagający – brzozy doskonale sobie radzą w podłożu ubogim, jałowym, piaszczystym. Mogą rosnąć nawet na nieużytkach. Bardzo łatwo się rozsiewają, zadrzewiając dany teren. Brzozy mają dość płytki i bardzo rozgałęziony system korzeniowy. Korzenie pobierają wodę z wierzchnich warstw gleby, dlatego wokół brzozy słabo rosną rośliny, które płytko się ukorzeniają – całą wilgoć z podłoża „wysysa” brzoza. Płytki system korzeniowy brzozy oznacza także brak stabilności – drzewa w czasie silnych wiatrów mogą się przewracać.

Drzewa te bardzo dobrze znoszą suszę. Są w pełni mrozoodporne i niewrażliwe na zanieczyszczenia powietrza, dlatego idealnie nadają się do posadzenia w warunkach miejskich. Warto dobrze przemyśleć miejsce posadzenia brzozy brodawkowatej, ponieważ roślina ta bardzo źle znosi przesadzanie.

Brzozy przycinamy latem – w lipcu, najpóźniej w sierpniu (aby pędy zdążyły zdrewnieć przed zimą). Przycinanie na wiosnę nie jest wskazane ze względu na soki krążące w roślinie. Wiosenne cięcie powoduje, że roślina „płacze”, a wyciek soku bardzo osłabia drzewo.

 

Występowanie

Brzoza brodawkowata (Betula pendula) to drzewo z rodziny brzozowatych, którego środowiskiem naturalnym jest strefa klimatów umiarkowanych. W naturze można ją spotkać w Europie, w chłodniejszych częściach Azji (Kaukaz, Iran, Azja Mniejsza), a także w Afryce Północnej (np. w Maroku). Brzoza brodawkowata uprawiana jest w wielu rejonach świata, powszechnie występuje także w Polsce. Jest to gatunek nierozerwalnie związany z polskim krajobrazem, porasta niziny oraz niższe partie gór, lasy, zarośla, może rosnąć nawet na słabych, piaszczystych glebach i nieużytkach. W parkach i przydomowych ogrodach sadzone są różne ozdobne odmiany brzozy brodawkowatej.

Inne nazwy brzozy brodawkowatej to brzoza zwisła, biała, brzezina.

Wygląd

Brzoza brodawkowata to drzewo, które może dorastać do około 20-30 m wysokości. Ma silnie rozwiniętą koronę, która z wiekiem staje się rzadsza, luźna i ażurowa. Długie cienkie pędy są zwisające, co nadaje jej pokrój płaczący. Pień brzozy jest smukły i przeważnie nie przekracza 1 m średnicy. Brzoza brodawkowata to drzewo krótkowieczne – może żyć przez około 100-200 lat.

Starsze brzozy mają charakterystyczną, białą korę, która okrężnie się łuszczy. Kora młodych drzewek jest pomarańczowoczerwona lub brązowo-purpurowa. Młode pędy brzozy brodawkowatej są bardzo delikatne, ciemne, nieowłosione i pokryte licznymi, jasnymi brodawkami – stąd polska nazwa rośliny.

Podwójnie piłkowane liście brzozy brodawkowatej mają kształt trójkątny lub romboidalny, z ostro zakończonym wierzchołkiem. Rozwijają się już w kwietniu i z wierzchu mają żywo zieloną barwę, od spodu są nieco jaśniejsze. Młode listki są lepkie i owłosione, z czasem stają się nagie. Na jesieni liście brzozy brodawkowatej przebarwiają się złotożółty kolor.

Brzoza brodawkowata posiada kwiaty męskie i żeńskie, które pojawiają się w kwietniu oraz w maju. Kwiatostany męskie mają postać walcowatych, zwisających kotków barwy żółtawej, o długości do 10 cm. Kwiaty żeńskie również mają postać kotków, są czerwonawe, mniejsze od męskich, początkowo wzniesione, potem zwisające.

Drobne i liczne owoce brzozy brodawkowatej mają postać oskrzydlonych orzeszków, które dojrzewają pod koniec lata.

Brzoza brodawkowata 'Youngii'

Brzoza brodawkowata odmiana 'Youngii' może dorastać do wysokości około 4-6 m. Ma szeroką, nieregularną koronę o parasolowatym kształcie. Starsze konary są grube i silnie wyginają się ku dołowi. Wyrastające z nich pędy są cienkie i długie, dekoracyjnie zwieszają się aż do ziemi. W ogrodach przeważnie sadzi się formy szczepione na pniu na wysokości około 100-150 cm - „płacząca” korona prezentuje się wtedy najlepiej.

