Znajdź sklep w Twojej okolicy
    Ustal moją lokalizację
    LUB
    Wybierz
  • Twoje konto
  • Zarejestruj się
  • Zaloguj się

Nowa perspektywa

Prezentowane mieszkanie nie odpowiadało potrzebom jego dwóch właścicielek. Zaprojektowano w nim salon, kuchnię, łazienkę, przedpokój i tylko jedną sypialnię. Jak wygospodarować dodatkową?


Mieszkanie: w nowym budynku, z tarasem wychodzącym na park. Metraż około 50 m⊃2;
Dla kogo: mama z córką; niewiele gotują
Główne zadanie projektowe: przeniesienie kuchni do przedpokoju

PRZED

1. Przedpokój
2. Łazienka
3. Salon
4. Sypialnia
5. Kuchnia
6. Taras

NA POCZĄTKU
➻ Już wejście do mieszkania nie robiło najlepszego wrażenia. Duży przedpokój obudowany z trzech stron szafami przypominał garderobę. Mało efektowny pomysł jak na pierwszy kontakt z mieszkaniem. Z przedpokoju wchodziło się do łazienki i do salonu, a dopiero z niego do kolejnych pomieszczeń – sypialni po jego prawej stronie oraz kuchni – po lewej.

ZAŁOŻENIA
➻ Prawdziwy atut tego M to wielki taras okalający pokój dzienny. Z oknami i drzwiami balkonowymi, za którymi roztacza się widok na rozległy park. Drzwi balkonowe są usytuowane na przeciwnym końcu osi przebiegającej od wejścia skośnie przez salon. Na tej osi właśnie architekt oparł projekt przebudowy wnętrza. Lokatorki zdecydowały, że istniejąca sypialnia będzie „rezydencją” mamy, a nowa – córki. Koncepcją, która się od razu nasuwała, było przeniesienie kuchni do przedpokoju i urządzenie w miejscu po niej drugiej sypialni. Ponieważ ciąg kuchenny musiał być blisko pionu wentylacyjnego i wodno-kanalizacyjnego (szachtu instalacyjnego), w grę wchodziło jedynie umieszczenie ciągu wzdłuż ściany z nową sypialnią.


1. WERSJA
W aranżacji zastosowano triki, które wzmacniają skośny układ wnętrza i kierują uwagę osoby wchodzącej na efektowny fragment mieszkania z oknem balkonowym w tle. Podłogę w części kuchennej (i jednocześnie w strefie wejścia do mieszkania) wyłożono jasnoszarym gresem równolegle do zabudowy. Natomiast parkiet w pokoju został ułożony prostopadle do okna. Taki zabieg sprawia, że perspektywa wydaje się głębsza. Służy temu także poziomy układ linii na frontach gładkich szafek (wiszące, otwierają się do góry). Lampy nad stołem i w głębi pokoju zostały powieszone na osi od wejścia do drzwi na taras.

PO
1. Kuchnia ze strefą wejścia
2. Łazienka
3. Sypialnia mamy
4. Garderoba
5. Salon
6. Sypialnia córki

CO I JAK SIĘ ZMIENIŁO
➻ Ścianę między sypialnią córki oraz dawnym przedpokojem usunięto i postawiono nową – po skosie. Ten inny układ podkreśliła zabudowa kuchenna (w kształcie litery L). W jej krótszej części – od strony wejścia do mieszkania – znalazła miejsce szafka oraz lodówka (wys. 1,50 m). Tył lodówki, widoczny od drzwi wejściowych, został zamaskowany półścianką z wieszakami i szafką na buty. Zasadniczy ciąg kuchenny ma długość 2,55 m. Od strony salonu zamyka go szafka narożna. Zabudowa górna w tej części ciągu ma 43 cm głębokości i jest wykonana na wymiar. Nie widać jej z pokoju, bo zasłania ją narożnik ściany. Nad lodówką zabudowa ma głębokość 60 cm. Aby poszerzyć aneks kuchenny oraz ścieżki komunikacyjne, ścięto róg pokoju mamy i przesunięto drzwi do niego. Udało się przy okazji wygospodarować tu garderobę! Na granicy stref stanął okrągły stół. Teraz jest centralnym punktem otwartego wnętrza z pięknym widokiem za oknem.

