Cementy i zaprawy cementowe

CO TO SĄ CEMENTY I ZAPRAWY CEMENTOWE?

CEMENT Cement to najczęściej dziś stosowany materiał budowlany, składnik większości produktów służących do materiałów łączących i kształtujących konstrukcje - betonu, tynków, zapraw, klejów budowlanych. Cement otrzymujemy z surowców mineralnych takich jak margiel lub wapń i glina, następnie wypalanych w piecu cementowym na klinkier, a następnie zmielenie otrzymanego spieku.

W zależności od składu otrzymanego klinkieru, sposobu produkcji oraz dodatków, cementy dzielimy na: portlandzki, hutniczy, glinowy, żużlowy.

W powszechnym zastosowaniu najczęściej wykorzystuje się cement portlandzki.

ZAPRAWY CEMENTOWE

Są to mieszanki cementu z drobnym kruszywem, które wraz z wodą "wiążą" tj. przechodzą do stanu stałego, łącząc elementy (cegły, bloczki, płyty). Wypełniają spoiny, chronią mury, nadają im wartości dekoracyjne.

RODZAJE CEMENTÓW I ZASTOSOWANIE

CEMENTY TRADYCYJNE

Zaprawy na bazie cementów tradycyjnych charakteryzuja sie względnie wysoka kurczliwością podczas tężenia.

Zasadą postępowania z wylanymi zaprawami cementowymi przy pracach murarskich dla uniknięcia zbyt szybkiego kurczenia się i pękania jest utrzymywanie ich w stanie wilgotnym. W zależności od miejsca w którym zostały wylane, stan ten utrzymuje sie poprzez unikanie przeciagów, przykrywanie specjalnymi foliami (wewnątrz budynków), lub przez polewanie wodą przynajmniej przez tydzień (na zewnątrz). Wg norm zaprawy wykonane na bazie cementu uzyskują pełna wytrzymałość po upływie 27 dni od ich zastosowania.

Należy zawsze przestrzegać proporcji mieszania przewidzianych dla danych gatunków cementu.

CEMENTY EKSPANSYWNE

Przybierają na objętości podczas tężenia. Stosowane są do prac naprawczych - zalewania ubytków, otworów pod śruby.

CEMENTY I ZAPRAWY MONTAŻOWE

Stosowane pod kotwy, do szybkich napraw, niekiedy do wzmacniania gniazd pod maszyny, urządzenia. Są to zwykle mieszanki cementowe z dodatkami żywic. Ich poszczególne rodzaje przygotowuje się specjalnie pod konkretne potrzeby - do wypełniania ubytków, pęknięć do 2-3 mm, 2-5 mm, albo większych. Mogą być przewidziane do użycia wewnątrz i na zewnątrz.

CEMENTY SZYBKOTWARDNIEJĄCE

Powstają w wyniku mieszania odpowiednich składników, z których jest wypalany klinkier, względnie z dodania do gotowego cementu domieszek przyspieszających uzyskanie podwyższonej wytrzymałości.

Ich cel to uzyskanie produktu wiążącego, który można poddawać obciążeniom po stosunkowo krótkim czasie, nawet po jednym dniu. Mogą być stosowane np. do mocowania futryn, krat, poręczy, zawiasów.

Należy je przygotowywać w ilościach, które jest się w stanie wyrobić w ciągu 20-30 minut. Produkt, który zaczął utwardzać się w wiadrze nie powinien być stosowany do montażu!

RODZAJE ZAPRAW CEMENTOWYCH W ZALEŻNOŚCI OD SKŁADU

ZAPRAWA WYPEŁNIAJĄCA

Stosowana do wszelkiego rodzaju wypełnień między materiałami. Skład to 1 miara objętościowa cementu + 2,5 miary piasku + 1/3 miary wody.

ZAPRAWA WIĄŻĄCA

Ma więcej składników łączących, jest stosowania do wiązania elementów budowlanych. Skład to 2 miary objętościowe cementu + 1 miara objętościowa piasku + 3/4 miary wody.

ZAPRAWA "CHUDA"

Zawiera najmniej cementu. Stosunek cementu do piasku to 1:6. Duża ilość piasku powoduje, że zaprawa źle się rozrabia, zatem dodaje się do niej wapno gaszone. Miesza się trzy składniki: cement, piasek i wapno na sucho, następnie rozrabia, dodając stopniowo wodę.

Stosuje się ją np. do wykładania kostki brukowej na ubitym piachu.

ZAPRAWA BEZSKURCZOWA

Zawiera kruszywo, cement i inne składniki wiążące. Jest droższa od mieszanek cementów z piaskiem. Stosowana do napraw, uzupełnień elementów budowlanych.

ZALECENIA

Samodzielne sporządzanie mieszanek często niesie ze sobą problemy związane z granulacją piasku, jego jakością oraz zanieczyszczeniami surowców. Prościej zatem jest korzystać z wyrobów gotowych, zwłaszcza że zależnie od zastosowania zawierają dodatki chemiczne, poprawiające konkretne własności. Niektóre własności to ogniotrwałość, wodoszczelność, ciepłochronność (do bloczków pianobetonowych), ochrona przed promieniowaniem jonizującym (zaprawy barytowe)

Uwaga! Nie należy przygotowywać zapraw cementowych, gdy temperatura spada w okolice zera. Zwłaszcza w sytuacji, gdy możliwe są mocne przymrozki. Możliwe jest wtedy stosowanie specjalnych zapraw przystosowanych do użycia w temperaturach ujemnych (z regóły do -5C) dzięki zastosowaniu w nich specjalnych dodatków.

Z kolei w dni gorące, słoneczne może wystąpić konieczność zwiększenia częstotliwości polewania zaprawy wodą.

Piasek do zapraw powinien być czysty, bez domieszek ziemi, kamieni, resztek roślin. Najlepiej, gdy zależnie od konkretnych potrzeb jest to piasek kalibrowany (0,1-0,3 mm - bardzo drobny; 0,2 - 0,6 mm - drobny; 0,7-1,25 mm - średni; powyżej 1 mm - gruby). Dozowanie podawane jest dla piasku suchego - piasek wilgotny jest cięższy i przybiera na objętości. Przy piasku dostarczanym w warunkach normalnych trzeba zatem przyjąć, iż może on mieć do 20 proc. objętości i wagi więcej w stosunku do suchego.