Odmiana 'Youngii' ma kredowobiałą korę i jasnozielone listki, które pięknie przebarwiają się na jesieni na kolor żółtopomarańczowy. Najpiękniej wygląda posadzona samotnie na trawniku w wyeksponowanym miejscu. Można ją też posadzić na wzniesieniu lub w pobliżu oczka wodnego czy stawu. Odmiana ta ładnie się będzie prezentowała w sąsiedztwie ciemnozielonych iglaków lub roślin o barwie purpurowej oraz wyrazistym pokroju (np. kulistym, kolumnowym).

Zastosowanie

Brzoza brodawkowata to integralny element polskiego krajobrazu. Jest rośliną łatwą w uprawie i ma niewielkie wymagania, dlatego można ją sadzić nawet w podłożu słabym i jałowym – na nieużytkach, terenach poprzemysłowych. Dekoracyjne odmiany tego gatunku wykorzystuje się w nasadzeniach zieleni miejskiej, sadzi się je w parkach i w przydomowych ogródkach. Brzoza brodawkowata najpiękniej wygląda posadzona pojedynczo na trawniku. Można ją także sadzić w grupach, tworząc brzeziny o dekoracyjnej korze. Łącząc brzozę w kompozycjach z innymi roślinami warto pamiętać, że drzewo to ma płytki i bardzo rozgałęziony system korzeniowy. Brzoza wyciąga z wierzchnich warstw gleby całą wilgoć, więc inne rośliny mogą sobie nie poradzić w jej pobliżu.

Brzoza brodawkowata należy do roślin posiadających właściwości lecznicze: chodzi o liście oraz sok brzozowy. Liście zbiera się w maju oraz w czerwcu. Zawierają sporo witamin (np. B i C), a także cukry, kwasy organiczne i lotne olejki. Natomiast sok z brzozy (czyli oskoła) pozyskuje się wczesną wiosną, nacinając pień na głębokość około 3 cm. Oskoła składa się z wody i fruktozy (czyli cukru owocowego), zawiera wiele witamin i soli mineralnych, a także garbniki, flawonoidy i lotne olejki. Sok z brzozy ma działanie wzmacniające, oczyszczające, moczopędne, rozkurczowe. Oskołę wykorzystuje się  także w kosmetyce.

Inne ciekawe odmiany

'Crispa' – to odmiana zwana strzępolistną ze względu na bardzo dekoracyjne, postrzępione liście. Odmiana ta ma wąską, nieregularną koronę z przewieszającymi się pędami i może dorastać do około 20 m wysokości. Wymaga stanowisk wybitnie słonecznych, może rosnąć nawet na nieużytkach.

 

'Fastigiata' – odmiana o pokroju wąskim, kolumnowym, piramidalnym. Może dorastać nawet do 15 m wysokości przy średnicy około 4 m. Ma sztywne pędy, które rosną pionowo do góry. Biała i gładka kora jest prawdziwą ozdobą rośliny, dlatego drzewo to pięknie prezentuje się także zimą w stanie bezlistnym. Odmiana idealna na szpalery.

 

'Golden Cloud' – bardzo ozdobna odmiana, która przez cały sezon wegetacyjny ma liście barwy intensywnie żółtej. Drzewo to może dorastać do około 10  wysokości i osiąga około 4-5 m średnicy. Wymaga jasnych stanowisk o rozproszonym świetle – zbyt silne słońce może poparzyć młode liście tej rośliny.

 

'Gracilis' – to jedna z niższych odmian, która może dorastać do około 5 m wysokości, więc idealnie nadaje się do posadzenia nawet w małych ogrodach. Cienkie, przewieszające się pędy tworzą nieregularną, „płaczącą” koronę. Odmiana ma dekoracyjne, głęboko powcinane i postrzępione liście. Dobrze prezentuje się posadzona przy zbiorniku wodnym (staw, oczko wodne).

 

'Purpurea' – odmiana o bardzo charakterystycznych, purpurowych liściach. Młode liście są ciemnoczerwone, starsze mają barwę ciemnopurpurową, a na jesieni przebarwiają się na kolor  brązowy lub czerwono-brązowy. Kora początkowo brązowo-czerwonawa, z czasem staje się jasnoszara. Odmiana ta może dorastać do około 10-15 m przy średnicy około 5 m. Najpiękniej prezentuje się posadzona pojedynczo na trawniku albo wśród roślin o kontrastowym zabarwieniu.

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...