Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Bluszcz pospolity

Bluszcz pospolity to jedyne całkowicie zimozielone pnącze, jakie występuje w Polsce, więc może stanowić ozdobę ogrodu nawet w czasie bezśnieżnych zim. Rośnie powoli, ale z czasem szczelnie pokrywa powierzchnię dywanem skórzastych, ciemnozielonych liści.

POCHODZENIE I WYSTĘPOWANIE

Bluszcz pospolity (Hedera helix) spotkać można w południowej, zachodniej i środkowej Europie, a także na północy Afryki i w zachodniej części Azji. W Polsce znaleźć go można w lasach liściastych (głównie bukowych) w cieplejszych rejonach naszego kraju (w części zachodniej, południowej oraz na Pomorzu). Jest to roślina długowieczna, która może żyć nawet kilkaset lat. Warto wiedzieć, że bluszcz pospolity jest w Polsce objęty ochroną gatunkową i zabronione jest pozyskiwanie tej rośliny ze środowiska naturalnego.

WYGLĄD I CYKL ŻYCIOWY

Bluszcz pospolity to zimozielone pnącze, które wspina po podporach przy pomocy czepnych ogonków przybyszowych, wyrastających na pędach. Korzonki czepne zawsze wyrastają po zacienionej stronie pędu. Pędy bluszczu pospolitego przy sprzyjających warunkach mogą osiągać nawet 15-20 m długości. Pnącze to może być ozdobą ogrodu przez cały rok, ponieważ ma zimozielone, skórzaste liście barwy ciemnej zieleni. Pędy bluszczu pokryte są liśćmi dwojakiego rodzaju. Błyszczące, 3-5-klapowe liście rosną na młodych, nieowocujących pędach. Natomiast na pędach kwiatowych znajdują się liście całobrzegie, zaostrzone na wierzchołku i mające jajowaty kształt. Bluszcz pospolity kwitnie w bardzo nietypowym czasie: we wrześniu i w październiku i ma drobne, niepozorne kwiaty koloru zielono-żółtego. Kwiaty pojawiają się dopiero u osobników ok. dziesięcioletnich. Zebrane są w kuliste baldachy i niezbyt ładnie pachną, ale są nektarodajne i zapylają je muchy i osy. Owoce bluszczu pospolitego dojrzewają dopiero późną wiosną – w maju i czerwcu następnego roku i mają postać kulistych, czarnych pestkowców. Warto wiedzieć, że bluszcz pospolity jest rośliną trującą, a najbardziej trujące są właśnie niepozorne owoce.

UPRAWA I PIELĘGNACJA

Pnącze to wymaga żyznych, próchniczych i świeżych gleb o odczynie zasadowym (pH od 7,5 do 8,5). Podłoże powinno też być dostatecznie wilgotne. Bluszcz pospolity to roślina cieniolubna i cienioznośna, więc z powodzeniem może rosnąć tam, gdzie inne rośliny sobie nie poradzą z powodu niedoboru światła. Jednak aby zakwitnąć, pnącze to potrzebuje dość dużej ilości promieni słonecznych, dlatego wspina się po podporach i wysokich drzewach w stronę światła. Bluszcz pospolity jest dość odporny na mróz, jednak w czasie bezśnieżnych i mroźnych zim może przemarzać, dlatego należy go sadzić tylko w najcieplejszych rejonach naszego kraju (południowa i południowo-zachodnia Polska). Pnącze to nie wymaga przycinania. Najpiękniej wyglądają rośliny nieformowane, który rosną w naturalny sposób i zachowują swój ciekawy pokrój. Przycinamy jedynie bezlistne pędy najstarszych egzemplarzy, aby pobudzić je do regeneracji i wytwarzania nowych przyrostów. Bluszcz pospolity rozmnażamy przez odkłady lub sadzonki zielne, które pobierać można od kwietnia aż do jesieni.

