Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Aster

Astry alpejskie to niskie krzewinki, które idealnie nadają się do posadzenia w ogródkach skalnych i alpinariach. W naturze spotkać je można na południowych, ciepłych i słonecznych stokach gór. Kwitną najwcześniej ze wszystkich astrów – niebieskie, fioletowe, różowe lub białe kwiaty pojawiają się już w maju i czerwcu. Astry alpejskie to rośliny dość łatwe w uprawie i w pełni mrozoodporne.

Jesienne astry

Aster krzaczasty jest jednym z najniższych astrów, ponieważ osiąga wysokość od około 20 do około 50 cm. Pochodzi z Ameryki Północnej. Jest to bardzo dekoracyjna bylina o gęstym i zwartym pokroju. Zakwita pod koniec lata oraz jesienią (sierpień-październik), a kuliste krzewinki obficie obsypane są kwiatami.

 

Aster nowobelgijski to jedna z najpopularniejszych, jesiennych roślin polskich ogrodów. Pochodzi z Ameryki Północnej. Ma ciemnozielone liście i rośnie dość silnie, tworząc rozłogi, więc jest dość ekspansywny. Zakwita pod koniec sierpnia i kwitnie aż do listopada. Kwiaty astrów nowobelgijskich są duże (mają około 3 cm średnicy) i mogą mieć barwę biała, różową, czerwoną, fioletową lub niebieską. Astry te mogą dorastać do około 100-160 cm, dlatego nadają się do posadzenia przy płotach, ogrodzeniach oraz przy ścianach budynków. Mogą stanowić barwne tło dla mniejszych roślin, tworzy się z nich także wielopoziomowe kompozycje kwiatowe. Wymagają podpór i podwiązywania.

 

Aster nowoangielski to najwyższy z astrów, może dorastać nawet do 2 m wysokości. Rośliny pochodzą z Ameryki Północnej. Mają jasnozielone listki oraz długą, sztywną, wyprostowaną łodygę, która jest częściowo zdrewniała i pokryta włoskami. Te wysokie rośliny dobrze prezentują się posadzone w parkach, w dużych ogrodach i na działkach. Mogą także stanowić kolorowe tło dla innych roślin. Charakteryzują się silnym wzrostem i wymagają podpór i podwiązywania. Zakwitają najpóźniej ze wszystkich astrów. Niebieskie, fioletowe, różowe bądź czerwone kwiaty pojawiają się dopiero we wrześniu i są ozdobą rośliny aż do listopada.

 

Aster gawędka (Aster amellus) jest rośliną średnio wysoką, dorasta do około 40-80 cm. Pochodzi z Europy Środkowej, spotkać go można także w zachodnich rejonach Azji. Kwitnie od połowy lipca do końca października, a kwiaty mogą przybierać barwę białą, różową, czerwoną, fioletową lub niebieską w różnych odcieniach. Astry te nadają się na kwiat cięty, można je także sadzić na rabatach bylinowych.

 

Pochodzenie i występowanie

Aster alpejski (Aster alpinus) to roślina z rodziny astrowatych, którą w naturze spotkać można w górskich rejonach Azji, Ameryki Północnej oraz Europy. W Polsce rośnie w Tatrach i Pieninach, gdzie porasta południowe, nasłonecznione strony zboczy i gór, jednak jest to roślina dość rzadko spotykana. Warto pamiętać, że wszystkie dziko rosnące astry alpejskie znajdują się pod ochroną. Astry alpejskie spotkać można w naturze w szczelinach skalnych, na skalnych półkach, u podnóża gór. Ponadto są traktowane jako rośliny ozdobne, która idealnie nadają się do posadzenia na skalniakach i w alpinariach.

Słowo „aster” pochodzi z łaciny i oznacza gwiazdę. W przypadku astrów nazwa wiąże się także z budową tych roślin, ponieważ ich kwiaty mają gwiaździsty kształt. Astry alpejskie zakwitają najwcześniej ze wszystkich astrów – w maju – i kwitną aż do końca czerwca.

Wygląd

Astry alpejskie to dość niskie byliny, które dorastają do około 20-40 cm wysokości – należą do najniższych astrów (np. astry nowoangielskie mogą osiągać nawet 2 m wysokości). Poszczególne odmiany astrów alpejskich przeważnie dorastają do maksymalnie 30 cm. Byliny te mają wzniesione, grube, owłosione łodygi o tworzą małe kępy. Zielone liście także są mocno owłosione i mają lancetowaty kształt.

Astry alpejskie kwitną w maju i czerwcu, a ich kwiaty zebrane w koszyczki są złożone. Męskie kwiaty wewnętrzne są rurkowate i mają barwę żółtą. Żeńskie kwiaty zewnętrzne są  języczkowate i mogą mieć barwę niebieską, fioletową, różową, białą. Kwiaty astrów alpejskich mają około 4 cm średnicy. Rośliny te kwitną bardzo obficie. Owoce astrów mają postać niewielkich niełupek otoczonych puchem, które rozsiewane są przez wiatr.

