Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Bonsai

Bonsai to sztuka miniaturyzowania roślin, która znana jest od starożytności. Wywodzi się z Chin i Japonii. Na drzewko bonsai nadają się zarówno drzewa i krzewy iglaste, jak i liściaste. Aby stworzyć bonsai, trzeba przez wiele lat odpowiednio kształtować rośliny: przycinać ich pędy i korzenie oraz obwiązywać gałęzie drutem. Bonsai wymaga troskliwej pielęgnacji i bardzo dużo cierpliwości.

Pochodzenie bonsai

Bonsai to nazwa małego drzewka, które uprawia się w płaskiej donicy i specjalnie formuje. To sztuka miniaturyzowania drzew oraz krzewów (iglastych i liściastych), polegająca na odpowiednim przycinaniu ich pędów i korzeni oraz na owijaniu gałęzi drutem. Rośliny takie mogą mieć kilkadziesiąt lub nawet kilkaset lat, a ich wysokość nie przekracza 60-80 cm. Sztuka bonsai pochodzi z Chin i Japonii, początkowo najmowali się nią mnisi i kapłani. Dziś może to robić niemal każdy – jednak pielęgnacja drzewka bonsai wymaga dużo cierpliwości. Stare chińskie przysłowie mówi, że „drzewo sadzi dziadek, pielęgnuje je ojciec, a bonsai ma syn”. Do miniaturyzowania nadają się długowieczne gatunki o gęstych pędach i małych liściach np. buki, klony, dęby, wiązy, graby, bukszpany, berberysy i wiele innych. Na bonsai nadają się także gatunki iglaste np. cisy, jałowce, świerki, sosny, modrzewie, cyprysiki. Warunki uprawy są uzależnione od wymagań konkretnej rośliny, jednak wszystkie drzewka bonsai trzeba regularnie podlewać, nawozić, przycinać – to żywe rośliny, które wymagają stałej pielęgnacji. Bonsai z rodzimych, bardziej odpornych gatunków można uprawiać na zewnątrz, gatunki wrażliwe i tropikalne nadają się tylko do uprawy w pomieszczeniach. Gotowe drzewka bonsai kosztują od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Przy zakupie trzeba dowiedzieć się, jaki to gatunek i jakie ma wymagania uprawowe. W sztuce bonsai istnieje wiele stylów kształtowania drzewka, które różnią się między sobą przede wszystkim kształtem pnia.

 

Style bonsai

Styl wyprostowany regularny (Chokkan) – drzewko ma pionowy pień i gałęzie w kształcie piramidy. W stylu tym formuje się np. rośliny iglaste oraz buki, dęby, klony i wiązy oraz fikusy.

Styl wyprostowany nieregularny (Moyogi) – pień drzewka nie jest prosty, wygina się go, a z grzbietu każdego wygięcia wyrastają boczne gałęzie. W stylu tym można formować większość drzew liściastych oraz sosny i jałowce.

Styl miotlasty (Hokidachi) – drzewko ma wyraźny pień główny oraz wiele bocznych konarów, które tworzą koronę o wachlarzowatym kształcie. W stylu miotlastym można formować wiązy, brzostownice, brzozy, klony, cyprysiki.

Styl ukształtowany przez wiatr (Fukinagashi) – drzewko wygląda, jakby ciągle poddawane było działaniu silnego wiatru, pień i gałęzie pochylone są w jedną stronę. W stylu tym najczęściej formuje się sosny i klony.

Styl trawy (Ikada-buki) – kompozycję tworzy się z przewróconego drzewa, którego pień się ukorzenia i wypuszcza nowe pędy. Styl ten zwany jest też „laskiem bonsai”. Można w nim formować sosny, świerki, jodły oraz buki, klony i wiązy.

Styl kaskadowy (Kengai) – w naturze formy kaskadowe przybierają rośliny rosnące na skalnych urwiskach. Bonsai powinien mieć długi, wijący się pień i dowolną liczbę bocznych gałęzi. Drzewko powinno stać na wysokim stoliku, aby było dobrze wyeksponowane. W stylu tym formuje się sosny, jałowce, bluszcze, wierzby, azalie, drzewa owocowe.

Styl bliźniaczy, dwupienny (Sokan) – drzewko bonsai o dwóch pniach. Jedna roślina przeważnie jest silniejsza, druga słabsza, pnie są różnej długości i nie mogą się krzyżować. W stylu tym formuje się sosny, jałowce, świerki, klony.

