Spis treści
Wstęp
 |
Pnącza to niezwykle ozdobne krzewy. Do swoich wspinaczek używają jedynie pędów, wąsów czepnych lub liści, którymi silnie przyczepiają się do podpór. Niektóre odmiany, tak jak bluszcz, hortensja pnąca czy przywarka nie wymagają dodatkowych podpór. Wystarczy, że posadzimy je przy ścianie, a dzięki korzeniom czy przylgom na końcach wąsów, tak jak w przypadku winobluszcza, będą pięknie pięły się po murze. Pnącza są nie tylko bardzo dekoracyjne, ale również pożyteczne, tworzą naturalny mur od wiatru i kurzu. |
Co stanowi o efekcie dekoracyjnym pnączy?
| 1. | Masa wytwarzanej zieleni (rdesówka, winobluszcze, aktindie, dławisz, chmiel, miliny, kokornak i wiele powojników). |
| 2. | Piękne kwiaty (glicynie, powojniki, wiciokrzewy, miliny). |
| 3. | Wyjątkowy zapach kwiatów (wiele wiciokrzewów, winorośl pachnąca, niektóre powojniki). |
| 4. | Owoce zarówno jadalne (aktinidie, cytryniec), jak i ozdobne (dławisz, powojniki, winniki, wiciokrzewy). |
| 5. | Dekoracyjne liście (zimozielone u bluszczy, wiciokrzewów Henriego czy wielobarwne u akinidii pstrolistnej, winnika). |
Wymagania glebowe
Pnącza nie mają specjalnych wymagań glebowych, ale nie lubią gleby bardzo suchej i ubogiej. Gatunki ciepłolubne (aktinidie, glicenie i miliny) preferują stanowiska ciepłe, osłonięte od wiatru i słoneczne. Wiciokrzewy lepiej czują się na stanowiskach półcienistych, a bluszcz, hortensja pnąca i przywarka na stanowiskach półcienistych i cienistych.
Sadzenie i pielęgnacja
 |
Pnącza sadzimy przynajmniej 50 cm od podstawy drzew czy murów, 1 cm głębiej niż rosły dotychczas. Wyjątek stanowią powojniki wielkokwiatowe z grupy Viticella i Texensis, które sadzimy 5 cm głębiej, do wypełnionego żyzną glebą dołu o wymiarach 50 x 50 x 50 cm. Pielęgnacja pnączy nie jest skomplikowana. Wystarczy podlewać je w miarę potrzeby, nawozić wiosną i chronić przed chorobami i szkodnikami. |