Warunki uprawy i rozmnażanie

Astry alpejskie preferują stanowiska ciepłe i słoneczne. Będą dobrze rosły i ładnie kwitły także posadzone w lekkim półcieniu. Nie należy ich natomiast sadzić w miejscach bardzo zacienionych, ponieważ rośliny będą się wtedy nieatrakcyjnie wyciągać, a liście i łodygi zaczną żółknąć.

Byliny te powinniśmy sadzić w glebie żyznej, przepuszczalnej, o odczynie zasadowym. Odpowiednie pH gleby odgrywa dość dużą rolę w przypadku uprawy astrów alpejskich. Dlatego też byt kwaśne podłoże należy zwapnować przed wysadzeniem roślin do gruntu. Zabieg wapnowania trzeba przeprowadzać co jakiś czas, aby utrzymać prawidłowy odczyn gleby. Astry alpejskie w naturze rosną w podłożu dość lekkim i piaszczystym. Jeśli w ogrodzie mamy glebę zbyt ciężką i mokrą, to należy ją rozluźnić poprzez dodanie piasku czy drobnego żwiru. Poprawi to jej strukturę i zapewni roślinie odpowiedni drenaż – nadmiar wody może prowadzić do zagniwania bryły korzeniowej.

Astry alpejskie najlepiej rozmnażać w sposób wegetatywny, czyli przez podział karp. Starsze, dobrze rozrośnięte karpy dzielimy albo wczesną wiosną (jeszcze przed kwitnieniem), albo tuż po kwitnieniu. Nowo powstałe kępy od razu wysadzamy na miejsce docelowe. Podział karp to także dobry sposób na odmłodzenie roślin.

Astry alpejskie można także rozmnażać z nasion. Nasiona wysiewamy do pojemników wiosną lub latem (od kwietnia do lipca), a do gruntu należy je posadzić we wrześniu. Aby ładnie się rozrastały i zagęszczały, sadzimy je w rozstawie około 30 x 30 cm.

Zabiegi pielęgnacyjne

Astry alpejskie to rośliny dość łatwe w uprawie, które nie wymagają zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Byliny te są w pełni mrozoodporne i nie wymagają okrywania na zimę. Przemarznąć mogą tylko w czasie bardzo mroźnych i bezśnieżnych zim.

Astry alpejskie wymagają dość wilgotnego podłoża, a w czasie suszy należy je obficie podlewać. Duże ilości wody są konieczne szczególnie w czasie kwitnienia, w przeciwnym razie rośliny będą kwitły słabiej i krócej, a ponadto zaczną żółknąć i zasychać.

Astry alpejskie nawozimy wczesną wiosną, jeszcze przed kwitnieniem. Do zasilania roślin należy używać nawozów wieloskładnikowych. Warto jednak pamiętać, że nawozy azotowe w przypadku astrów powodują nadmierne rozrastanie się liści i osłabienie kwitnienia. Na jesieni warto zasilić rośliny kompostem.

Co trzy-cztery lata astry alpejskie warto odmłodzić – najlepiej zrobić to przez podział karp. Regularne odmładzanie roślin pozytywnie wpływa na kwitnienie, rozrastanie się i zagęszczanie astrów alpejskich. Dzielenie starszych karp to także dobry sposób na rozmnożenie bylin.

Astry alpejskie należy regularnie odchwaszczać, aby byliny nie musiały konkurować z innymi roślinami o wodę i składniki odżywcze.

Po kwitnieniu ścinamy suche kwiatostany tuż przy samej ziemi. Pobudzi to rośliny do wytwarzania nowych pędów i korzystnie wpłynie na kwitnienie w kolejnym roku. Cięcie poprawi też wygląd roślin, które najlepiej prezentują się w gęstej, zwartej, niewysokiej kępie.

Zastosowanie i odmiany

Astry alpejskie idealnie nadają się do posadzenia w ogródkach skalnych i w alpinariach. Kwitną dość wcześnie, więc mogą być ozdobą ogrodu jako jedne z pierwszych roślin. Kwiaty astrów alpejskich są miododajne, więc rośliny te są często odwiedzane przez pszczoły, motyle i inne owady zapylające.

Astry alpejskie najpiękniej prezentują się posadzone w zwartych grupach, ale można je także sadzić pojedynczo. Nadają się na obwódki i do obsadzania brzegów klombów – są dość niskie, więc należy je sadzić je z przodu rabat, aby inne rośliny ich nie zasłaniały.

Byliny te można także uprawiać w pojemnikach na tarasie czy balkonie. Drobne kwiaty astrów alpejskich nadają się również na kwiat cięty.

Rośliny te mają wiele ciekawych odmian, które różnią się między sobą przede wszystkim barwą kwiatów. Do najpopularniejszych odmian astrów alpejskich należą np.:

'Albus' – odmiana o kwiatach białych.

'Dunkle Schöne' – odmiana o kwiatach fioletowych.

'Goliath' – odmiana o kwiatach niebieskich.

'Happy End' – odmiana o kwiatach jasnoróżowych.

'Pinkie' – odmiana o kwiatach różowych.

'Trimix' – bardzo niska odmiana, która osiąga zaledwie 20 cm wysokości i ma trójkolorowe kwiaty barwy białej, różowej i niebieskiej.

zobacz produkty
Wczytywanie...
Wczytywanie...