Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Bergenia sercowata

Bergenia sercowata to masywna roślina o dużych, ciemnozielonych, skórzastych liściach i dekoracyjnych, ciemnoróżowych kwiatach. Jest długowieczną byliną, która bardzo łatwo przystosowuje się do niemal każdych warunków siedliskowych – może rosnąć zarówno w słońcu, jak i w cieniu. Wymaga za to dużej wilgotności podłoża. Bergenia sercowata to roślina zimozielona i w pełni mrozoodporna, więc może stanowić ozdobę ogrodu także zimą. Najpiękniej wygląda posadzona w pobliżu oczka wodnego czy stawu.

Pochodzenie i występowanie

Bergenia to roślina należąca do rodziny skalnicowatych. Swą nazwę wzięła od imienia niemieckiego anatoma i botanika Carla von Bergena, który żył w XVIII wieku. Bergenie w naturze występują w chłodnych rejonach Azji – od Chin do Afganistanu na linii wschód-zachód oraz po Syberię i Himalaje na linii północ-południe. Jednak rośliny te mogą rosnąć także w rejonach cieplejszych – z powodzeniem uprawia się je w Polsce, a także w rejonie basenu Morza Śródziemnego (muszą być posadzone w cieniu). Środowiskiem naturalnym bergenii są wilgotne i dość cieniste miejsca, rośliny te mogą rosnąć nawet w bardzo słabej, kamienistej glebie. Elementem kluczowym przy ich uprawie jest duża wilgotność podłoża (ale nie gleba podmokła).

Bergenia sercowata (Bergenia cordifolia) zwana jest także sercolistną – ze względu na liście, które swoim kształtem przypominają serce.

Wygląd

Bergenia sercowata należy do roślin długowiecznych – na jednym stanowisku może rosnąć nawet dziesięć lat. Jest to gatunek zimozielony, więc może stanowić ozdobę ogrodu przez okrągły rok, także zimą.

Bergenie posiadają grube, płożące się kłącza, które wystają nad powierzchnię gleby. Z kłącza wyrastają liście oraz łodygi kwiatostanowe. Duże liście są skórzaste, woskowane, błyszczące, o ciemnozielonej barwie. Mają zaokrąglony, sercowaty kształt u nasady (stąd nazwa rośliny) i mogą dorastać do około 40-50 cm wysokości. Liście zebrane są w duże, gęste, szeroko rozrastające się kępy. Pod wpływem zimna i mrozu blaszki liściowe bergenii sercowatej zmieniają barwę na purpurową lub czerwonofioletową.

Bergenia sercowata kwitnie wiosną od kwietnia do maja, a niekiedy powtarza kwitnienie. Wysokie pędy kwiatostanowe (do 60 cm) rozwijają się jeszcze przed pojawieniem się nowych, tegorocznych liści. Kwiaty mogą mieć do 3 cm średnicy, zebrane są w gęste, okazałe, wiechowate kwiatostany na szczycie pędu. Kwiaty prezentują się bardzo efektownie, a w połączeniu z kontrastowymi, ciemnozielonymi liśćmi stanowią ciekawą ozdobę ogrodu. Płatki przeważnie są ciemnoróżowe, ale mogą mieć także kolor biały, czerwony, purpurowy, fioletowy, amarantowy. Kwiaty bergenii są miododajne i przyciągają owady zapylające – są bardzo lubiane przede wszystkim przez motyle i pszczoły.

Owoce bergenii sercowatej mają postać wielonasiennych torebek. Umieszczone są w nich drobne nasiona barwy ciemnobrązowej.

Warunki uprawy

Bergenia sercowata to roślina łatwa w uprawie, która bardzo dobrze przystosowuje się do prawie każdych warunków. Jest rośliną zimozieloną i w pełni mrozoodporną. Może rosnąć w niemal każdej glebie, jednak najlepiej posadzić ją w podłożu żyznym, próchniczym i stale wilgotnym. Duża wilgotność gleby to warunek konieczny przy uprawie bergenii sercowatej, roślina ta nie może jednak rosnąć w podłożu typowo bagiennym i podmakającym.

Bergenie poradzą sobie posadzone zarówno w pełnym słońcu, jak i w głębokim cieniu. Na stanowiskach słonecznych rośliny te kwitną zdecydowanie piękniej. Natomiast uprawiane w cienistych i chłodnych zakątkach ogrodu bergenie będą rosły bardzo bujnie, tworząc gęste, ciemnozielone kępy. Od stanowiska uprawy uzależnić trzeba także ilość wody, jaką należy dostarczyć roślinie – im bardziej słoneczne miejsce, tym podłoże powinno być bardziej wilgotne.