PROBLEM
Słup konstrukcyjny znajdujący się w planie pierwotnym na granicy salonu i przedpokoju to element, którego nie można usunąć ani przestawić.
ROZWIĄZANIE
Słup nie będzie psuł aranżacji i przeszkadzał w komunikacji, gdy się go optycznie schowa (tu np. jest jasny, jak reszta wystroju). Trzeba też złagodzić jego krawędzie.


2. WERSJA
Spokojny układ przestrzenny został zdynamizowany mocnym kolorem zabudowy kuchennej. Jej fronty wykonano z lakierowanej płyty MDF (korpusy mogą być z tańszego materiału, np. płyty melaminowej grubości 1,80 mm). Aby wzmocnić to dynamiczne wrażenie, blaty wybrano kontrastowe – ciemniejsze, a nad nimi położono wzorzystą tapetę. Przy płycie chroni ją tafla szkła. Grafitowa podłoga z gresu ładnie się odcina od szafek, ale nie przytłacza kompozycji.

PO
1. Przedpokój
2. Kuchnia
3. Łazienka
4. Sypialnia mamy
5. Garderoba
6. Salon
7. Sypialnia córki

ZA ŁOŻENIA
➻ W tym wariancie wyraźniej zostały wytyczone granice pomiędzy aneksami. Projekt oparty na kątach prostych sprawia, że aneksy są bardziej ustawne, więc ich urządzenie jest tańsze. Bo chociażby do części kuchennej łatwiej dopasować standardową zabudowę.

JAK SIĘ ZMIENI Ł ROZ KŁAD
➻ Kuchnia przeniesiona do przedpokoju jest nieco większa od tej z pierwszego projektu. Ściana dzieląca ją od nowej sypialni córki została również trochę przesunięta kosztem przestrzeni pokoju. Architekt dodał metrów pokojowi, przestawiając ścianę prostopadłą do poprzedniej. Znalazła się ona w jednej linii z krawędzią słupa konstrukcyjnego (patrz plan powyżej). Dzięki temu zyskano także możliwość optycznego oddzielenia kuchni od salonu. Rolę efektownej przegrody na tejże linii odgrywają blat z szafką pod nim. Wyglądają lekko i nie ograniczają dostępu światła dziennego do strefy kuchni. Nie zasłaniają też widoku na pokój z oknem balkonowym. Przy takim usytuowaniu kuchni wejście do salonu mogło się znaleźć za słupem konstrukcyjnym. Trzeba więc było wydłużyć przedpokój. Pozornie „ucierpiał” na tym pokój mamy, gdyż został pomniejszony, ale w nowej wersji ma lepsze proporcje i – jak w pierwszym projekcie – również oddzielną garderobę.

ILE SIĘ JESZCZE ZMIEŚCI
➻ Kuchnia ma kształt litery C. Od strony przedpokoju zasłania ją nieco wąska ścianka. Umieszczono przy niej (od tej samej strony) wieszak na wierzchnie ubrania oraz szafkę na buty. Za ścianką w kuchni z kolei powstała głęboka wnęka (na jej końcu jest szacht instalacyjny). Została ona zabudowana od podłogi do sufitu. Ma tu miejsce lodówka i pojemna szafa-spiżarnia. Długość blatu roboczego (przy ścianie z sypialnią córki) to 2,40 m. By do pracy było go jak najwięcej, zainstalowano ceramiczną płytę grzejną. Można położyć na niej deskę do krojenia, gdy się akurat nic nie gotuje. Górne szafki kuchenne, o standardowej głębokości 30 cm, sięgają aż do sufitu, a wieńczy je ekran o wysokości 10 cm. W zabudowie został zamontowany okap szufladowy, który nie zabiera tak dużo cennej przestrzeni jak inne modele.

PROBLEM
I w tym przypadku słup konstrukcyjny, którego nie można ani usunąć, ani przestawić, utrudniał aranżację.
ROZWIĄZANIE
Słup został wykorzystany jako architektoniczny element kończący zabudowę kuchenną. Wyznacza też granicę między trzema strefami.

projekt i opracowanie Maciej Walczyna/ADHD wizualizacje Wojciech Piwowarczyk, jr.

zobacz produkty
Wczytywanie...