Styl wielokrotny (Kabudachi) – drzewko o wielu pniach, które wyrastają z jednego korzenia. Liczba pni musi być nieparzysta. W stylu tym można formować sosny, świerki i jałowce.

Styl pochylony (Shakan) – drzewka bonsai o pochylonym pniu, jedna z najpopularniejszych form. W stylu tym można formować niemal wszystkie gatunki drzew, a w szczególności sosny i azalie.

Styl literacki (Bunjingi) – samowolna forma drzewek bonsai o poskręcanym i lekko pochylonym pniu. W stylu tym można formować bardzo gęste drzewa iglaste. Pień powinien zwężać się ku górze.

Stanowisko i podłoże

Wymagania uprawowe trzeba dostosować do konkretnego gatunku, z jakiego powstało drzewko bonsai. Generalnie bonsai powinien stać w miejscu jasnym, ale nie bezpośrednio na słońcu. Gatunki rodzime powinny być uprawiane na zewnątrz, gatunki tropikalne trzeba chronić przed przeciągami i gwałtownymi spadkami temperatury.

Do uprawy bonsai używa się płaskich, szerokich donic. Wyjątkiem są rośliny formowane w stylu kaskadowym, które wymagają donic wysokich. Na dnie pojemnika powinny znajdować się otwory odprowadzające nadmiar wody z donicy. Podłoże do uprawy drzewka bonsai to mieszanina gruboziarnistego piasku, torfu, gliny. W specyficznym pojemniku do uprawy bonsai nie mieści zbyt wiele podłoża, dlatego trzeba szczególnie zadbać o podlewanie i nawożenie roślin.

Podlewanie i nawożenie

Podlewanie i nawożenie trzeba dostosować do konkretnego gatunku bonsai. Przeważnie drzewka bonsai wymagają stale wilgotnego podłoża, ale woda nie może zalegać na podstawce. Najlepiej podlewać je przez podsiąkanie, zanurzając całą donicę w większym pojemniku wypełnionym wodą. Po nasiąknięciu należy odczekać, aż nadmiar wody wyleci przez otwory na dnie donicy. Do podlewania używamy miękkiej, odstanej wody o temperaturze pokojowej. Rośliny podlewamy oszczędniej, kiedy przechodzą w stan spoczynku, jednak nie można dopuścić do całkowitego przesuszenia podłoża.

Drzewka bonsai wymagają częstego nawożenia, bo rosną w małej ilości podłoża, które nie kumuluje mikro- i makroelementów niezbędnych do prawidłowego wzrostu i rozwoju. Drzewka możemy podlewać specjalnym nawozem przeznaczonym dla bonsai lub uniwersalnym nawozem płynnym, silniej rozcieńczonym. Bonsai możemy także nawozić nawozami w formie proszku, granulek, tabletek. Drzewka uprawiane w domu regularnie nawozimy od wczesnej wiosny do końca lata. Nie nawozimy ich przez miesiąc po przesadzeniu.

 

Zabiegi pielęgnacyjne

Drzewka bonsai lubią dużą wilgotność powietrza, więc należy je często zraszać. Donicę można ustawić na tacy wypełnionej mokrymi kamyczkami lub keramzytem.

Drzewka bonsai  wymagają dużo cierpliwości i stałej pielęgnacji, która polega na odpowiednim przycinaniu ich pędów i korzeni oraz na owijaniu drutem gałęzi. Do przycinania trzeba używać ostrych, specjalistycznych narzędzi do bonsai. Rany po cięciu warto posmarować węglem drzewnym, aby zminimalizować ryzyko infekcji.

Po przesadzeniu oraz w okresie aklimatyzacji drzewek nie przycinamy, nie formujemy, nie nawozimy.

Do szkodników, jakie mogą zaatakować drzewko bonsai, należą: czerwce, mszyce, przędziorki. Rośliny mogą być także narażone na choroby takie jak: szara pleśń, rdza, werticilioza.

Figowiec tępy

Swoją przygodę z bonsai warto zacząć od fikusa tępego, który jest prosty w pielęgnacji i dość łatwo poddaje się formowaniu. Dobrze znosi cięcie i obwiązywanie drutem. Figowiec tępy czyli fikus ginseng (Ficus retusa) to roślina o ciemnozielonych, błyszczących, wydłużonych liściach. Jego główną ozdobą są grube, poskręcane korzenie powietrzne, które przypominają nieco korzenie żeń-szenia. Fikusy tępe preferują jasne stanowiska i dużą wilgotność powietrza (można je zraszać nawet codziennie).

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...
Wczytywanie...