CHOROBY I SZKODNIKI BLUSZCZU POSPOLITEGO

Bakteryjna plamistość liści – z tą chorobą mamy do czynienia, kiedy na liściach, w różnych miejscach zaczynają pojawiać się jasnobrązowe, z czasem ciemniejące, nieregularne plamy. Plamy zlewają się ze sobą, ogarniając całą powierzchnie liścia, co prowadzi do zamierania liści i pędów. Choroba ta przenoszona jest przez owady oraz przez wodę, która spłukuje bakterie z roślin chorych na egzemplarze zdrowe.

Zapobieganie i zwalczanie: należy usuwać chore liście i porażone pędy, a następnie je palić. Rośliny trzeba opryskiwać odpowiednim środkiem ochrony roślin. Wszystkie środki ochrony roślin zarejestrowane i dopuszczone do stosowania w rolnictwie są corocznie drukowane w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.

 

Antraknoza – z tą chorobą mamy do czynienia, kiedy na liściach i łodygach zaczynają pojawiać się owalne, brązowe plamy, czasem z wyraźnymi pierścieniami. Liście i pędy zamierają. Chorobie tej sprzyja duża wilgotność powietrza. Zapobieganie i zwalczanie: należy usuwać chore liście i porażone pędy, a następnie je palić. Rośliny trzeba opryskiwać odpowiednim środkiem ochrony roślin.

 

Bluszcz pospolity atakowany jest głównie przez takie szkodniki jak: mszyca bluszczowa, przędziorek chmielowiec, tarcznik oleandrowiec. Walkę z nimi najlepiej zlecić firmie ogrodniczej, która dobierze odpowiedni środek ochrony chemicznej i wykona stosowne opryski.

ZASTOSOWANIE

Bluszcz pospolity jest rośliną odporną na zanieczyszczenia środowiska, więc idealnie nadaje się do uprawy w warunkach miejskich. Stosowany jest głównie jako pnącze (na mury, płoty, ogrodzenia). Szczelnie pokrywa powierzchnię pni drzew o szorstkiej korze, skały (szczególnie wapienne) czy mury o chropowatym tynku. Jednak na ścianach budynków może powodować zawilgocenia, ponieważ posiada korzenie przybyszowe, które wnikają w nieszczelną powierzchnię. Pnącze to świetnie sprawdza się także jako roślina okrywowa, szczególnie tam gdzie inne rośliny nie poradzą sobie ze względu na niedobór światła, czyli w cieniu wielkich drzew czy budynków. Niemal w każdym ogrodzie znajdują się miejsca, gdzie jest bardzo mało słońca. Nie wyrośnie tam trawnik, ponieważ trawa potrzebuje bardzo słonecznego stanowiska, a posypanie zacienionych fragmentów ogrodu korą dekoracyjną lub żwirkiem przy dużych powierzchniach będzie wyglądać nieatrakcyjnie i monotonnie. Rozwiązaniem może być posadzenie w tych miejscach cieniolubnych roślin okrywowych, do których – oprócz bluszczu pospolitego – należą także np. barwinki pospolite, irgi, trzmieliny Fortune'a, konwalie majowe, funkie.

CIEKAWE ODMIANY

‘Arborescens’ – właściwie nie jest to odrębna odmiana, tylko forma krzaczasta, którą otrzymuje się przez sadzonkowanie kwitnących pędów. Roślina ta nie posiada pędów płożących i ma kulisty, krzaczasty pokrój. Pnącze to kwitnie i owocuje.

 

‘Goldheart’ – jest to odmiana o bardzo dekoracyjnych liściach, które przy brzegach są ciemnozielone, a w środku mają dużą, nieregularną plamę barwy żółtej lub złotej. Ponadto liście są nierównej wielkości: mogą być małe lub średnie, trójklapowe i ostro zakończone. Młode pędy tej odmiany mają kolor czerwonawy, później staja się złotożółte.

 

‘Hibernica’ – to odmiana irlandzka, która ma duże (nawet do 10 cm długości) liście, które są cienkie i matowe. Jest to odmiana dość wrażliwa na mróz.

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...