Rozmnażanie

Bergenie sercowate to rośliny, które rozmnaża się generatywnie – w tym przypadku przez podział kłącza. Grube, płożące się, podziemne kłącza dzielimy na mniejsze, tworząc w ten sposób sadzonki nowych roślin. Podział bardzo dużych i silnie rozrośniętych kęp to także dobry sposób na to, aby odmłodzić bergenie. Rośliny rozmnażamy wczesną wiosną (jeszcze przed kwitnieniem) albo na jesieni (wrzesień). 

Bergenię sercowatą można także rozmnażać wegetatywnie czyli z nasion. Ciemnobrązowe nasionka wysiewamy do pojemników latem lub jesienią. Nie zasypujemy ich ziemią, ponieważ do wykiełkowania potrzebują światła. Należy zapewnić im stałą, dość dużą wilgotność podłoża oraz temperaturę około 15 stopni C. Nowo powstałe rośliny wysadzamy do gruntu dopiero wtedy, kiedy minie groźba późnowiosennych przymrozków, czyli w drugiej połowie maja. Wegetatywny sposób rozmnażania bergenii jest mniej efektywny i bardziej kłopotliwy niż uzyskiwanie nowy roślin przez podział kęp. Nasiona kiełkują bardzo długo, nierównomiernie, a sadzonkom trzeba zapewnić odpowiednie warunki przez całą zimą.

Pielęgnacja

Bergenia sercowata to roślina bardzo łatwa w uprawie, która nie wymaga zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Powinniśmy jedynie regularnie usuwać przekwitłe kwiatostany oraz uschnięte liście (szczególnie po zimie), aby ograniczyć ryzyko pojawienia się chorób grzybowych. Bergenie sercowate są w zasadzie odporne na choroby i szkodniki, więc nie wymagają ochrony chemicznej. Bergenie nie wymagają także nawożenia.

Rośliny te dość silnie się rozrastają tworząc gęste kępy i szczelnie pokrywając dostępną powierzchnię, więc właściwie nie wymagają odchwaszczania – chwasty nie są w stanie przebić się przez gąszcz ciemnozielonych liści. Bergenie idealnie nadają się jako rośliny okrywowe w cienistych i chłodnych zakątkach ogrodu. Należy posadzić je w odstępie co około 30-40 cm, a szybko się rozrosną, tworząc gruby dywan ciemnozielonych, skórzastych liści. Bergenie sercowate najlepiej sadzić wczesną wiosną (przed kwitnieniem) albo na jesieni. Bylina ta może rosnąć na jednym stanowisku nawet przez dziesięć lat. Co kilka lat warto odmłodzić rośliny – najlepiej przez podział rozrośniętych kęp.

Bergenie to rośliny zimozielone, które są w pełni odporne na mróz, w związku z czym nie wymagają okrywania na zimę.

Zastosowanie

Bergenia sercowata to bylina, która bardzo łatwo przystosowuje się do niemal każdych warunków i nie jest wymagająca w uprawie. Jedynym warunkiem, który właściwie gwarantuje sukces przy jej uprawianiu, jest stale wilgotne podłoże.

Roślina ta może rosnąć zarówno na stanowiskach słonecznych, jak i w pełnym cieniu. Poradzi sobie w miejscach, w których dla innych roślin jest zbyt ciemno – np. w cieniu wielkich drzew. Może być stosowana jako roślina okrywowa, ponieważ w krótkim czasie zarasta dostępną powierzchnię, tworząc gęste kępy ciemnozielonych, skórzastych liści.

Bergenia sercowata traktowana jest jako roślina ozdobna głównie z liści, które są mrozoodporne, więc mogą stanowić ozdobę ogrodu przez cały rok, także zimą. Ciemnozielone liście stanowią piękne, kontrastowe tło dla różowych kwiatów bergenii, a także dla innych, wyższych roślin.

Bergenie sercowate ładnie prezentują się posadzone w ogrodach wiejskich, rustykalnych, naturalistycznych. Warto posadzić je z roślinami o podobnych wymaganiach siedliskowych. Należą do nich np. paprocie, hosty, żurawina. Bergenie pięknie prezentują się posadzone w pobliżu oczek wodnych i stawów, na skarpach, na skalniakach, wzdłuż ogrodowych ścieżek i dróżek.

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...